ایّوب 28 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

تلاش برای حکمت

¹ معدنی هست که از آن نقره استخراج می‌شود، و مکانی برای تصفیه طلا.

² آهن را از زمین به دست می‌آورند و مس را از ذوب کردن سنگ‌ها.

³ مردم در اعماق تاریکی جستجو می‌کنند و برای سنگ‌های معدنی تا دورترین نقطۀ زمین به جستجو می‌پردازند.

⁴ فراتر از جایی که کسی زندگی کند یا پای بشری به آنجا رسیده باشد، در چاه‌ها، از طناب‌ خود را آویزان کرده به درون می‌روند.

⁵ سطح زمین خوراک به بار می‌آورد، در‌حالی‌که در اعماقش همه‌چیز واژگون می‌شود.

⁶ سنگ‌های زمین دارای یاقوت و خاک آن دارای طلا می‌باشد.

⁷ نه پرندگان شکاری راه آن معادن را می‌دانند و نه چشمان شاهین آن را می‌بیند.

⁸ هیچ شیر یا حیوان درّندۀ دیگری از آنجا نمی‌گذرد.

⁹ امّا مردم سنگ خارا را می‌شکنند و کو‌ه‌ها را از بیخ می‌کنند؛

¹⁰ صخره‌ها را می‌شکافند و سنگ‌های نفیس به دست می‌آورند.

¹¹ سرچشمۀ رودها را می‌کاوند و چیزهای نهفته را بیرون می‌آورند.

¹² امّا حکمت را در کجا می‌توان یافت و فهم در کجا پیدا می‌شود؟

¹³ انسان فانی راه یافتن آن‌ را نمی‌داند، و در دنیای زندگان پیدا نمی‌شود.

¹⁴ اعماق اقیانوس‌ها می‌گویند که حکمت نزد ما نیست و در اینجا پیدا نمی‌شود.

¹⁵ حکمت را نمی‌توان با طلا خرید و ارزش آن را با نقره نتوان سنجید.

¹⁶ از طلای اوفیر گران‌بها‌تر است و از جواهرات نفیس‌تر.

¹⁷ طلا و شیشهٔ نفیس را نمی‌توان با حکمت برابر کرد و نمی‌توان آن را با گلدانی از طلای خالص مبادله نمود.

¹⁸ ارزش حکمت به‌مراتب بالاتر از مرجان و بلور و گران‌تر از لعل است.

¹⁹ حکمت را با یاقوت کبودِ کوش نمی‌توان مقایسه کرد یا با طلای خالص بر آن قیمت نهاد.

²⁰ پس حکمت را از کجا می‌توان به دست آورد و منشأ فهم کجا است؟

²¹ حکمت از‌ نظر تمام موجودات زنده پوشیده است و حتّی پرندگان هوا نیز آن‌ را نمی‌بینند.

²² مرگ و نیستی اقرار می‌کنند که تنها شایعه‌ای از آن شنیده‌اند.

²³ تنها خدا راه حکمت را می‌داند و فقط او است که از مکان آن آگاه است،

²⁴ زیرا هیچ گوشۀ زمین از او پوشیده نیست، و هر چیزی را که در زیر آسمان است، می‌بیند.

²⁵ وقتی خدا به باد قدرت وزیدن داد و حدود و اندازۀ دریاها را تعیین کرد،

²⁶ وقتی به باران فرمان داد که در کجا ببارد و به برق و صاعقه که در کدام مسیر تولید شوند،

²⁷ آنگاه او حکمت را دید و امتحان کرده تأیید نمود.

²⁸ به بشر گفت: «ترس از خداوند، حکمت واقعی و دوری جستن از شرارت، فهم حقیقی است.»