مزامیر 103 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

محبّت خدا

سرود داوود

¹ ای جان، من خداوند را متبارک بخوان! ای تمام وجود من، نام مقدّس او را ستایش کن.

² ای جان من، خداوند را متبارک بخوان و هیچ‌یک از احسان‌های او را فراموش نکن.

³ او تمام گناهانت را می‌بخشد و همۀ مرض‌هایت را شفا می‌دهد.

⁴ او جان تو را از دست مرگ می‌رهاند و تاج رحمت و محبّت را بر سرت می‌نهد.

⁵ او تو را از نعمت‌های خود سیر می‌سازد تا جوانی‌ات مانند عقاب تازه شود.

⁶ خداوند، عدالت را به‌جا می‌آورد و از حقّ همهٔ مظلومان دفاع می‌کند.

⁷ او موسی را از ارادۀ خود آگاه ساخت و قوم اسرائیل، معجزات او را دیدند.

⁸ خداوند، رحیم و مهربان است، دیرخشم و سرشار از محبّت.

⁹ خداوند همیشه توبیخ نمی‌کند و خشم او تا ابد باقی نمی‌ماند.

¹⁰ ما را برحسب گناهانمان مجازات نمی‌کند و طبق خطاهایمان ما را تنبیه نمی‌نماید.

¹¹ زیرا به‌اندازه‌ای که آسمان از زمین بلندتر است، به همان‌قدر محبّت پایدار خداوند بر آنانی که او را گرامی می‌دارند، عظیم است.

¹² به‌اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است، به همان‌ اندازه گناهان ما را از ما دور می‌سازد.

¹³ همان‌قدر که پدر با فرزندان خود مهربان است، همان‌طور نیز خداوند با کسانی‌ که او را گرامی می‌دارند، مهربان است.

¹⁴ زیرا می‌داند که ما چگونه سرشته شده‌ایم و به یاد می‌آورد که ما از خاک هستیم!

¹⁵ عمر آدمی همچون علف صحرا است؛ مانند گل وحشی می‌شکفد،

¹⁶ و وقتی باد بر آن می‌وزد، از بین می‌رود و دیگر اثری از آن بر جای نمی‌ماند.

^17-18 امّا برای آنانی که خداوند را گرامی می‌دارند و پیمان او را حفظ می‌کنند و احکام او را به‌جا می‌آورند، محبّت پایدار و عدالت او همیشه شامل آن‌ها و تمام نسل‌های ایشان خواهد بود.

¹⁹ خداوند تخت خود را در آسمان‌ها برقرار کرده و از آنجا بر همۀ عالم حکمرانی می‌کند.

²⁰ ای فرشتگان نیرومند که فرمان‌بردار او هستید و اوامر او را به‌جا می‌آورید، او را متبارک خوانید!

²¹ ای تمامی لشکریان آسمانی، ای خدمتگزارانی که ارادۀ خداوند را به‌جا می‌آورید، او را ستایش کنید!

²² ای همۀ مخلوقات خداوند، او را در سراسر قلمروش بستایید. ای جان من خداوند را متبارک بخوان!