داوران 21 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

زنانی برای مردان طایفۀ بنیامین

¹ مردم اسرائیل در مِصفَه قسم خورده گفتند: «هیچ‌کسی از ما نباید بگذارد که دخترش با مردی بنیامینی ازدواج کند.»

² مردم همه در ‌بِیت‌ئیل‌ جمع شده تا غروب در حضور خداوند نشستند و با آواز بلند زارزار گریه کرده

³ گفتند: «یَهْوه، خدای اسرائیل چرا چنین مصیبتی بر سر مردم اسرائیل آمده که امروز طایفه‌ای از بنی‌اسرائیل از میان برود؟»

⁴ صبح روز بعد، مردم یک قربانگاه ساختند و قربانی‌های سوختنی و سلامتی تقدیم کردند.

⁵ بعد پرسیدند: «کدام طایفۀ اسرائیل در اجتماع ما به حضور خداوند حاضر نشد؟» آن‌ها قسم خورده بودند که اگر کسی به حضور خداوند در مِصفَه نیاید، حتماً کشته می‌شود.

⁶ در عَین حال، آن‌ها به‌خاطر برادران بنیامینی خود بسیار غمگین بودند و می‌گفتند: «امروز یک طایفۀ اسرائیل کم شد.

⁷ حال با مردانی که زنده مانده‌اند چه‌ کنیم؟ زیرا ما به نام خداوند قسم خورده‌ایم که دختران خود را به آن‌ها ندهیم.»

⁸ دوباره پرسیدند: «کدام طایفۀ اسرائیل به حضور خداوند در مِصفَه حاضر نشده است؟» پس معلوم شد که از یابیش جِلعاد هیچ‌کسی نیامده بود،

⁹ زیرا هنگام حضور و غیاب حتّی یک نفر هم از ساکنان یابیش جِلعاد پاسخ نداده بود.

¹⁰ پس آن‌ها دوازده هزار نفر از مردان دلیر خود را به آنجا فرستاده گفتند: «به یابیش جِلعاد بروید و همۀ ساکنان آنجا را با زن‌ها و کودکان بکُشید؛

¹¹ شما باید همۀ مردان و همچنین زنانی را که باکره نیستند، به‌کلّی از بین ببرید.»

¹² آن‌ها رفتند و در بین مردم جِلعاد، چهارصد دختر جوان باکره یافتند و آن‌ها را به اردوگاه شیلوه، در سرزمین کنعان آوردند.

¹³ بعد مردم اسرائیل به بازماندگان طایفۀ بنیامین که در صخر‌ۀ رِمون بودند، پیامی فرستاده پیشنهاد صلح کردند.

¹⁴ مردان بنیامین به شیلوه بازگشتند و اسرائیل آن دختران یابیشی را که زنده نگاه داشته بودند، به آن‌ها دادند. امّا تعداد آن دخترها برای همۀ آن‌ها کافی نبود.

¹⁵ مردم اسرائیل بسیار غمگین بودند، زیرا خداوند بین آن‌ها نفاق انداخته بود.

¹⁶ رهبران قوم گفتند: «چون زن‌های طایفۀ بنیامین از بین رفته‌اند، پس برای بقیّۀ مردان آن‌ها از کجا زن پیدا کنیم؟

¹⁷ بازماندگان طایفۀ بنیامین باید وارث داشته باشند تا آن طایفۀ به‌کلّی از بین نرود.

¹⁸ در عَین حال، ما هم نمی‌توانیم که دختران خود را به آن‌ها بدهیم، زیرا قسم خورده‌ گفته‌ایم، 'لعنت بر ما، اگر دختران خود را به مردان بنیامینی بدهیم.'»

¹⁹ بعد به فکرشان رسید که در شیلوه، بین لبونه و ‌بِیت‌ئیل‌ در امتداد قسمت شرقی، شاهراهی که از ‌بِیت‌ئیل‌ به شِکیم می‌رود، برای خداوند جشن سالانه برپا می‌شود.

²⁰ به مردان بنیامین گفتند: «بروید و در تاکستان‌ها پنهان شوید.

²¹ صبر کنید تا دختران شیلوه برای رقص بیرون بیایند. آنگاه از مخفیگاه‌ خود خارج شوید و هر کدامتان یکی از دخترها را برای خود گرفته به سرزمین بنیامین بروید.

²² اگر پدران یا برادرانشان نزد شما آمدند و اعتراض کردند، شما می‌توانید به آن‌ها چنین بگویید، 'لطفاً اجازه دهید آن‌ها را نگاه داریم، چراکه ما آن‌ها را در جنگ از شما به اسیری نگرفته‌ایم تا همسران ما باشند. از آنجا که شما آن‌ها را به ما نداده‌اید، مقصّر شکستن سوگند خود نیستید.'»

²³ مردان بنیامین طبق دستور آن‌ها رفتار کردند. هرکدام برای خود یکی از آن دخترانی را که می‌رقصیدند، گرفته به سرزمین خود بردند. شهرها را دوباره آباد کردند و در آنجا زندگی را از نو شروع کردند.

²⁴ مردم اسرائیل هم هرکدام به طایفۀ و خانواده و سرزمین خود بازگشتند.

²⁵ در آن زمان در اسرائیل پادشاهی نبود و هر کس هرآنچه در نظرش درست می‌آمد، می‌کرد.