مزامیر 107 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳در ستایش مهربانی خدا 1 خداوند را سپاس بگویید، زیرا که نیکو است و محبّت پایدار او جاودانی است. 2 آنانی که بهوسیلهٔ خداوند نجاتیافتهاند، بگویند که خداوند آنان را از دست دشمنانشان رهایی داده است 3 و آنان را از شرق و غرب، از شمال و جنوب، از سرزمینهای بیگانه بازگردانده است. 4 برخی در بیابان آواره و سرگردان بودند و شهری برای سکونت پیدا نکردند. 5 گرسنه و تشنه بودند و جانشان به لبشان رسیده بود. 6 در آن تنگنا، نزد خداوند فریاد زدند، و او آنها را از پریشانی نجات داد. 7 سپس آنها را از راهی مستقیم به شهری هدایت کرد که بتوانند در آن ساکن گردند. 8 آنها باید از خداوند بهخاطر محبّت پایدار و کارهای فوقالعادهای که برای انسان انجام داده شکرگزار باشند. 9 او تشنگان را سیراب میکند و گرسنگان را با خوراکهای نیکو سیر میگرداند. 10 برخی در تاریکی و ظلمت، در زندان، در غُلوزنجیر به سر میبرند، 11 زیرا از کلام خدا سرپیچی کردند و احکام خدای قادر متعال را بهجا نیاوردند. 12 زیر بار کار و زحمت، پشت آنها خم شده، از پای افتاده بودند و کسی نبود که به آنها کمک کند. 13 در آن تنگنا، نزد خداوند فریاد زدند و او آنها را از پریشانی نجات داد. 14 آنان را از تاریکی و ظلمت بیرون آورد و از غُلوزنجیر آزاد کرد. 15 آنها باید از خداوند بهخاطر محبّت پایدار و کارهای فوقالعادهای که برای انسان انجام داده شکرگزار باشند، 16 زیرا او دروازههای برنزی را در هم شکست و میلههای آهنین را دوپاره کرد. 17 بعضی بهخاطر روش گناهآلود خود رنج میکشیدند و به سبب شرارتهای خویش در عذاب بودند. 18 اشتهای خود را به هر نوع خوراک از دست داده و پایشان به لب گور رسیده بود. 19 در آن تنگنا، نزد خداوند فریاد زدند و او آنها را از پریشانی نجات داد. 20 او با کلامش آنها را شفا داده از مرگ رهایی بخشید. 21 آنها باید خداوند را بهخاطر محبّت پایدار و کارهای فوقالعادهای که برای انسان انجام داده شکرگزار باشند. 22 برایش قربانی تشکّر تقدیم کنند و با سرودهای شاد، کارهای او را بیان نمایند! 23 بعضی با کشتی به دریا رفته به تجارت مشغول شدند. 24 آنها کارهای خداوند و اعمال شگفتانگیز او را در عمق دریاها مشاهده کردند. 25 به فرمان او بادی شدید برخاست و امواج دریا را خروشان ساخت. 26 کشتیها گاهی به هوا پرتاب میشدند و گاهی به اعماق آب فرومیرفتند و سرنشینان آنها، در این مَهلکه نیمهجان شده بودند. 27 مانند مستان تلوتلو میخوردند و مهارت خود را از دست داده بودند. 28 در آن تنگنا، نزد خداوند فریاد زدند و او آنها را از آن پریشانی رهایی داد؛ 29 توفان را آرام کرد و امواج دریا ساکت شد. 30 آنها از آرامی خوشحال شدند و خداوند آنها را به بندر دلخواهشان رسانید. 31 آنها باید از خداوند بهخاطر محبّت پایدار و کارهای فوقالعادهای که برای انسان انجام داده، شکرگزار باشند. 32 عظمت او را در میان مردم بیان کنند و او را در حضور رهبران ستایش نمایند. 33 خداوند رودخانهها را به بیابان تبدیل میکند و چشمههای آب را خشک میسازد. 34 زمینهای حاصلخیز را بهخاطر شرارت ساکنان آن به شورهزار مبدّل مینماید. 35 بیابانها را به برکههای آب، و زمینهای خشک را به چشمهسار تبدیل میکند. 36 مردمان گرسنه را در آنجا ساکن میسازد تا برای خود شهری بسازند. 37 و در آنجا به زراعت بپردازند و تاکستانها غرس نمایند و محصول فراوان به دست آوردند. 38 او قوم خود را برکت میدهد و فرزندان آنان را بسیار میسازد و نمیگذارد که گلّهها و رمههای آنها کم شوند. 39 وقتی قوم خدا توسط ظلموستم دشمنان شکست خورده مورد توهین قرار گرفتند، 40 خداوند رهبران ظالم را خوار و ذلیل و در ویرانهها آواره ساخت، 41 امّا نیازمندان را از مذلّت رهانید و اهل خانوادههایشان را مانند گلّهها زیاد کرد. 42 مردمان نیک، اینها را میبینند و خوشحال میشوند، امّا شریران خاموش میگردند. 43 آنکه حکیم است خوب در این باره بیندیشد و محبّت پایدار خداوند را به یاد داشته باشد. |
Today's Persian Version Revised (TPVR) © United Bible Societies, 2023
United Bible Societies