داوران 20 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

بنی‌اسرائیل آماده جنگ می‌شود

¹ آنگاه تمام قوم اسرائیل از دان تا بِئِرشِبَع‌ به‌ همراه اهالی جِلعاد به حضور خداوند در مِصفَه جمع شدند.

² رهبران طایفه‌های اسرائیل همراه با چهارصد هزار سرباز شمشیر به دست در آن جمع حضور داشتند.

³ خبر اجتماع قوم اسرائیل در مِصفَه به سرزمین بنیامین رسید. مردان اسرائیل پرسیدند: «به ما بگو که این جنایت چگونه اتّفاق افتاد؟»

⁴ مرد لاوی که صیغهٔ او به قتل رسیده بود، جواب داد: «من با صیغه‌ام به جِبعَهٔ بنیامین رفتم که شب را در آنجا بگذرانیم.

⁵ مردان جِبعَه علیه من برخاستند. هنگام شب، خانه‌ای را که من در آن بودم، محاصره کردند و می‌خواستند که مرا بکُشند. در عوض به صیغۀ من تجاوز کردند و او مُرد.

⁶ من جسد صیغه‌ام را قطعه‌قطعه کردم و به سراسر سرزمین اسرائیل فرستادم، زیرا مردم جِبعَه کار بسیار زشت و ناروایی در اسرائیل انجام داده‌اند.

⁷ اکنون شما مردم اسرائیل در این‌باره فکر کنید و چاره‌ای بیندشید.»

^8-10 تمام سپاه با یک دل و یک زبان گفتند: «تا مردم جِبعَه را به سزای کارشان نرسانیم، هیچ‌کدام از ما به چادر یا خانۀ خود برنمی‌گردیم. تصمیم ما این است که طبق قرعه، یک دهم لشکر را انتخاب کنیم تا آذوقه و لوازم جنگی برای ما تهیّه کنند. بقیّۀ ما برای مجازات جِبعَه بنیامین به‌خاطر آن کار زشتی که در اسرائیل انجام داده‌اند، خواهیم رفت.»

¹¹ به‌این‌ترتیب، تمام مردان اسرائیل برای حمله به شهر جِبعَه متّحد شدند.

¹² آن‌ها پیامی برای طایفۀ بنیامین فرستاده گفتند: «این چه‌ شرارتی است که انجام داده‌اید؟

¹³ پس اکنون آن مردان پست و شریر را که در جِبعَه هستند به دست ما تسلیم کنید تا آن‌ها را به قتل برسانیم و این شرارت را از اسرائیل پاک کنیم.» امّا مردم بنیامین به تقاضای برادران اسرائیلی خود گوش ندادند،

¹⁴ بلکه از همهٔ شهرهای بنیامین در شهر جِبعَه جمع شدند تا به جنگ مردم اسرائیل بروند.

¹⁵ مردم بنیامین در آن روز بیست و شش هزار مرد مسلّح و هفت‌صد نفر از ساکنان جِبعَه را فراخواندند.

¹⁶ از میان این سربازان، هفت‌صد نفر چپ‌دست را انتخاب کردند که هرکدام از آن‌ها می‌توانستند یک تار موی سر را با فلاخن نشانه بگیرند و خطا نکنند.

¹⁷ مردم اسرائیل به‌غیراز مردان بنیامین، چهارصد هزار مرد مسلّح و جنگ‌آزموده را جمع نمودند.

جنگ علیه بنیامینیان

¹⁸ پیش از شروع جنگ، مردم اسرائیل به ‌بِیت‌ئیل‌ رفتند و از خداوند پرسیدند که اوّل کدام طایفه به جنگ بنیامین برود؟ خداوند در جواب فرمود: «طایفۀ یهودا.»

^19-20 صبح فردای آن روز، سپاه اسرائیل بیرون رفته در نزدیکی شهر جِبعَه اردو زدند و برای جنگ با لشکر بنیامین آماده حمله گردیدند.

²¹ سپاه بنیامین از شهر جِبعَه برای مقابله بیرون آمدند و در آن روز بیست و دو هزار نفر از سربازان اسرائیل را کشتند.

²² امّا اسرائیلیان جرأت خود را از دست ندادند و بار دیگر برای جنگ در همان‌جای سابق صف‌آرایی کردند.

²³ قبل از جنگ، مردم اسرائیل در حضور خداوند تا به شام گریه کردند و از او پرسیدند که: «آیا دوباره برویم و با برادران بنیامینی خود جنگ کنیم؟» خداوند فرمود: «بلی، بروید.»

²⁴ پس روز دوّم سپاه اسرائیل بار دیگر برای جنگ به اردوی بنیامین نزدیک شدند.

²⁵ در همان روز لشکر بنیامین هم برای رویارویی با آن‌ها از جِبعَه بیرون آمدند. باز از سپاهیان اسرائیل هجده هزار نفر مرد مسلّح و جنگ‌آزموده به قتل رسیدند.

²⁶ بار دیگر مردم اسرائیل با تمام سپاه خود به ‌بِیت‌ئیل‌ رفتند و شروع به گریه کردند. آن‌ها در حضور خداوند نشستند و تا غروب روزه گرفتند و قربانی سوختنی و سلامتی به حضور خداوند تقدیم کردند.

