مزامیر 90 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

خدا و انسان فانی

دعای موسی، مرد خدا

¹ خداوندا، تو نسل‌ اندر نسل پناهگاه ما بوده‌ای.

² پیش از آنکه کو‌ه‌ها را بیافرینی و زمین و جهان را به‌ وجود آوری، از ازل تا به‌ابد خدا هستی.

³ تو آدمیان را به خاک برمی‌گردانی و می‌گویی: «ای بنی‌آدم، به خاک بازگردید.»

⁴ هزاران سال در نظر تو مانند یک روز است، مانند دیروز که گذشته است و مانند پاسی از شب.

⁵ تو انسان را مانند سیلاب از جا می‌کنی. زندگی ما مانند یک خواب است، مثل گیاهی که صبحگاهان می‌روید؛

⁶ صبحگاهان می‌شکفد و می‌روید و شب‌هنگام پژمرده شده از بین می‌رود.

⁷ ما با غضب تو از بین می‌رویم و خشم تو ما را به وحشت می‌اندازد.

⁸ گناهان ما را در حضور خود گذاشته‌ای و خطاهای پنهانی ما نزد تو آشکار است.

⁹ غضب تو عمر ما را کوتاه می‌سازد و مانند خیالی به آن خاتمه می‌دهد.

¹⁰ دوران عمر ما هفتاد سال است، و اگر قوی‌تر باشیم، هشتاد سال؛ به‌هرحال، دوران آن آمیخته با رنج و زحمت است. و به‌زودی به سر می‌رسد و ما به آن‌سو پرواز می‌کنیم.

¹¹ کیست که میزان خشم تو را بداند؟ کیست که بداند تا چه حدّ باید از غضب تو بترسد؟

¹² به ما تعلیم بده تا بدانیم که دوران عمر ما چقدر کوتاه است، تا دل ما فهیم و دانا گردد.

¹³ خداوندا، خشم تو تا به کی ادامه خواهد داشت؟ بر خادمان خود رحم فرما.

¹⁴ صبحگاهان دل‌های ما را از محبّتِ پایدار خود لبریز گردان تا تمام عمر خود را با سرود و شادی به سر بریم.

¹⁵ به‌اندازۀ روزها و سال‌هایی که غم نصیب ما کردی، اکنون ما را شادمان گردان

¹⁶ تا خادمانت کارهای عجیب تو را مشاهده کنند و فرزندان ما قدرت عظیم تو را ببینند.

¹⁷ رحمت و لطف تو، ای خدای ما، نصیب ما باد و ما را در تمام کارهایمان استوار گردان؛ بله، ما را در تمام کارهایمان استوار گردان.