امثال 13 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹ فرزند عاقل تأدیب والدین خود را می‌پذیرد، امّا شخص تمسخرگر توبیخ را نمی‌پذیرد.

² شخص به‌خاطر سخنان نیک خود پاداش می‌گیرد، ولی شخص شریر فقط تشنۀ ظلم است.

³ هرکه زبان خود را نگه دارد، جان خود را حفظ می‌کند، امّا کسی‌ که نسنجیده سخن می‌گوید، خود را هلاک می‌سازد.

⁴ آدم تنبل آنچه را که آرزو می‌کند، به دست نمی‌آورد، امّا شخص کوشا کامیاب می‌شود.

⁵ شخص نیک از دروغ گفتن نفرت دارد، امّا آدم شریر رسوا و خجل خواهد شد.

⁶ صداقت، مردم درستکار را حفظ می‌کند، امّا شرارت، گناهکاران را هلاک می‌سازد.

⁷ بعضی، در‌حالی‌که چیزی ندارند، وانمود می‌کنند که ثروتمند هستند؛ کسانی هم هستند که با وجود ثروت هنگفت، خود را فقیر نشان می‌دهند.

⁸ ثروتِ شخصِ دولتمند می‌تواند جانِ‌ او را نجات دهد، امّا کسی شخص فقیر را تهدید نمی‌کند.

⁹ نور شخص نیک به‌روشنی می‌درخشد، امّا چراغ شریران رو به خاموشی است.

¹⁰ تکبّر موجب نزاع می‌شود، ولی شخص حکیم نصیحت را می‌پذیرد.

¹¹ ثروتی که آسان به دست بیاید، سریع از دست می‌رود، امّا آنکه با کار و کوشش بیندوزد، ثروتش زیاد می‌شود.

¹² آرزویی که انجام آن به‌تعویق افتاده باشد، دل را بیمار می‌کند، امّا مرادی که برآورده می‌شود، شادی و حیات می‌بخشد.

¹³ هرکه نصیحت را خوار شمارد، زیان خواهد دید؛ امّا کسی‌ که آن‌ را گرامی دارد، پاداش می‌یابد.

¹⁴ تعلیم شخص حکیم چشمه حیات است و انسان را از دام مرگ می‌رهاند.

¹⁵ عقل سلیم انسان را محترم می‌سازد، ولی نتیجۀ خیانت هلاکت است.

¹⁶ آدم دانا سنجیده عمل می‌کند، امّا شخص نادان حماقت خود را نشان می‌دهد.

¹⁷ قاصدی که مورد اعتماد نباشد، مشکل ایجاد می‌کند، امّا پیک امین موجب آرامش می‌گردد.

¹⁸ فقر و رسوایی دامن‌گیر کسی می‌شود که تأدیب را نمی‌پذیرد، ولی شخصی که توبیخ را می‌پذیرد، محترم شمرده می‌شود.

¹⁹ رسیدن به آرزو لذّت‌بخش است، امّا اشخاص جاهل از کارهای پلید دست‌بردار نیستند.

²⁰ چون با عاقلان معاشر شوی، عاقل خواهی شد، ولی اگر با جاهلان هم‌نشین شوی زیان خواهی دید.

²¹ بلا دامن‌گیر گناهکاران می‌شود، امّا نیکان کامیاب خواهند شد.

²² شخص نیک حتّی برای نوادگان خود میراث به‌جا می‌گذارد، امّا ثروتی که گناهکاران اندوخته‌اند، به درستکاران می‌رسد.

²³ زمین شخص فقیر ممکن است محصول فراوان بدهد، امّا بی‌عدالتی آن محصول را می‌رباید.

²⁴ کسی‌ که از چوب تأدیب استفاده نمی‌کند، فرزند خود را دوست ندارد، امّا کسی‌ که فرزند خود را دوست دارد، از تأدیب او کوتاهی نمی‌کند.

²⁵ شخص درستکار آن‌قدر دارد که خورده سیر شود، ولی آدم بدکار گرسنگی می‌کشد.