ایّوب 2 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

آزمایش دوّم ایّوب

¹ روزی دیگر فرشتگان به حضور خداوند آمدند و شیطان هم همراه آن‌ها بود.

² خداوند از شیطان پرسید: «تو از کجا آمده‌ای؟» شیطان جواب داد: «به دور زمین می‌گشتم و سیاحت می‌کردم.»

³ خداوند پرسید: «آیا بندۀ من ایّوب را دیدی؟ در تمام روی زمین کسی مانند او پیدا نمی‌شود. او شخصی درستکار و بی‌عیب است. از من می‌ترسد و هیچ خطایی از او سر نمی‌زند. با وجود این‌که مرا برانگیختی تا به تو اجازه دهم که بی‌سبب به او آسیب برسانی، او همچنان صداقت خود را حفظ کرده است.»

⁴ شیطان در جواب خداوند گفت: «انسان برای این‌که زنده بماند حاضر است از همه‌‌چیز خود دست بکشد.

⁵ امّا اگر دست خود را دراز کرده به بدن او آسیب برسانی، خواهی دید که تو را لعنت خواهد کرد!»

⁶ خداوند به شیطان گفت: «بسیار خوب، او در اختیار تو است، امّا او را نکُش.»

⁷ پس شیطان از حضور خداوند بیرون رفت و ایّوب را از سر تا پا به دُمَل‌های دردناک مبتلا کرد.

⁸ ایّوب در میان خاکستر نشست و با یک تکّه سفال، بدن خود را می‌خارید.

⁹ زنش به او گفت: «تو هنوز هم نسبت به خدا وفادار هستی؟ خدا را لعنت کن و بمیر.»

¹⁰ امّا او در جواب گفت: «تو همچون یک زن ابله حرف می‌زنی. آیا تو می‌خواهی که ما چیزهای خوبِ خدا را قبول کنیم و چیزهای بد را نپذیریم؟» با همۀ این مصیبت‌ها که بر سر ایّوب آمد، از لب‌های او گناهی سر نزد.

دوستان ایّوب

¹¹ وقتی سه نفر از دوستان ایّوب به نام‌های اِلیفازِ تیمانی، بِلدَدِ شوحی و سوفَرِ نَعَماتی، آگاه شدند که چه بلاهایی بر سر ایّوب آمده است، تصمیم گرفتند که باهم برای تسلّی و عیادت نزد او بروند.

¹² وقتی آن‌ها ایّوب را از دور دیدند، او را نشناختند. بعد با صدای بلند گریستند، لباس خود را دریدند و خاک بر سَرخود پاشیدند.

¹³ آن‌ها هفت شبانه‌روز در کنار او بر زمین نشستند و با او حرفی نزدند، زیرا دیدند که درد او بسیار شدید است.