ایّوب 32 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

اِلیهو صحبت می‌کند

¹ آن سه دوست ایّوب دیگر جوابی نداشتند که به او بدهند، زیرا او خودش را بی‌تقصیر می‌دانست.

² آنگاه شخصی به نام اِلیهو، پسر بَرَکئیل بوزی، از خاندان رام، که در آنجا حاضر بود، خشمگین شد، چون ایّوب خود را بی‌تقصیر می‌دانست و خدا را متّهم می‌کرد.

³ او همچنین بر آن سه دوست ایّوب خشمگین بود، زیرا هرچند جواب درستی نداشتند تا ایّوب را قانع کنند که مقصّر است، او را محکوم می‌ساختند.

⁴ اِلیهو تا آن لحظه صبر کرده بود و به ایّوب جوابی نداده بود، چون دیگران از او بزرگ‌تر بودند،

⁵ ولی وقتی دید که آن‌ها بی‌پاسخ مانده‌اند، خشمگین شد.

⁶ پس اِلیهو فرزند بَرَکئیلِ بوزی رشتۀ سخن را به دست گرفته گفت: من جوان‌ هستم و شما موسفید؛ بنابراین ترسیدم که اظهار عقیده کنم.

اِلیهو:

⁷ به خود گفتم که شما پیرترید و باید از روی تجربۀ سال‌های عمر خود با حکمت سخن بگویید.

⁸ امّا روحی که در انسان است، یعنی نَفَس قادر مطلق، به او فهم می‌بخشد؛

⁹ سن و سال نیست که به ما حکمت می‌آموزد یا کمک می‌کند که بفهمیم چه چیزی درست است.

¹⁰ پس حالا به من گوش بدهید، تا نظر خود را برای شما بیان کنم.

¹¹ من منتظر ماندم و بادقّت به سخنان و دلایل شما گوش دادم،

¹² امّا هیچ‌کدام از شما نتوانستید جواب قانع‌کننده‌ای به ایّوب بدهید و ثابت کنید که او گناهکار است.

¹³ نگویید که ما حکمت را دریافته‌ایم؛ تنها خدا می‌تواند ایّوب را مغلوب می‌سازد، نه انسان.

¹⁴ ایّوب با شما صحبت می‌کرد، نه با من. اگر با من صحبت می‌کرد، من به او آنطور که شما پاسخ دادید، جواب نمی‌دام.

¹⁵ ایّوب، آن‌ها یگر جوابی ندارند و نه کلامی که به زبان بیاورند.

¹⁶ کنون چون آن‌ها سکوت کرده‌اند، آیا باید من هم خاموش بنشینم و چیزی نگویم؟

¹⁷ من می‌خواهم حرف خود را بزنم و عقیدۀ خود را بیان کنم،

¹⁸ زیرا حرف‌های زیادی برای گفتن دارم و دیگر نمی‌توانم صبر کنم.

¹⁹ دل من مثل مَشکِ شراب پُر و نزدیک به ترکیدن است.

²⁰ تا حرف نزنم آرام نمی‌گیرم، پس باید حرف بزنم.

²¹ من از کسی طرف‌داری نمی‌کنم و از روی چاپلوسی حرف نمی‌زنم،

²² زیرا اگر تملّق و چاپلوسی کنم، خالقم به حیات من خاتمه می‌دهد.