امثال 26 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹ مانند بارش برف در تابستان یا باران در فصل درو، احترام به احمقان بی‌جا است.

² مانند گنجشکِ سرگردان یا پرستوی در حال پرواز که در جایی نمی‌نشیند، نفرین نیز بر کسی که مستحق آن نیست، اثری ندارد.

³ تازیانه برای اسب، افسار برای الاغ و چوب برای تنبیه احمقان است.

⁴ کسی‌ که به سؤال احمقانه جواب بدهد، مانند سؤال‌کنندۀ آن، احمق است.

⁵ به سؤال احمقانه، باید جواب احمقانه داد تا سؤال‌کننده فکر نکند که عاقل است.

⁶ کسی‌ که توسط آدم احمق پیام می‌فرستد، مانند شخصی است که پای خود را قطع می‌کند و یا زهر می‌خورد.

⁷ مَثَلی که از دهان شخص احمق بیرون می‌آید، مانند پای لنگ، بی‌فایده است.

⁸ احترام گذاشتن به آدم احمق مانند بستن سنگ به فلاخن کاری احمقانه است.

⁹ مَثَلی که از دهان آدم مست بیرون می‌آید، بی‌اثر است، مانند خاری که به دست شخص مست فرومی‌رود و او آن‌ را حس نمی‌کند.

¹⁰ کسی‌ که هر رهگذر یا آدم احمقی را استخدام می‌کند، مانند تیراندازی است که بی‌هدف همه را مجروح می‌سازد.

¹¹ شخص احمقی که حماقت خود را تکرار می‌کند، مانند سگی است که استفراغ خود را می‌خورد.

¹² برای یک احمق بیشتر امید هست تا کسی که خودش را حکیم می‌پندارد.

¹³ آدم تنبل پای خود را از خانه بیرون نمی‌گذارد و می‌گوید: «در کوچه شیر درّنده هست!»

¹⁴ او مانند دری که بر پاشنۀ خود می‌چرخد، در رختخواب می‌غلتد.

¹⁵ آدم تنبل دست خود را به داخل بشقاب می‌برد، امّا از فرط تنبلی لقمه را به دهان خود نمی‌گذارد.

¹⁶ شخص تنبل در نظر خود حکیم‌تر است از هفت نفر که خردمندانه پاسخ می‌دهند!

¹⁷ کسی‌ که در دعوای دیگران دخالت می‌کند، مانند شخصی است که گوش‌های سگ ولگردی را می‌گیرد.

^18-19 شخصی که همسایۀ خود را فریب بدهد و بعد به او بگوید که شوخی کرده است، مانند دیوانه‌ای است که تیرهای آتشین و مرگبار پرتاب می‌کند.

²⁰ اگر هیزم نباشد، آتش خاموش می‌شود؛ اگر سخن‌چین نباشد، نزاع فرومی‌نشیند.

²¹ همان‌طور که زغال و هیزم آتش را شعله‌ور می‌سازد، شخص ستیزه‌جو هم نزاع را داغ‌تر می‌کند.

²² حرف‌های آدم سخن‌چین مانند لقمه‌های لذیذی است که با لذّت بلعیده می‌شوند.

²³ سخنان شیرین و فریبنده، شرارت دل را پنهان می‌کنند، درست مانند لعابی که ظرف گِلی را می‌پوشاند.

²⁴ شخص کینه‌توز با حرف‌های خود کینۀ دل خود را مخفی می‌کند،

²⁵ امّا تو سخنان فریبندهٔ او را باور نکن، زیرا دلش پُر از نفرت است.

²⁶ اگرچه او نفرت خود را با حیله پنهان می‌کند، امّا سرانجام شرارتش بر همه آشکار خواهد شد.

²⁷ هرکسی که برای دیگران چاه بکند، خودش در آن می‌افتد. هرکه سنگی را به‌طرف دیگران بغلتاند، آن سنگ برمی‌گردد و روی خود او می‌افتد.

²⁸ زبان دروغ‌گو از کسانی‌که مجروحشان می‌سازد نفرت دارد، و سخنان چاپلوسانه ویرانی به‌بار می‌آورد.