مزامیر 43 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

دعایی در دیار غربت

ادامۀ مزمور چهل و دوّم

¹ ای خدای من، در برابر مردم خدانشناس از من دفاع کن و بی‌گناهی مرا اعلام نما؛ مرا از دست مردم ظالم و حیله‌گر برهان.

² خدایا، تو پناهگاه من هستی. چرا مرا طرد کرده‌ای؟ چرا از دست ظلم دشمنان همیشه در ماتم باشم؟

³ نور و راستی خود را بفرست تا مرا هدایت کنند، و مرا به کوه مقدّس که بارگاه تو است برسانند.

⁴ آنگاه در برابر قربانگاه تو خواهم ایستاد و برای تو ای خدا، خدای من که سرچشمۀ شادی من هستی، با بربط خواهم نواخت و سرود شکرگزاری خواهم سرایید.

⁵ ای جان من چرا این‌قدر افسرده‌ای؟ چرا این‌قدر پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امیدوار خواهم بود و یک‌بار دیگر او را حمد خواهم گفت.