لوقا 17 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

سخنانی دیگر از عیسی

¹ عیسی به شاگردان خود فرمود: «از روبه‌رو شدن با وسوسه‌ها گریزی نیست، امّا وای به حال آن‌کسی که سبب وسوسه می‌شود.

² برای او بهتر است که با سنگ آسیابی به دور گردن خود به دریا انداخته شود تا این‌که یکی از این کوچکان را منحرف کند.

³ پس مواظب باشید! اگر برادرت به تو بدی کند او را توبیخ کن و اگر توبه کند، او را ببخش.

⁴ حتّی اگر روزی هفت بار به تو بدی کند و هفت بار نزد تو بیاید و بگوید، 'توبه کردم' باید او را ببخشی.»

⁵ رسولان به عیسای خداوند عرض کردند: «ایمان ما را زیاد کن.»

⁶ خداوند پاسخ داد: «اگر شما به‌اندازۀ دانۀ خَردَلی ایمان می‌داشتید، می‌توانستید به این درخت توت بگویید، 'از ریشه در بیا و در دریا کاشته شو،' و از شما اطاعت می‌کرد.

⁷ «فرض کنید یکی از شما غلامی دارد که شخم می‌زند یا از گوسفندان نگهداری می‌کند. وقتی از مزرعه برگردد، آیا او به آن غلام خواهد گفت، 'فوراً بیا و بنشین'؟

⁸ برعکس، به او خواهد گفت، 'شام مرا حاضر کن، کمرت را ببند و تا من می‌‌‌خورم و می‌نوشم، مرا خدمت کن، و بعد می‌توانی غذای خودت را بخوری.'

⁹ و آیا او از آن غلام به‌خاطر آنکه دستوراتش را اجرا کرده است ممنون خواهد بود؟

¹⁰ در مورد شما هم همین‌طور است؛ هرگاه تمام دستورهایی را که به شما داده شده به‌جا آورید، بگویید، 'ما غلامانی بیش نیستیم؛ فقط وظیفۀ خود را انجام داده‌ایم.'»

شفای ده جذامی

¹¹ عیسی در سفر خود به‌سوی اورشلیم از مرز بین سامره و جلیل می‌گذشت.

¹² هنگامی‌که می‌خواست به دهکده‌ای وارد شود، با ده نفر جذامی روبه‌رو شد. آنان دور ایستادند

¹³ و فریاد زدند: «ای عیسی، ای استاد، به ما رحم کن!»

¹⁴ وقتی عیسی آنان را دید، فرمود: «بروید و خود را به کاهنان نشان بدهید.» و همین‌طور که می‌رفتند، پاک گشتند.

¹⁵ یکی از ایشان وقتی دید شفا یافته است، در‌حالی‌که خدا را با صدای بلند حمد می‌گفت، بازگشت

¹⁶ و خود را پیش پای‌های عیسی انداخت و از او سپاسگزاری کرد. این شخص یک سامری بود.

¹⁷ عیسی فرمود: «مگر هر ده نفر پاک نشدند؟ پس آن نُه نفر دیگر کجا هستند؟

¹⁸ آیا غیراز این بیگانه کسی نبود که برگردد و خدا را حمد گوید؟»

¹⁹ به آن مرد فرمود: «بلند شو و برو، ایمانت تو را شفا داده است.»

آمدن پادشاهی خدا

²⁰ فریسیان از او سؤال کردند که پادشاهی خدا کی خواهد آمد. عیسی در جواب فرمود: «پادشاهی خدا طوری نمی‌آید که بتوان آن‌ را مشاهده کرد

²¹ و کسی نخواهد گفت که آن در اینجا یا در آنجا است، چون درحقیقت پادشاهی خدا در میان خود شما است.»

²² به شاگردان فرمود: «زمانی خواهد آمد که شما آرزوی دیدن یکی از روزهای پسر انسان را خواهید داشت، امّا آن‌ را نخواهید دید.

²³ به شما خواهند گفت که او در اینجا یا در آنجا است. شما به‌دنبال آنان نروید،

²⁴ زیرا پسر انسان در روز خود مانند برقی که از این سر آسمان تا آن سر آسمان می‌درخشد، خواهد بود.

²⁵ امّا لازم است که او اوّل متحمّل رنج‌های بسیار گردد و از طرف مردم این روزگار رد شود.

²⁶ زمان پسر انسان مانند روزگار نوح خواهد بود.

²⁷ مردم تا روزی که نوح وارد کشتی شد و سیل آمده همه را هلاک کرد، می‌خوردند و می‌نوشیدند، زن می‌گرفتند و شوهر می‌کردند.

²⁸ همچنین مانند زمان لوط خواهد بود که مردم می‌خوردند و می‌نوشیدند و به خرید و فروش و کشت‌و‌کار و خانه‌سازی مشغول بودند.

²⁹ امّا در روزی که لوط از سُدوم بیرون آمد، آتش و گوگرد از آسمان بارید و همه را از بین برد.

³⁰ روزی که پسر انسان ظهور کند، مانند آن روزگار خواهد بود.

³¹ «در آن روز مردی که در پشت‌بام است و دارایی‌اش در خانه می‌باشد، نباید برای بردن آن پایین بیاید. همچنین کسی‌ که در مزرعه است نباید برگردد.

³² زن لوط را به‌یاد داشته باشید!

³³ هرکه برای نجات جان خود بکوشد، آن‌ را از دست می‌دهد و هرکه جان خود را فدا سازد، آن‌ را نجات خواهد داد.

³⁴ بدانید که در آن شب از دو نفر که در یک بستر هستند یکی را می‌برند و دیگری را می‌گذارند.

³⁵ از دو زن که با هم دستاس می‌کنند یکی را می‌برند و دیگری را می‌گذارند. [

³⁶ از دو مردی که در مزرعه هستند یکی برداشته می‌شود و دیگری در جای خود می‌ماند.]»

³⁷ وقتی شاگردان این‌ را شنیدند پرسیدند: «کجا ای خداوند؟» عیسی پاسخ داد: «هر جا لاشه‌ای باشد، لاشخورها جمع می‌شوند.»