حزقیال 43 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

جلال خداوند به معبدِ بزرگ بازمی‌گردد

¹ سپس آن مرد مرا به دروازه‌ای که به‌طرف شرق بود، برد.

² در آنجا دیدم که شکوه خدای اسرائیل از شرق می‌آید. آواز او چون آب‌های خروشان بود و زمین از شکوه او درخشان شد.

³ این رؤیا شبیه رؤیایی بود که وقتی‌ خدا برای نابودی اسرائیل آمده بود، دیده بودم و مانند رؤیایی که در کنار رود خابور دیده بودم. آنگاه با صورت به خاک افتادم.

⁴ شکوه الهی از دروازۀ شرقی وارد معبدِ بزرگ شد.

⁵ روح خداوند مرا برداشت و به حیاط درونی برد. در آنجا دیدم جلال خداوند، معبدِ بزرگ را پُر کرده است.

⁶ در‌حالی‌که آن مرد در کنار من ایستاده بود، صدای کسی را شنیدم که از درون معبدِ بزرگ با من سخن می‌گفت.

⁷ او به من گفت: «ای انسان فانی، اینجا جایگاه تخت من است. من در اینجا در میان قوم اسرائیل خواهم بود و ایشان را تا ابد فرمانروایی خواهم کرد. دیگر نه قوم اسرائیل و نه پادشاهان ایشان با پرستش خدایان دیگر و یا دفن اجساد پادشاهان خود، نام قدّوس مرا بی‌حرمت خواهند کرد.

⁸ پادشاهان، چهارچوب و آستانۀ خود را در کنار چهارچوب و آستانۀ معبدِ بزرگ من ساختند و فقط دیواری بین آن‌ها بود. ایشان نام مقدّس مرا با کارهای پلید خود بی‌آبرو ساختند، بنابراین در خشم خود، ایشان را نابود کردم.

⁹ اکنون باید از پرستش خدایان دیگر خودداری کنند و اجساد پادشاهان خود را از آنجا ببرند. اگر چنین کنند، من همواره در میان ایشان زندگی خواهم کرد.»

¹⁰ خداوند این‌چنین ادامه داد: «ای انسان فانی، دربارۀ معبدِ بزرگ به مردم اسرائیل بگو و بگذار نقشۀ آن‌ را مطالعه کنند و از کردار زشت خود شرمسار گردند.

¹¹ هنگامی‌که از کردار خود شرمسار شدند، نقشۀ معبد بزرگ، طرح آن، درهای ورودی و خروجی، شکل آن، ترتیب همه‌‌چیز و تمام دستورات و آیین‌ها را برای ایشان توضیح بده. همۀ این نکات را بنویس تا همه‌‌چیز را ببینند و ترتیب آن‌ را بدانند و همۀ دستورات را انجام دهند.

¹² این مقرّرات معبدِ بزرگ است: تمامی زمین که پیرامون معبدِ بزرگ بر فراز کوه است، مقدّس می‌باشد.»

قربانگاه

¹³ اندازه‌های قربانگاه با استفاده از واحد اندازه‌گیری مشابه معبدِ بزرگ چنین بود. پیرامون قربانگاه ناودانی به پهنای نیم متر و عمق نیم متر و لبه‌ای به ارتفاع بیست و پنج سانتیمتر وجود داشت.

¹⁴ پایین‌ترین قسمت قربانگاه تا بالای پایۀ آن یک متر بود. قسمت دیگر نیم متر از لبه عقب‌تر ساخته شده و ارتفاع آن دو متر بود و قسمت بعدی نیز نیم متر عقب‌تر ساخته شده بود.

¹⁵ ارتفاع آتشدان قربانگاه دو متر بود که چهار شاخ از آن برآمده بودند.

¹⁶ بالای قربانگاه، آتشدانی مربّع به ضلع‌های شش متر وجود داشت.

¹⁷ قسمت میانی آن نیز مربّعی به ضلع هفت متر بود که لبه‌اش بیست و پنج سانتیمتر بود و عرض ناودان پیرامونش نیم متر بود. پلّه‌های قربانگاه در سمت شرق قرار داشت.

تقدیس قربانگاه

¹⁸ آنگاه خداوند متعال به من گفت: «ای انسان فانی، گوش کن که من به تو چه می‌گویم. وقتی قربانگاه ساخته شد، با سوزاندن قربانی بر آن، آن‌ را به من وقف نما.

¹⁹ کاهنان طایفۀ لاوی از نسل صادوق تنها کسانی هستند که می‌توانند به حضور من بیایند و مرا خدمت کنند. من، یَهْوه، خدا چنین امر می‌کنم. تو گوساله‌ای برای گناه به ایشان خواهی داد.

²⁰ مقداری از خون گوساله را به چهار شاخ بالایی و گوشه‌های قسمت میانی و پیرامون لبه‌های آن بپاش، به این گونه قربانگاه را پاک و تقدیس خواهی کرد.

²¹ گوساله‌ای را که برای قربانی گناه تقدیم شده، به محل معیّنی خارج از معبدِ بزرگ ببر و بسوزان.

²² روز بعد یک بُز نرِ بدون عیب را برای قربانی گناه تقدیم کن. قربانگاه را همان‌طور که با خون گوساله انجام دادی، با خون بُز پاک‌کن.

²³ بعد از پایان این کار، یک گوساله و یک قوچ بی‌عیب بگیر

²⁴ و برای من بیاور. کاهنان به آن‌ها نمک بپاشند و آن‌ها را به‌عنوان قربانی سوختنی به من تقدیم کنند.

²⁵ هر روز به مدّت یک هفته، یک بُز و یک گوساله و یک قوچ را برای گناه قربانی کن. آن‌ها باید بدون عیب باشند.

²⁶ به مدّت هفت روز، کاهنان باید قربانگاه را تقدیس کنند تا آماده شود.

²⁷ در پایان هفته، کاهنان باید قربانی‌های سوختنی و قربانی‌های مشارکت و سلامتی را که مردم می‌آورند، بر قربانگاه تقدیم کنند. آنگاه من از همۀ شما خشنود خواهم شد.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.