²⁷ در آن روزها صندوق پیمان خداوند در ‌بِیت‌ئیل‌ بود

²⁸ و فینِحاس پسر اِلعازار نوۀ هارون در آنجا مسئولیّت صندوق پیمان را به عهده داشت. آن‌ها از خداوند سؤال کردند: «آیا به جنگ با برادران بنیامینی خود بازگردیم و یا منصرف بشویم؟» خداوند جواب داد: «بروید، و من فردا آن‌ها را به دست شما تسلیم خواهم کرد.»

²⁹ سپاه اسرائیل در اطراف جِبعَه کمین کردند.

³⁰ آن‌ها در روز سوّم به مقابله با لشکر بنیامین رفتند و مثل دفعات گذشته در جِبعَه صف‌آرایی کردند.

³¹ لشکر بنیامین هم برای حمله بیرون آمدند. سپاه اسرائیل عقب‌نشینی کرد و سپاهیان بنیامین در تعقیب ایشان از شهر دور شدند. آن‌ها در شاهراهی که بین ‌بِیت‌ئیل‌ و جِبعَه بود، مانند دفعات پیش شروع به کشتن اسرائیلیان کردند. درنتیجه در حدود سی نفر از سپاهیان اسرائیلی به قتل رسیدند.

³² مردم بنیامین گفتند: «باز آن‌ها را شکست دادیم.» امّا ‌سپاه اسرائیل قبلاً نقشه کشیده بودند که عقب‌نشینی کنند تا سپاه بنیامین بیشتر از شهر دور شوند.

³³ هنگامی‌که سپاه اصلی اسرائیل عقب‌نشینی کرد و دوباره در بَعَل‌تامار صف‌آرایی کردند، آن دسته از مردان اسرائیل نیز که در غرب جِبعَه کمین کرده بودند، با شتاب بیرون آمدند.

³⁴ ده‌هزار نفر از مردان اسرائیل که برگزیده شده بودند، به جِبعَه حمله کردند و جنگ سختی درگرفت. سپاهیان بنیامین خبر نداشتند که چه بلای ناگهانی بر سرشان خواهد آمد.

³⁵ خداوند به اسرائیل کمک کرد که بنیامین را شکست بدهد. در همان روز اسرائیلیان بیست و پنج هزار و صد نفرشان را که همه مردان مسلّح بودند، به قتل رسانیدند.

³⁶ سرانجام بنیامینان پی بردند که شکست خورده‌اند. سپاه اسرائیل عقب‌نشینی کرد تا به مردان خود که در نزدیک جِبعَه کمین کرده بودند، فرصت بدهند که حمله را شروع کنند.

چگونگی پیروزی اسرایلیان

³⁷ پس آن‌ مردان از کمینگاه خود بیرون آمده با یک حملۀ ناگهانی به داخل شهر رفتند و همۀ ساکنان آن‌ را کشتند.

³⁸ سپاهیان اسرائیل و مردانی که در کمین بودند، قرار گذاشته بودند که وقتی‌که دود از شهر به آسمان بلند شد،

³⁹ سپاهیان اسرائیل که در بیرون شهر بودند، بازگردند. تا این زمان، بنیامینیان سی‌ تن از مردان اسرائیلی را کشته بودند و با خود می‌گفتند که مثل قبل اسرائیلیان را شکست داده‌اند. ‏

⁴⁰ وقتی علامت ظاهر شد، یعنی یک ستون دود از شهر برخاست، مردان بنیامین به عقب نگاه کردند و با تعجّب دیدند که تمام شهر شعله‌ور شده است.

⁴¹ سپس مردان اسرائیل بازگشتند، و مردان بنیامین به وحشت افتادند، زیرا پی‌بردند که در معرض نابودی هستند.

⁴² آن‌ها از دست اسرائیلیان فرار کرده به بیابان گریختند، امّا موفّق به فرار نشدند و بین سپاه اصلی و آنانی که از شهر می‌آمدند گیرافتاده به قتل رسیدند.

⁴³ مردان اسرائیلی باقی‌ماندۀ سپاه بنیامین را محاصره و تعقیب نموده از نوحَه تا نزدیک جِبعَه در شرق، آن‌ها را پایمال کردند.

⁴⁴ هجده هزار سپاهی بنیامین که همه مردان جنگی و دلاور بودند، به قتل رسیدند.

⁴⁵ آن‌هایی که زنده ماندند، به بیابان به‌طرف صخر‌ۀ رِمون گریختند. پنج هزار نفرشان در راه فرار و دو هزار نفر در جدعوم که همگی مردان جنگی بودند، کشته شدند.

⁴⁶ در همان روز تعداد سپاهیان بنیامین که همگی مردان جنگی بودند و به دست سپاه اسرائیل کشته شدند، بیست و پنج هزار نفر بود.

⁴⁷ امّا تنها شش‌صد نفر توانستند، به بیابان فرار کرده خود را به صخرۀ رِمون برسانند. آن‌ها مدّت چهار ماه در آنجا ماندند.

⁴⁸ بعد سپاه اسرائیل برگشته تمام مردم بنیامین و اطفال و حیوانات طایفۀ بنیامین را کشتند و همۀ شهرهای آن‌ها را به آتش کشیدند.