امثال 17 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹ خوردن نان خشک در آرامش بهتر است از ضیافت‌های مجلّل در خانه‌ای پُر از جنگ‌وجدال.

² غلام دانا بر پسر شرور آقای خود تسلّط خواهد یافت و مانند یک برادر، در میراث شریک خواهد شد.

³ طلا و نقره را در آتش آزمایش می‌کنند امّا دل انسان را خداوند می‌آزماید.

⁴ آدم شریر به سخن شریرانه گوش می‌کند و آدم دروغ‌گو به حرف دروغ.

⁵ مسخره کردن مردم فقیر اهانت به خدایی است که آن‌ها را آفریده است. کسانی‌ که از بدبختی دیگران خوشحال می‌شوند، بی‌سزا نخواهند ماند.

⁶ تاج افتخار پیران، نوه‌های ایشان می‌باشد و تاج افتخار فرزندان، والدین ایشان.

⁷ شخص محترم هرگز دروغ نمی‌گوید و جاهل حرف باارزشی برای گفتن ندارد.

⁸ رشوه‌دهندگان فکر می‌کنند رشوه مانند سنگ جادو است که با آن می‌توانند در هر کاری موفّق شوند.

⁹ کسی‌ که خطا‌های دیگران را می‌پوشاند، محبّت ایجاد می‌کند، امّا شخصی که افشاگری می‌کند، باعث جدایی بین دوستان می‌گردد.

¹⁰ تأثیر یک سرزنش به شخص دانا بیشتر است از اثر صد ضربه تازیانه به آدم احمق.

¹¹ مردم بدکار فقط در فکر سرکشی هستند، بنابراین سخت مجازات خواهند شد.

¹² روبه‌رو شدن با مادّه خرسی که توله‌هایش را از او گرفته‌اند بهتر است از روبه‌رو شدن با جاهلی که گرفتار حماقت شده است.

¹³ اگر خوبی را با بدی تلافی کنی، بلا از خانه‌ات دور نخواهد شد.

¹⁴ شروع کردن دعوا مانند ایجاد رخنه در سدّ آب است. به جرّوبحث خاتمه بده پیش از آنکه به دعوا بیانجامد.

¹⁵ خداوند از کسانی‌ که بی‌تقصیر را محکوم و مجرم را تبرئه می‌کنند، کراهت دارد.

¹⁶ صرف پول برای آموزش شخص احمق بی‌فایده است، زیرا او طالب حکمت نیست.

¹⁷ دوست واقعی در هر موقعیّتی محبّت می‌کند و برادر برای کمک در هنگام سختی، متولّد شده است.

¹⁸ تنها شخص کم عقل است که ضامن شخص دیگری می‌شود.

¹⁹ شخص خطاکار ستیزه‌جویی را دوست دارد، و آدم بلندپرواز خرابی به بار می‌آورد.

²⁰ شخص بداندیش کامیاب نخواهد شد و آدم فریبکار به بلا گرفتار خواهد شد.

²¹ فرزند جاهل غم و غصّۀ به بار می‌آورد؛ والدین فرزند احمق روی خوشی را نخواهند دید.

²² دل شاد مانند دارو شفابخش است، امّا روح افسرده انسان را بیمار می‌کند.

²³ آدم بدکار، پنهانی رشوه می‌گیرد و مانع اجرای عدالت می‌شود.

²⁴ هدف شخص عاقل تحصیل حکمت است، امّا شخص نادان در زندگی هیچ هدفی ندارد.

²⁵ فرزند احمق مایۀ غم و اندوه پدر و تلخ‌کامی مادر است.

²⁶ مجازات کردن اشخاص بی‌تقصیر و تنبیه مردم نجیب به‌خاطر صداقتشان کار درستی نیست.

²⁷ شخص دانا کم حرف می‌زند و آدم عاقل آرام و صبور است.

²⁸ اگر شخص نادان خاموش بماند، او را دانا می‌شمارند؛ اگر جلوی زبان خود را بگیرد، فهیم شمرده می‌شود.