مَتّی 5 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

موعظۀ سر کوه

¹ وقتی عیسی جمعیّت زیادی را دید، به بالای کوهی رفت و در آنجا نشست. شاگردانش نزد او آمدند

² و او به تعلیم دادن آنان پرداخته فرمود:

خوشبختی واقعی

³ «خوشا به حال کسانی‌ که از فقر روحی خود آگاهند، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است.

⁴ «خوشا به حال ماتم‌داران، زیرا ایشان تسلّی خواهند یافت.

⁵ «خوشا به حال فروتنان، زیرا ایشان مالک جهان خواهند شد.

⁶ «خوشا به حال کسانی‌ که گرسنه و تشنۀ نیکی خدایی هستند، زیرا ایشان سیر خواهند شد.

⁷ «خوشا به حال رحم‌کنندگان، زیرا ایشان رحمت خواهند دید.

⁸ «خوشا به حال پاکدلان، زیرا ایشان خدا را خواهند دید.

⁹ «خوشا به حال صلح‌کنندگان، زیرا ایشان فرزندان خدا خوانده خواهند شد.

¹⁰ «خوشا به حال کسانی‌ که در راه نیکی خدایی جفا می‌بینند، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است.

¹¹ «خوشحال باشید وقتی‌که به‌خاطر من به شما اهانت می‌کنند و جفا می‌رسانند و به‌ناحق هرگونه تهمتی به شما می‌زنند.

¹² خوشحال باشید و بسیار شادی کنید، زیرا پاداش شما در آسمان عظیم است، چون به همین طریق به انبیای قبل از شما نیز جفا می‌رسانیدند.

نمک و نور

¹³ «شما نمک جهان هستید، ولی هرگاه نمک مزۀ خود را از دست بدهد، چگونه می‌توان آن‌ را بار دیگر نمکین ساخت؟ دیگر مصرفی ندارد، جز آنکه بیرون ریخته شده پایمال مردم شود.

¹⁴ «شما نور جهان هستید. نمی‌توان شهری را که بر کوهی بنا شده است پنهان کرد.

¹⁵ همچنین هیچ‌کس چراغ روشن نمی‌کند که آن‌ را زیر سرپوش بگذارد، بلکه آن‌ را بر چراغ‌پایه قرار می‌دهد تا به تمام ساکنان خانه نور دهد.

¹⁶ همین‌طور نور شما نیز باید در برابر مردم بتابد تا کارهای نیک شما را ببینند و پدر شما را که در آسمان است، ستایش نمایند.

شریعت

¹⁷ «فکر نکنید که من آمده‌ام تا تورات و نوشته‌های انبیا را منسوخ نمایم. نیامده‌ام تا منسوخ کنم، بلکه تا به کمال برسانم.

¹⁸ درحقیقت به شما می‌گویم تا آسمان و زمین بر جای هستند، هیچ حرف و یا نقطه‌ای از تورات از بین نخواهد رفت تا همۀ آن به انجام برسد.

¹⁹ پس هرگاه کسی یکی از کوچک‌ترینِ احکامِ شریعت را بشکند و به دیگران نیز چنین تعلیم دهد، در پادشاهی آسمان کمترین محسوب خواهد شد. حال‌ آنکه هر‌کس شریعت را نگاه دارد و به دیگران نیز چنین تعلیم دهد، در پادشاهی آسمان بزرگ خوانده خواهد شد.

²⁰ به شما می‌گویم تا نیکی شما از نیکی علما و فریسیان بیشتر نباشد، هرگز به پادشاهی آسمان وارد نخواهید شد.

خشم و غضب

²¹ «شنیده‌اید که در قدیم به مردم گفته شد، 'قتل نکن و هر‌کس مرتکب قتل شود محکوم خواهد شد.'

²² امّا من به شما می‌گویم: هر‌کس نسبت به برادر خود عصبانی شود، محکوم خواهد شد و هرکه برادر خود را ابله بخواند، به دادگاه برده خواهد شد و اگر او را 'احمق' بخواند مستوجب آتش جهنّم خواهد بود.

²³ پس اگر هدیۀ خود را به قربانگاه ببری و در آنجا به‌خاطر بیاوری که برادرت از تو شکایتی دارد،

²⁴ هدیۀ خود را جلوی قربانگاه بگذار و اوّل برو با برادر خود آشتی کن و آنگاه بازگرد و هدیۀ خویش را تقدیم کن.

