مزامیر 139 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

دانش و مراقبت کامل خدا

سرود داوود

¹ خداوندا، تو مرا آزموده و شناخته‌ای.

² تو از نشستن و برخاستن من آگاهی و تمام افکار مرا از دور می‌دانی.

³ تو از فعّالیّت و استراحت من آگاهی و تمام راه‌های مرا می‌دانی.

⁴ حتّی پیش از آنکه حرفی بر زبان آورم، تو، ای خداوند، تمامی آن‌ها را می‌دانی.

⁵ تو مرا از هر طرف احاطه نموده‌ای و با قدرت خود مرا محافظت می‌کنی.

⁶ شناخت تو از من بسیار شگفت‌آور است؛ این فراتر از فهم من می‌باشد.

⁷ از روح تو کجا بگریزم و از حضور تو به کجا فرار کنم؟

⁸ اگر به آسمان بروم، تو در آنجا هستی. اگر به دنیای مردگان بروم، تو در آنجا هستی.

⁹ اگر بر بال‌های سحر بنشینم و از مشرق به دورترین نقطه در مغرب بروم،

¹⁰ تو برای رهبری من در آنجا خواهی بود. برای کمک به من تو در آنجا خواهی بود.

¹¹ اگر از تاریکی بخواهم که مرا بپوشاند و یا روشناییِ اطرافم که به تاریکی تبدیل گردد،

¹² حتّی تاریکی هم برای تو تاریک نخواهد بود و شب برای تو مانند روز روشن است، زیرا تاریکی و روشنایی برای تو یکی است.

¹³ تو تمام اجزای بدنم را ساختی و در رَحم مادرم همۀ آن‌ها را به‌هم بافتی.

¹⁴ تو را می‌ستایم، زیرا مرا به ‌گونه‌ای عجیب ساخته‌‏ای. تمام کارهای تو عجیب و شگفت‌انگیز است؛ من این‌ را با تمام وجود می‌دانم.

¹⁵ وقتی استخوان‌هایم ساخته می‌شدند و در رحم مادر شکل می‌گرفتم و در نهان رشد می‌کردم، تو از وجود من آگاه بودی.

¹⁶ چشمان تو جنین مرا می‌دید. پیش از آنکه زندگی را آغاز کنم، همهٔ روزهای عمرم را در دفتر خود ثبت نمودی.

¹⁷ خداوندا، درک افکار تو برای من بس دشوار است؛ تعداد آن‌ها چه بسیار است!

¹⁸ اگر آن‌ها را بشمارم، از ریگ‌های صحرا زیادترند. وقتی بیدار می‌شوم بازهم با تو هستم.

¹⁹ خدایا، کاش شریران را بِکُشی و مردم خون‌ریز را از من دور نمایی.

²⁰ آن‌ها با نیّت بد در‌بارهٔ تو حرف می‌زنند و دربارهٔ تو دروغ می‌گویند.

²¹ خداوندا، آیا از کسانی‌ که از تو نفرت دارند، نفرت نداشته‌ام؟ آیا از آنانی که از تو سرپیچی می‌کنند، متنفّر نبوده‏‌ام؟

²² با تمام وجود از آن‌ها متنفّرم و آن‌ها را دشمن خود می‌دانم.

²³ خدایا، مرا تفتیش کن و راز دلم را بدان؛ مرا بیازما و افکارم را بخوان.

²⁴ ببین آیا خطایی در من هست، و مرا به راه جاودانی هدایت نما.