مزامیر 40 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

سرود سپاسگزاری

سرود داوود

¹ با صبر بسیار انتظار کشیدم تا خداوند مرا کمک کند. او به من توجّه نموده فریادم را شنید.

² او مرا از لجن‌زار و از گودال هلاکت بیرون کشید و مرا بر صخره‌ قرار داد و جای پایم را محکم ساخت.

³ او سرودی تازه به من آموخت، سرود ستایش از خدای ما. عدّۀ زیادی چون این‌ را ببینند، ترسان شده بر خداوند توکّل خواهند نمود.

⁴ خوشا به حال کسانی‌ که بر خداوند توکّل می‌کنند، و از اشخاص مغرور و بُت‌پرست پیروی نمی‌کنند.

⁵ خداوندا، خدای ما، هیچ‌کس مانند تو نیست! تو همیشه به فکر ما بوده‌ای و برای ما کارهای عجیب کرده‌ای، به حدّی که نمی‌توان آن‌ها را برشمرد و زبان من نیز از بیان آن‌ها قاصر است.

⁶ تو خواهان قربانی‌ها و هدایا نیستی. قربانی سوختنی و قربانی گناه را نمی‌خواهی، امّا تو گوش شنوا به من داده‌ای.

⁷ پس گفتم: «من حاضرم؛ دستورات تو در کتاب تورات برای من نوشته شده است.

⁸ ای خدای من، چقدر مشتاقم که ارادۀ تو را به‌جا آورم. من تعلیم تو را در دل خود حفظ می‌کنم.»

⁹ خداوندا، در بین جماعت بزرگ تو، این مژده را اعلام کرده‌ام که تو ما را نجات می‌دهی. تو می‌دانی که من هرگز در این مورد سکوت نکرده‌ام.

¹⁰ من مژدۀ نجات تو را در دل خود پنهان نکرده‌ام، بلکه همیشه از وفاداری و کمک تو در میان جماعتِ بزرگ سخن گفته‌ام. دربارۀ محبّت پایدار و صداقت تو سکوت نکرده‌ام.

¹¹ خداوندا، محبّت خود را از من دریغ نکن. بگذار که رحمت پایدار و وفای تو همیشه حافظ من باشد.

درخواست کمک

¹² مشکلات بی‌شماری مرا احاطه نموده‌اند، به‌اندازه‌ای که نمی‌توانم آن‌ها را بشمارم! گناهانم بر من سنگینی می‌کنند به حدّی که نمی‌توانم سرم را بلند کنم. آن‌ها از موی سرم زیادتر شده‌اند و طاقتم را از دست داده‌ام.

¹³ خداوندا، به لطف خویش مرا رهایی بده؛ خداوندا، به کمک من بشتاب.

¹⁴ آنانی که قصد جان مرا دارند سرافکنده و شرمنده شوند و بدخواهان من پریشان و رسوا گردند.

¹⁵ کسانی‌ که مرا مسخره می‌کنند، خوار و آشفته شوند،

¹⁶ امّا کسانی‌ که به تو روی می‌آورند شاد و مسرور گردند. آنانی که به‌خاطر نجات خود از تو سپاسگزارند، همیشه بگویند: «خدا چقدر بزرگ است!»

¹⁷ خداوندا، من فقیر و درمانده‌ام، امّا تو به فکر من هستی. تو مددکار و نجات‌دهندۀ من هستی. پس ای خداوند، تأخیر نکن.