حزقیال 47 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

رودی که از معبدِ بزرگ روان است

¹ آن مرد مرا به ورودی معبدِ بزرگ بازگرداند. آبی از زیر دروازه به‌سوی شرق روان بود، یعنی جهتی که معبدِ بزرگ در آن‌سو قرار داشت، و از زیر قسمت جنوبی معبدِ بزرگ و از جنوب قربانگاه می‌گذشت.

² آنگاه آن مرد مرا از راه دروازۀ شمالی به خارج معبدِ بزرگ به‌طرف دروازه‌ای که به‌سوی شرق است، برد. جویبار کوچکی از دروازۀ جنوبی جاری بود.

³ با چوب اندازه‌گیری پانصد متر به‌سوی شرق اندازه گرفت و مرا از آب گذراند؛ عمق آب تا مچ پای من بود.

⁴ او پانصد متر دیگر اندازه گرفت و مرا از آب عبور داد؛ عمق آب تا زانوهایم بود. پانصد متر دیگر اندازه گرفت و مرا از آب گذراند؛ عمق آب تا کمرم رسید.

⁵ او پانصد متر دیگر اندازه گرفت، آب در آنجا بسیار عمیق بود و من نمی‌توانستم از آن بگذرم؛ آن‌قدر عمیق بود که فقط با شنا کردن می‌شد به آن سوی رودخانه رفت.

⁶ او به من گفت: «ای انسان فانی، به آنچه دیدی، به‌دقّت توجّه کن.» سپس مرا به کنار رودخانه برد.

⁷ هنگامی‌که به آنجا رسیدم، در دو طرف رودخانه، درختان بسیاری دیدم.

⁸ او به من گفت: «این آب در این سرزمین به‌سوی شرق روان است و به دشت اُردن و از آنجا به دریای مُرده می‌ریزد. و هنگامی‌که به دریای مُرده می‌ریزد، آب شور آن‌ را با آب شیرین جایگزین می‌کند.

⁹ هرکجا که رودخانه روان شود، در آنجا حیوانات و ماهیان گوناگونی خواهند بود. رودخانه آب دریای مُرده را شیرین می‌کند و در هرکجا که روان باشد، حیات می‌آورد.

¹⁰ از چشمه‌های عین‌جِدی تا چشمه‌های عجلایم، ماهیگیران در ساحل دریا خواهند ایستاد و تورهای خود را برای خشک کردن پهن خواهند کرد. در آنجا ماهیان گوناگون فراوانی مانند ماهیان دریای مدیترانه خواهد بود،

¹¹ امّا باتلاق‌ها و مرداب‌هایش تازه نخواهند شد و شوره‌زار باقی خواهند ماند.

¹² در کناره‌های رودخانه، درخت‌های میوه خواهند رویید. برگ‌های آن‌ها هرگز پژمرده نخواهد شد و هرگز از میوه دادن باز نخواهد ایستاد. هر ماه میوۀ تازه خواهند داشت، زیرا آن‌ها از آبی که از معبدِ بزرگ جاری است، آبیاری می‌شوند. از میو‌های درختان برای خوراک و از برگ‌هایشان برای درمان مردم استفاده خواهد شد.»

مرزهای سرزمین

¹³ خداوند متعال می‌گوید: «این است مرزهای سرزمینی که باید میان دوازده طایفۀ اسرائیل تقسیم شود، امّا طایفۀ یوسف دو سهم دریافت خواهد کرد.

¹⁴ من با نیاکان شما پیمان بستم که این سرزمین را به ایشان بدهم. اکنون آن‌ را به‌صورت مساوی بین خود تقسیم کنید.

¹⁵ «مرز شمالی از دریای مدیترانه تا شهر حِتلون و گذرگاه حَمات تا شهر صَدَد ادامه دارد.

¹⁶ از آنجا به شهرهای بیروتَه و سِبرایم (بین پادشاهی دمشق و پادشاهی حَمات واقع هستند) تا شهر تیکان که در مرز حوران است، می‌رسد.

¹⁷ پس مرز شمالی از دریای مدیترانه به‌طرف شرق تا شهر عینون و منطقۀ دمشق و حَمات که در شمال است، ادامه دارد.

¹⁸ «مرز شرقی از مکانی بین سرزمین دمشق و حوران به‌طرف جنوب ادامه می‌یابد، و رود اُردن مرز اسرائیل در غرب و در جِلعاد در شرق تا تامار در دریای مُرده خواهد بود.

¹⁹ «مرز جنوبی از تامار به‌طرف غربی تا آب‌های مریبوت قادش و از آنجا به‌طرف شمال غربی تا مرز مصر و دریای مدیترانه ادامه دارد.

²⁰ «مرز غربی از دریای مدیترانه به‌طرف شمال تا نقطه‌ای در غرب گذرگاه حَمات می‌باشد.

²¹ «این سرزمین را بین طایفه‌ها تقسیم کنید،

²² آن ملک دائمی ‌شما خواهد بود. بیگانگانی که در میان شما زندگی می‌کنند و فرزندانشان که در اینجا به دنیا آمده‌اند، باید سهمی ‌داشته باشند. با ایشان مانند تبعۀ اسرائیل رفتار کنید و ایشان نیز مانند دیگر طایفه‌های اسرائیل برای سهم زمین خود در قرعه‌کشی شرکت کنند.

²³ هر بیگانه‌ای که تبعه شده، سهم خود را در میان طایفه‌‌ای که زندگی می‌کند، دریافت خواهد داشت.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.