مزامیر 36 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

شرارت انسان و رحمت خدا

سرود داوود، بندۀ خداوند

¹ عصیان در اعماق دل شریر به او فرمان می‌دهد؛ هیچ ترسی از خدا مدنظر او نیست.

² زیرا آن‌ها چنان ازخودراضی شده‌اند که فکر می‌کنند گناهانشان آشکار نخواهد شد و محکوم نخواهند گشت.

³ تمام سخنانشان حیله و فریب است. از کارهای نیک و عاقلانه دست کشیده‌اند.

⁴ شب‌ها نیز در بستر خود دسیسه می‌چینند. کارهای ناپسند انجام می‌دهند و از هیچ شرارتی روگردان نیستند.

⁵ ای خداوند، محبّت پایدار تو همچون آسمان‌ها نامحدود و وفاداری تو فراتر از ابرها است.

⁶ نیکویی تو مانند کوه‌های سر به فلک کشیده است و عدالت تو همچون دریاهای عمیق. ای خداوند، انسان‌ها و حیوانات تحت مراقبت تو می‌باشند.

⁷ ای خدا، محبّت پایدار تو چقدر عالی است! تمام انسان‌ها در سایۀ بال‌های تو پناه می‌آورند.

⁸ همه از خوان نعمت تو سیر می‌شوند و از چشمۀ رحمت تو می‌نوشند.

⁹ زیرا تو سرچشمۀ زندگی هستی و در پرتو نور تو ما روشنی را می‌بینیم.

¹⁰ محبّت پایدار تو بر آنایی که تو را می‌شناسند، همواره برقرار باشد، و نیکویی تو بر آنانی که پاک‌دل هستند.

¹¹ مگذار که اشخاص مغرور بر من غالب گردند و مردم شریر مرا فراری دهند.

¹² بدکاران طوری افتاده‌اند، که دیگر نمی‌توانند برخیزند.