مزامیر 38 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

دعای شخص رنج‌دیده

سرود داوود، یک سوگواری

¹ خداوندا، در خشم خود مرا توبیخ نکن. و در غضب خود مرا تأدیب منما.

² تیرهای تو در بدنم فرورفته‌اند، و مرا به زمین زده‌ای.

³ به‌خاطر خشم تو تمام وجودم بیمار است؛ به‌خاطر گناهانم، همۀ اعضای بدنم به درد آمده است.

⁴ گناهان من از سرم گذشته و برای من بار سنگینی شده‌اند.

⁵ به‌خاطر حماقتم، زخم‌های بدنم چرک کرده و متعفّن شده‌اند.

⁶ به خود می‌پیچم و قامتم خَم شده و سراسر روز در ماتم هستم.

⁷ کمرم از شدّت درد می‌سوزد و تمام وجودم بیمار است.

⁸ به‌کلّی کوفته و لِه شده‌ام و از شدّت دردِ درون می‌نالم.

⁹ خداوندا، تو از خواسته‌های من آگاهی و ناله‌ها‌یم از تو پنهان نیست.

¹⁰ دل من به تپش افتاده و توانم را از دست داده‌ام و نوری در چشمم نمانده است.

¹¹ دوستان و آشنایانم به‌خاطر بلایی که بر من آمده از من دوری می‌کنند و حتّی خویشاوندانم از من می‌گریزند.

¹² آنانی که قصد جانم را دارند، برایم دام گسترده‌اند، و کسانی‌ که در پی آزار من هستند، تهدیدم می‌کنند و تمام روز برایم نقشه می‌کشند.

¹³ امّا من همچون شخص کری هستم که نمی‌شنود و همچون لالی که سخن نمی‌گوید.

¹⁴ بلی، من همچون کسی گشته‌ام که نه می‌شنود و نه پاسخی بر زبان دارد.

¹⁵ خداوندا، منتظر تو هستم؛ ای یَهْوه، خدای من تو جواب خواهی داد.

¹⁶ در دعا گفتم: «اگر لغزش خوردم، مگذار دشمنانم شاد شده فخر نمانید.»

¹⁷ زیرا نزدیک است بیفتم و از شدّت درد لحظه‌ای آرام ندارم.

¹⁸ من به گناهان خود اعتراف می‌کنم و از خطاهایی که کرده‌ام رنج می‌برم.

¹⁹ دشمنانم سالم و قوی هستند و آنانی که بی‌سبب از من نفرت دارند، بسیارند.

²⁰ آنانی که در عوض نیکی‌های من به من بدی می‌کنند، با من مخالفت می‌کنند، چون در پی نیکویی‌ هستم.

²¹ خداوندا، مرا ترک نکن! ای خدای من، از من دور مباش!

²² ای خداوند، ای نجات‌دهندۀ من، به کمک من بشتاب!