مَتّی 12 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

سؤال دربارۀ روز سَبَّت

¹ در آن زمان عیسی در یک روز سَبَّت از میان مزرعه‌های گندم می‌گذشت. شاگردان عیسی چون گرسنه بودند، شروع به چیدن خوشه‌های گندم و خوردن آن‌ها کردند.

² فریسیان این‌ را دیده به عیسی گفتند: «نگاه کن شاگردان تو کاری می‌کنند که در روز سَبَّت جایز نیست.»

³ او در پاسخ گفت: «مگر نخوانده‌اید که وقتی داوود و یارانش گرسنه بودند داوود چه کرد؟

⁴ او به خانۀ خدا وارد شد و نان‌های تقدیس شده را خورد، حال آنکه خوردن آن نان‌ها هم برای او و هم برای یارانش ممنوع بود و فقط کاهنان اجازۀ خوردن آن‌ را داشتند.

⁵ آیا در تورات نخوانده‌اید که کاهنان با این‌که در روز سَبَّت در معبدِ بزرگ قانون سَبَّت را می‌شکنند، مقصّر نیستند؟

⁶ بدانید که حقیقتی بزرگ‌تر از معبدِ بزرگ در اینجا است.

⁷ نوشته شده است، 'رحمت می‌خواهم نه قربانی‌،' اگر شما معنی این جمله را می‌دانستید، افراد بی‌گناه را محکوم نمی‌کردید،

⁸ زیرا پسر انسان صاحب اختیار روز سَبَّت است.»

شفای مردی که یک دستش فلج شده بود

⁹ سپس عیسی به محل دیگری رفت و به کنیسۀ آن محل وارد شد.

¹⁰ مردی در آنجا بود که یک دستش فلج شده بود. عدّه‌ای از حاضرین از عیسی سؤال کردند: «آیا شفا دادن در روز سَبَّت جایز است؟» البتّه مقصود آن‌ها این بود که اتّهامی علیه او پیدا کنند.

¹¹ امّا عیسی به ایشان گفت: «فرض کنید که یکی از شما گوسفندی دارد که در روز سَبَّت به گودالی می‌افتد. آیا آن گوسفند را نمی‌گیرید و از گودال بیرون نمی‌آورید؟

¹² مگر انسان به‌مراتب از گوسفند باارزش‌تر نیست؟ بنابراین، انجام دادن کارهای نیکو در روز سَبَّت جایز است.»

¹³ سپس عیسی به آن مرد رو کرده فرمود: «دستت را دراز کن.» او دست خود را دراز کرد و آن مانند دست دیگرش سالم شد.

¹⁴ آنگاه فریسیان از کنیسه بیرون رفته برای کُشتن عیسی مشورت کردند.

بندۀ برگزیدۀ خدا

¹⁵ وقتی عیسی از ماجرا باخبر شد، آنجا را ترک کرد ولی جمعیّت زیادی به‌دنبال او رفتند و او همۀ بیماران را شفا بخشید

¹⁶ و به آن‌ها دستور داد که دربارۀ او با کسی صحبت نکنند

¹⁷ تا به‌این‌وسیله پیشگویی اِشعیای نبی تحقّق یابد که می‌فرماید:

¹⁸ «این است خادم من که او را برگزیده‌ام؛ او محبوب من و مایۀ شادی من است. او را از روح خود سرشار خواهم ساخت و او عدالت را برای ملّت‌ها اعلام خواهد کرد.

¹⁹ او با کسی ستیزه نمی‌کند و فریاد نمی‌زند، و کسی صدای او را در کوچه‌ها نخواهد شنید.

²⁰ نی خمیده را نخواهد شکست، و فتیلۀ نیم سوخته را خاموش نخواهد کرد و خواهد کوشید تا عدالت پیروز شود.

²¹ او مایۀ امید تمام ملّت‌ها خواهد بود.»

عیسی و بِعِلزِبول

²² آنگاه مردم شخصی را نزد او آوردند که کور و لال بود چون دیو داشت، و عیسی او را شفا داد به‌طوری‌که او توانست هم حرف بزند و هم ببیند.

²³ مردم همه تعجّب کرده می‌گفتند: «آیا این شخص پسر داوود نیست؟»

²⁴ امّا وقتی فریسیان این‌ را شنیدند، گفتند: «این مرد به کمک بِعِلزِبول، رئیس شیاطین، دیوها را بیرون می‌کند.»

²⁵ عیسی که از افکار ایشان آگاه بود، به آنان گفت: «هر کشوری که به دسته‌های مختلف تقسیم شود، ویران خواهد شد و هر شهر یا خانه‌ای که به دسته‌های مخالف تقسیم گردد، دوام نخواهد آورد.

²⁶ و اگر شیطان، شیطان را بیرون کند و علیه خود تجزیه شود، حکومت او چگونه پایدار خواهد ماند؟

²⁷ و اگر من به کمک بِعِلزِبول دیوها را بیرون می‌کنم، پیروان شما با کمک چه کسی آن‌ها را بیرون می‌کنند؟ کارهای پیروان شما دربارۀ گفتۀ شما قضاوت خواهد کرد.

