ایّوب 27 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

ایّوب:

^1-2 به حیات خدای قادر مطلق که حقّ مرا انکار کرده و زندگی را به من تلخ نموده است، قسم می‌خورم

³ تا جان به تن دارم و تا زمانی‌‌که خدا به من نَفَس ‌دهد،

⁴ دهان من هیچ‌چیز شریرانه‌ای نخواهد گفت و زبانم هرگز دروغ نخواهد گفت.

⁵ من هرگز حرف شما را تصدیق نمی‌کنم و تا لحظهٔ آخر عمرم، ادّعای بی‌گناهی می‌کنم.

⁶ من هرگز از برحق بودن ادّعایم صرف‌نظر نخواهم کرد؛ وجدان من پاک است.

⁷ باشد تا کسانی‌ که با من مخالفند و علیه من می‌جنگند، مانند شریران و خطاکاران جزا ببینند.

⁸ برای مردم خدانشناس چه امیدی باقی است در آن زمان که خدا جان آن‌ها را بگیرد؟

⁹ آیا خدا فریادشان را در وقت سختی و مشکلات خواهد شنید؟

¹⁰ آن‌ها می‌بایست خواستار لذّت از حضور قادر مطلق می‌بودند و در همۀ اوقات در حضور او دعا می‌کردند.

¹¹ بگذارید تا شما را دربارۀ قدرت خدا تعلیم دهم و نقشه‌های قادر مطلق را برایتان توضیح دهم.

¹² یقین دارم که خود شما هم تا اندازه‌ای از کارهای او آگاه هستید؛ پس چرا بیهوده سخن می‌گویید؟

صوفر:

¹³ این است سرنوشت مردم خطاکار و ظالم که خدای قادر مطلق برایشان تعیین فرموده است:

¹⁴ اگر این مردم دارای فرزندان زیادی بشوند، آن‌ها یا با شمشیر به قتل می‌رسند و یا از گرسنگی می‌میرند.

¹⁵ آنانی هم که باقی بمانند، در اثر مرض و بلا به زیر خاک می‌روند و حتّی بیوه‌های آن‌ها هم برای آن‌ها گریه و ماتم نمی‌کنند.

¹⁶ مردم خطاکار هرچند مثل ریگ دریا پول جمع کنند و صندوق‌های پُر از لباس داشته باشند،

¹⁷ سرانجام اشخاصِ نیک پول آن‌ها را مصرف می‌کنند و لباس ایشان را می‌پوشند.

¹⁸ آن‌ها خانه‌هایی می‌سازند که مانند تار عنکبوت و سایبانِ نگهبانان، دوامی ندارد.

¹⁹ آن‌ها ثروتمند به بستر می‌روند، امّا وقتی بیدار می‌شوند و چشم باز می‌کنند، می‌بینند که ثروتشان از دست رفته است.

²⁰ وحشت چون سیلاب آن‌ها را فرامی‌گیرد و در شب گردبادی شدید آن‌ها را با خود می‌برد.

²¹ باد شرقی آن‌ها را به هوا بلند می‌کند و از خانه‌هایشان دور می‌سازد؛

²² با بی‌رحمی بر آن‌ها که در حال فرار هستند، می‌وزد.

²³ مردم با تمسخر بر آن‌ها دستک زده صوت می‌کشد، و آن‌ها را از مکانشان می‌رانند.