مزامیر 106 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳مهربانی خدا بر قومش 1 هللویاه! خداوند را شکر کنید! زیرا که او نیکو است، و محبّت پایدار او جاودانی است. 2 چه کسی میتواند کارهای عظیمی را که او انجام داده است، بیان کند؟ چه کسی میتواند ستایش او را به کمال بهجا آورد؟ 3 خوشا به حال کسانی که عدالت را بهجا میآورند و همیشه آنچه را که نیکو است انجام میدهند. 4 خداوندا، وقتی به قوم خود نظر لطف میاندازی، مرا هم به یادآور. وقتی آنها را نجات میدهی، مرا هم نجات بده 5 تا سعادت قوم تو را ببینم و در شادمانی امّت تو شریک گردم و به میراثی که به قوم خود میبخشی، فخر نمایم. 6 ما هم مانند اجداد خود گناه کردهایم؛ ما نیز خطا کرده و شرارت ورزیدهایم. 7 اجداد ما در مصر، کارهای عجیب او را درک نکردند؛ آنها مهر و محبّت پایدار او را فراموش کردند و در ساحل دریای سرخ علیه او شورش کردند. 8 امّا خداوند بهخاطر نام خود، آنها را رهایی داد تا قدرت عظیم خود را نشان دهد. 9 او به دریای سرخ فرمان داد و دریا خشک شد، و قوم خود را از میان دریا از روی خشکی گذرانید. 10 آنها را از دست آنانی که از ایشان نفرت داشتند، رهانید و از چنگ دشمنانشان نجات داد. 11 امّا آب، تمام دشمنان آنها را غرق کرد بهطوریکه حتّی یکی از آنان هم باقی نماند. 12 در آنوقت قوم او به وعدۀ او ایمان آوردند و برای او سرود شکرگزاری خواندند. 13 امّا آنها بهزودی همۀ کارهای او را فراموش کردند و منتظر مشورت و نصیحتهای او نشدند؛ 14 بلکه با خواهشهای نفسانی خود خدا را در صحرا آزمودند. 15 پس او آنچه را که خواسته بودند، به ایشان عطا کرد، امّا همزمان مرض کُشندهای در بین آنها فرستاد. 16 وقتی آنها در بیابان به موسی و به هارون، خدمتگزار مقدّس خداوند، حسادت ورزیدند، 17 زمین دهان باز کرد و داتان و اَبیرام و همراهانش را در خود فروبرد؛ 18 آتش بر جمع ایشان زبانه کشید و همۀ آن مردم شریر را سوزانید. 19 آنها در دامنۀ کوه سینا گوسالهای از طلا ساختند و آن بُت را پرستش کردند. 20 مجسمۀ یک گاوِ علفخوار را بر خدای پُرجلال ترجیح دادند. 21 آنها خدای نجاتدهندهٔ خود را فراموش کردند، خدایی که کارهای عظیم در مصر انجام داده بود، 22 یعنی کارهای شگفتانگیزی که در زمین مصر انجام داد و آنچه که در دریای سرخ کرد. 23 وقتی خدا فرمود که میخواهد آن مردم را هلاک نماید، موسی خادم برگزیدۀ او، در مقابل خدا به شفاعت ایستاد تا خشم او را برگرداند و آنان را هلاک نکند. 24 آنها از ورود به آن سرزمین نیکو امتناع ورزیدند زیرا به وعدۀ خداوند اعتماد ننمودند. 25 در چادرهای خود نشستند و غُرغُر و شکایت کردند و به دستورات خداوند گوش ندادند. 26 پس خداوند با دستهای برافراشته سوگند خورد که همه آنها را در آن بیابان هلاک خواهد کرد 27 و نسل ایشان را در میان قومهای بیگانه پراکنده خواهد کرد تا در سرزمینهای غریب آواره شوند. 28 در فعور، بُت بَعَل را پرستیدند و از قربانیهایی که به مردگان تقدیم شده بود، خوردند. 29 آنها با رفتار خود، خداوند را به خشم آوردند و بهخاطر آن، به مرض مُهلکی مبتلا شدند. 30 پس فینِحاس برخاسته و مجرمین را مجازات نمود و مرض مُهلک از بین رفت. 31 این عمل فینِحاس بهعنوان نیکی بهحساب او گذاشته شد و نسل اندر نسل تا بهابد از آن یاد خواهد شد. 32 در کنار چشمههای مریبه، خشم خداوند را برانگیختند، و موسی بهخاطر آنها به دردسر افتاد؛ 33 آنها آنچنان او را به ستوه آوردند که نسنجیده سخن گفت. 34 آنها قومهایی را که خداوند دستور داده بود از بین ببرند، نکُشتند، 35 بلکه با آنها ازدواج کردند و از رفتار بُتپرستانۀ آنها پیروی نمودند. 36 بُتهای آنها را پرستش کردند و درنتیجه باعث سقوط خود شدند. 37 پسران و دختران خود را برای بُتهای کنعان قربانی نمودند؛ 38 آنها خون بیگناهان را ریختند، خون پسران و دختران خویش را؛ آنها را برای بُت کنعان قربانی کردند، و آن سرزمین به خون آلوده شد. 39 بهخاطر رفتار بد خود، ناپاک گشتند و با این نوع رفتار، خودفروشی کردند. 40 بنابراین خشم خداوند، یَهْوه بر قوم خود افروخته شد، و او از قوم خود متنفّر گردید. 41 پس آنها را به دست اقوامی که از ایشان نفرت داشتند، سپرد و آنها بر ایشان حکمرانی نمودند. 42 دشمنانشان بر آنها ظلم نموده آنها را خوار و ذلیل کردند. 43 خداوند بارها قوم خود را نجات داد، ولی هر بار، آنها مجدداً به ضد خدا شورش نمودند، و بیشتر در گناه فرورفتند. 44 باوجوداین، هرگاه از در درماندگی به حضور خداوند زاری کردند، خداوند زاری آنها را شنید. 45 او پیمانی را که با آنها بسته بود، بهیاد آورد و بهخاطر محبّت پایدارش، بر آنها رحم فرموده از مجازات آنها چشم پوشید 46 و دل مردمانی که آنها را به اسارت برده بودند، به رحم آورد. 47 ای یَهْوه، خدای ما، ما را نجات بده؛ ما را از میان ممالک بیگانه به سرزمین خودمان بازگردان تا نام قدّوس تو را حمد گوییم، و در ستایش تو فخر نماییم. 48 متبارک باد یَهْوه، خدای اسرائیل، از ازل تا ابدالآباد! همۀ مردم بگویند: «آمین.» هللویاه، خداوند را سپاس باد! |
Today's Persian Version Revised (TPVR) © United Bible Societies, 2023
United Bible Societies