²⁸ امّا اگر من به‌وسیلهٔ روح خدا دیوها را بیرون می‌کنم، این نشان می‌دهد که پادشاهی خدا به شما رسیده است.

²⁹ همچنین چگونه کسی می‌تواند به خانۀ مرد زورمندی وارد شود و اموال او را تاراج کند جز آنکه اوّل دست و پای او را ببندد؟ آنگاه او می‌تواند خانۀ او را غارت کند.

³⁰ «هرکه با من نیست، برخلاف من است و هرکه با من جمع نمی‌کند، پراکنده می‌سازد.

³¹ بنابراین به شما می‌گویم، هر نوع گناه یا کفری که انسان مرتکب شده باشد قابل آمرزش است، به‌جز کفری که علیه روح‌القدس بگوید. این کُفر آمرزیده نخواهد شد.

³² هر‌کس علیه پسر انسان سخنی بگوید، آمرزیده خواهد شد، امّا برای کسی‌ که علیه روح‌القدس سخن بگوید، هیچ آمرزشی نیست، نه در این دنیا و نه در دنیای آینده.

درخت و میوۀ آن

³³ «اگر میوۀ خوب می‌خواهید، باید درخت خوب داشته باشید، زیرا درخت بد میوۀ بد به بار خواهد آورد؛ درخت را از میوه‌اش می‌شناسند.

³⁴ ای مارها، شما که آدم‌های شریری هستید چگونه می‌توانید سخنان خوب بگویید؟ زیرا زبان از آنچه دل را پُر ساخته است سخن می‌گوید.

³⁵ مرد نیکو از خزانۀ نیکوی درون خویش، نیکی و مرد بد از خزانۀ بد درون خود، بدی به بار می‌آورد.

³⁶ «بدانید که در روز داوری شما باید جواب هر سخن بیهوده‌ای را که گفته‌اید بدهید.

³⁷ زیرا بر‌ طبق سخن خود یا بی‌گناه شناخته خواهید شد و یا محکوم.»

در خواست نشانه

³⁸ در این وقت عدّه‌ای از علما و فریسیان به عیسی گفتند: «ای استاد می‌خواهیم نشانه‌ای از تو ببینیم»

³⁹ او جواب داد: «نسل شریر و خیانتکار نشانه‌ای می‌خواهند ولی تنها نشانه‌ای که به آن‌ها داده خواهد شد، نشانۀ یونس نبی است.

⁴⁰ همان‌طور که یونس سه روز و سه شب در شکم یک ماهی بزرگ ماند، پسر انسان نیز سه شبانه‌روز در دل زمین خواهد ماند.

⁴¹ در روز داوری مردم نینوا برمی‌خیزند و مردم این زمانه را محکوم می‌کنند، زیرا مردم نینوا وقتی موعظۀ یونس را شنیدند، توبه کردند و حال آنکه حقیقتی که در اینجا است، از یونس بزرگ‌تر است.

⁴² ملکۀ سِبا نیز در روز داوری برخاسته مردم این زمانه را محکوم خواهد ساخت، زیرا او از دورترین نقطۀ جهان آمد تا حکمت سلیمان را بشنود و حال‌ آنکه حقیقتی که در اینجا است، از سلیمان بزرگ‌تر است.

بازگشت روح پلید

⁴³ «وقتی روح پلید از شخصی بیرون می‌آید، برای پیدا کردن جای راحت در بیابان‌های خشک و بی‌آب سرگردان می‌شود و چون آن‌ را نمی‌یابد،

⁴⁴ با خود می‌گوید، 'به خانه‌ای که آن‌ را ترک کردم بازمی‌گردم.' پس برمی‌گردد و آن خانه را خالی و جارو شده و مرتّب می‌بیند.

⁴⁵ آنگاه می‌رود و هفت روح شریرتر از خود را جمع می‌کند و می‌آورد و آن‌ها همه آمده در آنجا ساکن می‌شوند و عاقبتِ آن شخص از اوّلش بدتر می‌شود. وضع مردم شریر این زمانه هم همین‌طور خواهد بود.»

مادر و برادران عیسی

⁴⁶ عیسی هنوز مشغول صحبت بود که مادر و برادرانش آمدند و بیرون ایستاده می‌خواستند با او گفت‌وگو کنند.

⁴⁷ پس شخصی به او گفت: «مادر و برادرانت بیرون ایستاده‌اند و می‌خواهند با تو صحبت کنند.»

⁴⁸ عیسی گفت: «مادر من کیست؟ برادرانم چه کسانی هستند؟»

⁴⁹ و به شاگردان خود اشاره کرده فرمود: «این‌ها مادر و برادران من هستند.

⁵⁰ هرکه ارادۀ پدر آسمانی مرا انجام دهد، برادر من، خواهر من و مادر من است.»