مزامیر 18 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

سرود پیروزی

دعای داوود بندۀ خداوند در روزی که خداوند او را از دست شائول و تمامی دشمنانش رهایی داد

¹ ای خداوند، ای قوّت من! تو را دوست می‌دارم.

² خداوند صخرهٔ من است و پناهگاه مستحکم من. خدای من نجات‌دهندۀ من است. به او که صخره من است پناه می‌برم؛ او سپر من است، و با‌قدرت از من محافظت می‌کند.

³ خداوند را که شایستۀ ستایش است، می‌طلبم و از دست دشمنانم رهایی می‌یابم.

⁴ ریسمان‌های مرگ به دورم حلقه زده‌اند و امواج نابود‌کننده احاطه‌ام کرده‌اند.

⁵ ریسمان‌های گور به دورم حلقه‌ زده‌اند و دام‌های مرگ بر سر راهم قرار گرفته‌اند.

⁶ در مشکلاتم به حضور خداوند فریاد برآوردم؛ از خدای خود کمک خواستم. او از معبدِ خود صدای مرا شنید و فریاد من به گوشش رسید.

⁷ آنگاه زمین لرزید و تکان خورد، و بنیاد کو‌ه‌ها از شدّت خشم او به لرزه درآمده مرتعش گشت.

⁸ از بینی او دود برآمد، از دهانش اخگرهای برافروخته و آتشِ کُشنده.

⁹ او آسمان را شکافت و فرود آمد و تاریکی غلیظی زیر پای‌هایش بود.

¹⁰ او با سرعت بر فرشتۀ نگهبان خود سوار شد، و بر بال‌های باد پرواز کرد.

¹¹ او با تاریکی خود را پوشانید و ابرهای سیاهِ باران‌زا احاطه‌اش کردند.

¹² از نور درخشان حضور او تگرگ و اخگرهای آتشین پردۀ ابرهای سیاه را شکافت.

¹³ آنگاه خداوند در آسمان‌ها با صدای رعدآسا سخن گفت و صدای خداوند متعال شنیده شد.

¹⁴ او تیرهای خود را پرتاب نمود و دشمنان خود را پراکنده ساخت و با رعدوبرق، همه را برآشفت.

¹⁵ خشکی کف دریا ظاهر شد، و بنیاد زمین آشکار گردید هنگامی‌که، ای خداوند، دشمنانت را توبیخ کردی و با‌ خشم بر آن‌ها غریدی.

¹⁶ خداوند دستش را از آسمان دراز کرد و مرا برگرفت، و از آب‌های عمیق مرا بیرون کشید.

¹⁷ او مرا از دست دشمنان قدرتمندم و از دست تمام کسانی‌ که از من متنفّرند رهانید، زیرا آن‌ها از من نیرومندتر بودند.

¹⁸ وقتی در سختی بودم، بر سرم ریختند، امّا خداوند از من حمایت کرد.

¹⁹ او مرا کمک کرد تا از خطر رهایی یابم؛ او مرا نجات داد زیرا از من خشنود بود.

²⁰ خداوند بر‌ طبق نیکی‌ام به من پاداش داد و به‌خاطر بی‌گناهی‌ام به من برکت عطا فرمود.

²¹ من دستورات خداوند را به‌جا آورده‌ام و روی خود را از خدای خود برنگردانده‌ام.

²² همهٔ‌ فرمان‌های او را انجام داده‌ام و از اوامر او سرپیچی نکرده‌ام.

²³ در پیشگاه او بی‌عیب بوده‌ام و از گناه دوری کرده‌ام.

²⁴ بنابراین خداوند بر‌ طبق نیکی‌ام به من پاداش داد و به‌خاطر بی‌گناهی‌ام به من برکت داد.

²⁵ ای خداوند، تو به اشخاص وفادار، وفادار هستی، و با مردم بی‌عیب، به نیکویی رفتار می‌کنی.

²⁶ با کسانی‌ که پاک هستند، به پاکی رفتار می‌نمایی و با کسانی‌ که کج‌رو هستند، مخالفت می‌کنی.

²⁷ تو فروتنان را نجات می‌بخشی و متکبّران را سرنگون می‌سازی.

²⁸ ای خداوند، تو نور من هستی؛ تو تاریکی مرا به‌روشنی تبدیل می‌کنی.

²⁹ با نیروی تو به دشمن یورش می‌برم و دژهای آنان را درهم می‌شکنم.

³⁰ راه خدا کامل است و کلام خداوند خالص! او حافظ کسانی است که به او پناه می‌آورند.

³¹ زیرا کیست خدا غیراز یَهْوه؟ و کیست صخره‌ای غیراز خدای ما؟

³² خدا است که مرا قدرت بخشیده، و راه مرا امن ساخته است.

³³ پای‌های مرا مانند پای‌های آهو ساخته و بر کو‌ه‌ها استوارم نموده است.

³⁴ دست‌هایم را برای جنگ تعلیم می‌دهد تا بتوانم قوی‌ترین کمان را خَم‌کنم.

³⁵ خداوندا، تو سپر نجات خود را به من داده‌ای؛ دست راست تو مرا حمایت نمود، و کمک تو مرا به عظمت رسانیده است.

³⁶ راه را برای قدم‌هایم وسیع ساخته‌ای تا پای‌هایم نلغزند.

³⁷ دشمنانم را تعقیب کرده به آن‌ها رسیدم و تا آن‌ها را از بین نبردم، بازنگشتم.

³⁸ آن‌ها را به‌کلّی پایمال نمودم تا دیگر برنخیزند و زیر پای‌هایم جان دادند.

³⁹ تو برای مبارزه به من نیرو بخشیدی و دشمنانم را به زیر افکندی.

⁴⁰ دشمنانم را متواری ساختی و من کسانی را که از من نفرت داشتند، نابود کردم.

⁴¹ آن‌ها برای کمک فریاد برآوردند، امّا کسی به دادشان نرسید. خداوند را صدا کردند، امّا او به آن‌ها جوابی نداد.

⁴² من آن‌ها را همچون غبار خُرد کردم، و مثل خاک جاده بیرون ریختم.

⁴³ تو مرا از دست مردم ستیزه‌گر رهانیدی، و مرا فرمانروای ملّت‌ها ساختی؛ مردمی که آن‌ها را نمی‌شناختم، اکنون مرا خدمت می‌کنند.

⁴⁴ بیگانگان نزد من تعظیم می‌کنند و از دستوراتم فوراً اطاعت می‌نمایند.

⁴⁵ آن‌ها روحیهٔ خود را باخته‌اند و با ترس‌ولرز از قلعه‌های خود بیرون می‌آیند.

⁴⁶ خداوند زنده است! متبارک باد صخرهٔ من، خدای قدرتمند که مرا نجات می‌دهد.

⁴⁷ او است خدایی که انتقام مرا می‌گیرد و ملل جهان را به زیر سلطهٔ من درمی‌آورد.

⁴⁸ او مرا از دست دشمنانم می‌رهاند. خداوندا، تو مرا نزد دشمنانم سرافرازم می‌سازی و از چنگ مردم ستمگر نجات می‌دهی.

⁴⁹ بنابراین من تو را در میان ملّت‌ها ستایش می‌کنم و در وصف تو سرود می‌خوانم.

⁵⁰ خدا پیروزی بزرگی نصیب پادشاه خود می‌کند و به برگزیدۀ خود، داوود، و فرزندان او تا ابد رحمت و شفقّت نشان می‌دهد.