رومیان 14 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

انتقاد و قضاوت

¹ شخصی را که در ایمان ضعیف است، در میان خود بپذیرید، ولی نه به‌منظور مباحثه دربارۀ عقاید او.

² ایمان یک نفر به او اجازه می‌دهد، هر غذایی را بخورد، امّا کسی‌ که ضعیف است، فقط سبزیجات می‌خورد.

³ کسی‌ که هر غذایی را می‌خورد نباید کسی را که فقط سبزیجات می‌خورد خوار بشمارد، و همچنین شخص پرهیزکار نباید کسی را که هر غذایی را می‌خورد محکوم سازد، زیرا خدا او را پذیرفته است.

⁴ تو کیستی که دربارۀ خادم شخص دیگری قضاوت کنی؟ این‌که آیا آن خادم در خدمت خود موفّق می‌شود یا نه، فقط مربوط به ارباب او است، ولی او موفّق خواهد شد، زیرا ارباب آسمانی او قادر است این‌ کار را برای او انجام دهد.

⁵ یک نفر یک روز را از روزهای دیگر مهم‌تر می‌داند، حال آنکه شخص دیگری همۀ روزها را یکسان می‌شمارد. هر‌کس باید در عقیدۀ خود کاملاً خاطرجمع باشد.

⁶ آنکه روز معیّنی را بزرگ می‌شمارد، برای خاطر خداوند چنین می‌کند و او که هر غذایی را می‌خورد، باز برای خاطر خداوند می‌خورد، زیرا او برای خوراک خود خدا را شکر می‌کند. از طرف دیگر، شخص پرهیزکار به‌خاطر خداوند از خوردن پرهیز می‌کند و او نیز از خدا سپاسگزاری می‌کند.

⁷ هیچ‌یک از ما فقط برای خود زندگی نمی‌کند و یا فقط برای خود نمی‌میرد،

⁸ اگر زیست می‌کنیم، برای خداوند زندگی می‌نماییم و اگر بمیریم، برای خداوند می‌‌میریم. پس خواه زنده و خواه مُرده، متعلّق به خداوند هستیم.

⁹ زیرا به همین سبب مسیح مُرد و زنده شد تا خداوندِ زندگان و مردگان باشد.

¹⁰ پس تو چرا دربارۀ برادر خود قضاوت می‌کنی؟ یا چرا برادر یا خواهرت را تحقیر می‌نمایی؟ همۀ ما پیش کرسی قضاوت خدا خواهیم ایستاد.

¹¹ زیرا نوشته شده است: «خداوند می‌گوید، به حیات خودم سوگند که همه در برابر من به زانو در آمده با زبان خود خدا را ستایش خواهند نمود.»

¹² پس هریک از ما باید حساب خود را به خدا پس بدهیم.

وظیفۀ ما نسبت به اشخاص ضعیف

¹³ بنابراین از قضاوت کردن دربارۀ یکدیگر خودداری کنیم و در عوض تصمیم بگیرید که وسیلۀ لغزش یا رنجش در راه ایمان‌داران نشوید.

¹⁴ من می‌دانم و به‌خاطر اتّحاد با عیسای خداوند، یقین دارم که هیچ‌چیز به خودی خود ناپاک نیست، امّا برای کسی‌ که آن‌ را ناپاک می‌داند، ناپاک است.

¹⁵ و اگر دیگران به‌خاطر غذایی که تو می‌خوری آزرده شوند، دیگر از روی محبّت رفتار نمی‌کنی. نگذار آنچه می‌خوری، موجب هلاکت شخصی که مسیح در راه او مُرد، بشود.

¹⁶ و نگذارید آنچه برای شما مجاز است، باعث شود که دیگران از شما بدگویی کنند،

¹⁷ زیرا پادشاهی خدا خوردن و نوشیدن نیست، بلکه شامل نیکی و آرامش و خوشی در روح‌القدس است.

¹⁸ هرکه مسیح را به‌این‌طریق خدمت می‌کند، موردپسند خدا و مقبول انسان است.

¹⁹ پس آنچه را که موجب صلح و بنای یکدیگر می‌شود، دنبال کنیم.

²⁰ کار خدا را به‌خاطر خوردن غذا خراب نکنید. تمام خوراکی‌ها پاک هستند، امّا درست نیست که کسی به‌وسیلهٔ آنچه می‌خورد باعث لغزش شخص دیگری بشود.

²¹ بهتر است از خوردن گوشت یا نوشیدن شراب یا انجام هر کار دیگری که موجب لغزش ایمان‌داران می‌شود، دست بکشی.

²² پس عقیدۀ خود را دربارۀ این مطلب بین خود و خدا نگه‌دار. خوشا به حال کسی‌ که به‌خاطر انجام آنچه فکر می‌کند نیکو است، خود را محکوم نمی‌سازد.

²³ امّا اگر با شک و تردید چیزی را بخورد، محکوم است، زیرا مطابق آنچه ایمانش به او می‌گوید، عمل نکرده است و هر عملی که از روی ایمان نباشد، گناه است.