حزقیال 45 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

ناحیهٔ مقدّس خداوند

¹ هنگامی‌که زمین‌ها را به‌عنوان میراث بین طایفه‌های اسرائیل تقسیم می‌کنید، یک قسمت باید به‌عنوان ناحیهٔ‌ مقدّس برای خداوند باشد. درازای آن دوازده و نیم کیلومتر و پهنای آن ده کیلومتر باشد. تمام این زمین مقدّس خواهد بود.

² در این ناحیه مربّعی به ضلع دویست و پنجاه متر برای معبدِ بزرگ و در اطراف این مربّع، فضایی باز به پهنای بیست و پنج متر خواهد بود.

³ نیمی از این ناحیهٔ مقدّس قسمتی به درازای دوازده و نیم کیلومتر و پهنای پنج کیلومتر معبد بزرگ را دربر خواهد گرفت و مقدّس‌ترین مکان خواهد بود.

⁴ این قسمتِ مقدّسِ سرزمین خواهد بود و برای کاهنانی که خداوند را در معبدِ بزرگ خدمت می‌کنند، در نظر گرفته شده است. در این زمین خانه‌های ایشان و معبدِ بزرگ خواهد بود.

⁵ نیم دیگر این زمین به لاویانی که در معبدِ بزرگ کار می‌کنند، تعلّق دارد. در آنجا شهرهایی برای سکونت ایشان خواهد بود.

⁶ در کنار ناحیهٔ مقدّس، قسمتی به درازای شانزده کیلومتر و پهنای تقریباً سه کیلومتر برای سکونت مردم دیگر اسرائیل خواهد بود.

زمین برای فرمانروا

⁷ همچنین زمینی برای فرمانروای سرزمین در نظر گرفته شود. از مرز غربی ناحیهٔ مقدّس به‌طرف غرب تا دریای مدیترانه و از مشرق تا مرز شرقی و درازای آن به‌اندازۀ درازای سرزمین یکی از طایفه‌های قوم اسرائیل باشد.

⁸ این قسمت، سهم فرمانروای سرزمین اسرائیل است تا دیگر مردم را سرکوب نکند و بگذارد تا بقیّۀ زمین‌ها به طایفه‌های اسرائیل متعلّق باشد.

قوانین برای فرمانروا

⁹ خداوند متعال می‌گوید: «ای زمامداران اسرائیل، شما مدّت‌ها است که گناه ورزیده‌اید! از خشونت و سرکوب مردم دست بردارید. آنچه را درست و عادلانه است، انجام دهید. شما هرگز نباید مردم مرا از زمین خود بیرون کنید.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.

¹⁰ «همه باید از وزنه و اندازه‌های دقیق استفاده کنید.

¹¹ «ایفَه که پیمانۀ موّاد خشک و بَت که پیمانه‌ٔ مایعات است، به یک اندازه باشد. حومِر واحد اندازه‌گیری است. پس اندازه‌ها به‌این‌ترتیب باشد: «یک حومِر مساوی ده ایفَه مساوی ده بَت

¹² «واحدهای اندازه‌گیری از این قرار می‌باشند: بیست گراه مساوی یک تکّه نقره، و شصت تکّه نقره مساوی یک منا می‌باشد.

^13-15 «مقدار هدایایی که تقدیم می‌کنید به‌این‌ترتیب باشد: یک شصتم محصول جو و گندمی ‌را که برداشت می‌کنید. یک صدم روغن زیتونی که از درختان زیتون به دست می‌آورید. از هر دویست گوسفند، یک گوسفند از چراگاه‌های اسرائیل. «این‌ها هدایای غلّه و قربانی‌های سوختنی و قربانی‌های مشارکت و سلامتی هستند که مردم اسرائیل باید برای کفّارۀ گناهان خود بیاورند.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.

¹⁶ «همۀ مردم اسرائیل باید هدایای خود را به فرمانروای اسرائیل بدهند.

¹⁷ این مسئولیّت او خواهد بود که قربانی‌های سوختنی، هدایای غلّه و هدیۀ نوشیدنی را برای همۀ قوم اسرائیل در جشن‌های ماه نو و سَبَّت و دیگر جشن‌ها فراهم آورد. او باید هدایای قربانی گناه، هدایای غلّه، قربانی سوختنی و قربانی‌های مشارکت و سلامتی را برای کفّارۀ گناهان قوم اسرائیل تهیّه کند.»

جشن‌ها

¹⁸ خداوند متعال می‌گوید: «در نخستین روزِ نخستین ماه سال، باید گاو نر بی‌عیبی را برای پاکسازی معبد بزرگ قربانی کنید.

¹⁹ کاهن مقداری از خون قربانی گناه را بردارد و بر معبدِ بزرگ و به چهار شاخ قربانگاه و بر پایه‌های دروازه‌های ورودی حیاط بپاشد.

²⁰ در روز هفتم ماه نیز برای هر‌کس که ناخواسته یا از روی نادانی گناه کرده باشد، همین کار را انجام دهید، بدین‌سان معبدِ بزرگ را پاک نگاه می‌دارید.

²¹ «در چهاردهمین روز نخستین ماه، عید فِصَح را آغاز خواهید کرد. به مدّت هفت روز همه نان بدون خمیرمایه خواهند خورد.

²² در روز اوّل برگزاری جشن، فرمانروا باید گاو نری را برای گناهانِ خود و مردم دیگر قربانی کند.

²³ در مدّت هفت روز جشن، او باید هفت گاو نر و هفت قوچ بدون عیب برای قربانی سوختنی قربانی کند و همچنین هر روز یک بُز نر برای قربانی گناه تقدیم کند.

²⁴ در ازای هر گاو نر و قوچی که قربانی می‌شود، باید چهارده کیلوگرم آرد و چهار لیتر روغن زیتون اهدا کند.

²⁵ «در روز پانزدهم ماه هفتم سال، در عید خیمه‌ها که به مدّت هفت روز برگزار می‌شود، فرمانروا باید مانند این‌ها قربانی گناه، قربانی سوختنی، هدایای آردی و روغن را فراهم کند.»