²⁵ «با مدّعی خود وقتی‌که هنوز در راه دادگاه هستی صلح نما؛ وگرنه، آن مدّعی تو را به دست قاضی خواهد سپرد و قاضی تو را به دست نگهبان خواهد داد و به زندان خواهی افتاد.

²⁶ یقین بدان که تا ریال آخر را نپردازی، آزاد نخواهی شد.

زِنا

²⁷ «شنیده‌اید که گفته شده، 'زنا نکن'

²⁸ امّا من به شما می‌گویم هرگاه مردی از روی شهوت به زنی نگاه کند، در دل خود با او زنا کرده است.

²⁹ پس اگر چشم راست تو باعث گمراهی تو می‌شود، آن‌ را بیرون بیاور و به دور بینداز، زیرا بهتر است که عضوی از بدن خود را از دست بدهی تا این‌که با تمام بدن به جهنّم افکنده شوی.

³⁰ اگر دست راستت تو را گمراه می‌سازد، آن‌ را بِبُر و دور بینداز؛ زیرا بهتر است که عضوی از بدن خود را از دست بدهی تا این‌که با تمام بدن به جهنّم بیفتی.

طلاق

³¹ «همچنین گفته شده، 'هرگاه مردی زن خود را طلاق دهد، باید طلاقنامه‌ای به او بدهد.'

³² امّا من به شما می‌گویم هرگاه کسی زن خود را جز به علّت زنا طلاق دهد، او را به زنا کاری می‌کشاند و هر‌کس با چنین زنی ازدواج نماید، مرتکب زنا می‌شود.

سوگند خوردن

³³ «همچنین شنیده‌اید که در قدیم به مردم گفته شده، 'قسم دروغ نخور و به هر سوگندی که به نام خداوند یاد کرده‌ای، عمل نما.'

³⁴ امّا من می‌گویم به هیچ وجه قسم یاد نکن، نه به آسمان زیرا که تخت پادشاهی خدا است،

³⁵ نه به زمین زیرا که پای‌انداز او است، نه به اورشلیم زیرا که شهر آن پادشاه بزرگ است

³⁶ و نه به سَرخود زیرا قادر نیستی مویی از آن‌ را سیاه یا سفید کنی.

³⁷ سخن شما فقط بلی یا خیر باشد. زیاده بر این از شیطان است.

انتقام

³⁸ «شنیده‌اید که گفته شده است، 'چشم به‌عوض چشم و دندان به‌عوض دندان.'

³⁹ امّا من به شما می‌گویم به کسی‌ که به تو بدی می‌کند بدی نکن و اگر کسی بر گونۀ راست تو سیلی زند، گونۀ دیگر خود را به‌طرف او بگردان.

⁴⁰ هرگاه کسی تو را برای گرفتن پیراهنت به دادگاه بکشاند، ردای خود را هم به او بده.

⁴¹ هرگاه شخصی تو را به پیمودن یک کیلومتر راه مجبور نماید، دو کیلومتر با او برو.

⁴² به کسی‌ که از تو چیزی می‌خواهد، ببخش، و از کسی‌ که تقاضای قرض می‌کند، روی نگردان.

مهربانی با دشمن

⁴³ «شنیده‌اید که گفته شده است، 'همسایه‌ات را محبّت نما و با دشمن خویش دشمنی کن.'

⁴⁴ امّا من به شما می‌گویم دشمنان خود را دوست بدارید و برای کسانی‌ که به شما جفا می‌رسانند دعای خیر کنید.

⁴⁵ به‌این‌وسیله شما فرزندان پدر آسمانی خود خواهید شد، چون او آفتاب خود را بر بدان و نیکان یکسان می‌تاباند و باران خود را بر درستکاران و بدکاران می‌باراند.

⁴⁶ اگر فقط کسانی را دوست بدارید که شما را دوست دارند، چه اجری دارید؟ مگر خراج‌گیران نیز همین کار را نمی‌کنند؟

⁴⁷ اگر فقط به دوستان خود سلام کنید، چه کار فوق‌العاده‌ای کرده‌اید؟ مگر بُت‌پرستان همین کار را نمی‌کنند؟

⁴⁸ پس شما باید کامل باشید همان‌طور که پدر آسمانی شما کامل است.