داوران 15 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

شکست فلسطینیان توسط سامسون

¹ بعد از مدّتی، در موسم دروی گندم، سامسون به دیدن زن خود رفت. او یک بُزغاله به‌عنوان هدیه با خود برد و به پدر‌زن خود گفت: «می‌خواهم به اتاق زن خود بروم.» امّا پدرزنش به او اجازه نداد.

² او گفت: «من فکر کردم که تو از او متنفّر هستی؛ پس او را به دوستت دادم. امّا خواهر کوچک‌تر او، از او هم زیباتر است؛ تو می‌توانی با او ازدواج کنی.»

³ سامسون گفت: «اکنون دیگر هر بلایی به سر فلسطینیان بیاورم، تقصیر من نیست.»

⁴ پس رفت و سی‌صد روباه گرفت و دُم‌های آن‌ها را دو به دو به هم گره زد و در بین هر گره یک مشعل گذاشت.

⁵ سپس مشعل‌ها را روشن کرد و روباه‌ها را در بین کشتزارها و تاکستان‌های فلسطینیان رها نمود. به‌این‌ترتیب، نه‌تنها محصول گندم، بلکه تمام کشتزارها و درختان زیتون و تاکستان آن‌ها را به آتش کشید.

⁶ فلسطینیان پرسیدند: «چه کسی این کار را کرده است؟» گفتند: «سامسون، داماد تِمنی، زیرا تِمنی زن او را به دوستش داده است.» آنگاه فلسطینیان رفتند و آن زن را همراه پدرش در آتش سوزاندند.

⁷ سامسون به آن‌ها گفت: «چون شما این کار را کردید، سوگند می‌خورم تا انتقام آن‌ها را از شما نگیرم، آرام نخواهم نشست.»

⁸ پس با یک حملۀ شدید تعداد زیادی از آن‌ها را کشت و رفته در غار صخرۀ عیطام ساکن شد.

⁹ فلسطینیان هم رفته در یهودا اردو زدند و شهر لِحی را محاصره کردند.

¹⁰ مردان یهودا از فلسطینیان پرسیدند: «چرا به جنگ ما آمده‌اید؟» آن‌ها جواب دادند: «ما آمده‌ایم تا سامسون را دستگیر کنیم و همان بلایی را که او بر سر ما آورد، برسرش بیاوریم.»

¹¹ آنگاه سه هزار نفر از مردان یهودا به غار صخرۀ عیطام نزد سامسون رفتند و به او گفتند: «آیا نمی‌دانی که فلسطینیان فرمانروای ما هستند؟ پس این چه کاری بود که با ما کردی؟» سامسون جواب داد: «همان کاری را که با من کردند، من هم با ایشان کردم.»

¹² آن‌ها گفتند: «ما آمده‌ایم که تو را دستگیر کنیم و نزد فلسطینیان ببریم.» سامسون گفت: «بسیار خوب، امّا قول بدهید که مرا نکُشید.»

¹³ آن‌ها جواب دادند: «خیر، تو را نمی‌کشیم. فقط تو را بسته به آن‌ها خواهیم داد.» پس آن‌ها دست و پای سامسون را با دو ریسمان نو بستند و از غار بیرون بردند.

¹⁴ وقتی سامسون به لِحی رسید، فلسطینیان با دیدن او فریاد برآوردند. در همان لحظه روح خداوند به وی قدرت بخشید و او ریسمان‌هایی را که با آن‌ها وی را بسته بودند، مثل موم که در آتش بسوزد، پاره کرد.

¹⁵ آنگاه یک استخوان چانۀ الاغی را که تازه مُرده بود، یافته آن‌ را برداشت و با آن هزار مرد را کشت.

¹⁶ سامسون با صدای بلند سرایید: «با استخوان لاشۀ یک الاغ، از کُشته پُشته ساختم؛ با استخوان چانهٔ الاغ، هزار مرد را کشتم!»

¹⁷ وقتی حرف خود را تمام کرد، استخوان چانۀ الاغ را به زمین انداخت و آنجا را «تپّۀ استخوانِ چانه» نامید.

¹⁸ در این وقت، سامسون بسیار تشنه شده بود، پس به درگاه خداوند دعا کرده گفت: «امروز به این بنده‌ات، افتخار آن‌ را دادی که قوم اسرائیل را نجات بدهم. آیا اکنون باید از تشنگی بمیرم و به دست این کافران بیفتم؟»

¹⁹ آنگاه خداوند گودالی را که در آنجا بود شکافت و از آن آب جاری شد. وقتی‌که از آن آب نوشید، حالش به‌جا آمد و جان تازه‌ای گرفت. به این خاطر آنجا را عَین حقوری، یعنی چشمۀ کسی‌ که دعا کرد، نامید که تا به امروز در لِحی باقی است.

²⁰ سامسون در زمان حکومت فلسطینیان مدّت بیست سال داور اسرائیل بود.