حزقیال 40 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

رؤیای معبد آینده (حزقیال 40‏:1‏-48‏:35) حِزقیال به اورشلیم برده می‌شود

¹ در سال بیست و پنجم تبعید ما، یعنی چهارده سال پس از تسخیر اورشلیم، در روز دهم سال نو، در آن روز من حضور پُر توان خداوند را حس کردم و او مرا با خود برد.

² خداوند در رؤیا مرا به سرزمین اسرائیل برد و مرا بر کوه بلندی قرار داد. در جنوب، ساختمان‌هایی بودند که شبیه شهر به نظر می‌رسیدند.

³ او مرا نزدیک‌تر برد، و من مردی را دیدم که مانند برنز می‌درخشید. او ریسمانی نخی و چوبی برای اندازه‌گیری در دست داشت و در برابر دروازه ایستاده بود.

⁴ آن مرد به من گفت: «ای انسان فانی، از نزدیک ببین و با‌دقّت گوش فراده و ذهن خود را بر آنچه که به تو نشان می‌دهم، متمرکز کن! زیرا تو به اینجا آورده شده‌ای که این‌ها را به تو نشان بدهم تا قوم اسرائیل را از هرچه به تو نشان می‌دهم، آگاه سازی.»

دروازۀ شرقی

⁵ آنجا دیواری در دور معبدِ بزرگ بود. آن مرد دیوار معبدِ بزرگ را با چوبی که سه متر طول داشت اندازه گرفت؛ پهنا و ارتفاع دیوار هرکدام سه متر بود.

⁶ آنگاه به دروازۀ شرقی رفت و از پلّه‌هایش بالا رفت و عرض دروازه را اندازه گرفت و آن نیز سه متر بود.

⁷ در پشت آن، راهرویی بود که در هر طرف آن سه اتاق برای نگهبانان بود. اتاق‌ها مربّع بودند و هر ضلع آن‌ها سه متر بود و ضخامت دیوار بین آن‌ها دو متر و نیم بود. پشت اتاق‌های نگهبانی راهرویی به طول سه متر وجود داشت که به اتاق ورودی که روبه‌روی معبدِ بزرگ قرار داشت، وصل می‌شد.

^8-9 او این اتاق را که نزدیک‌ترین قسمت به معبدِ بزرگ بود، اندازه گرفت و طول آن چهار متر بود و ضخامت دیوارهای آن در قسمت پشت یک متر و نیم بود.

¹⁰ اتاق‌های نگهبانان در دو طرف راهرو هم‌اندازه بودند و پهنای دیوارهای بین آن‌ها یکی بود.

¹¹ سپس آن مرد عرض راهرویی را که نزدیک دروازه بود اندازه گرفت. روی هم رفته شش و نیم متر بود و عرض دروازه پنج متر بود.

¹² در برابر هریک از اتاق‌های نگهبانان، دیوار کوتاهی به ارتفاع نیم متر و عرض نیم متر وجود داشت. هر اتاق سه متر مربّع مساحت داشت.

¹³ آنگاه او فاصلۀ دیوار بین دیوار پشتی یک اتاق را تا دیوار پشتی اتاق روبه‌روی آن اندازه گرفت و فاصله آن‌ها یازده و نیم متر بود.

¹⁴ سپس اتاقی را که به حیاط منتهی می‌شد اندازه گرفت، که ده متر بود.

¹⁵ فاصلۀ دروازه از خارج دیوار تا آخرین اتاق بیست و پنج متر بود.

¹⁶ پنجره‌های کوچکی در دیوارهای خارجی اتاق‌ها و راهرو وجود داشت. بر روی دیوارهای داخلی راهرو، درخت‌های نخل کنده‌کاری شده بود.

حیاط بیرونی

¹⁷ آن مرد، مرا از دروازه به درون حیاط برد. آنجا سی اتاق در کنار دیوار ساخته بودند و در جلوی آن‌ها محوطه‌ای سنگ‌فرش شده قرار داشت

¹⁸ که تا جلوی حیاط ادامه داشت. سطح حیاط بیرون پایین‌تر از حیاط درونی بود.

¹⁹ در سطح بالاتر دروازه‌ای وجود داشت که به‌طرف حیاط درونی باز می‌شد. آن مرد فاصله دو دروازه را اندازه گرفت و این فاصله پنجاه متر بود.

دروازۀ شمالی

²⁰ آنگاه آن مرد دروازۀ شمالی را که به‌طرف حیاط باز می‌شد اندازه گرفت.

²¹ در آنجا سه اتاق نگهبانی در دو طرف دروازه قرار داشت. اندازۀ این اتاق‌ها به‌اندازۀ اتاق‌های دروازۀ شرقی بود. طول دروازه بیست و پنج متر و عرض آن دوازده و نیم متر بود.

²² اتاق ورودی، پنجره‌ها و نخل‌های کنده‌کاری شده‌ای مانند دروازۀ شرقی داشت. این اتاق با هفت پلّه به حیاط وصل می‌شد.

²³ روبه‌روی دروازۀ شمالی در آن سوی حیاط، دروازه‌ای بود که به‌طرف حیاط باز می‌شد، درست مانند دروازه‌ای که در شرق وجود داشت. آن مرد فاصلهٔ این دو دروازه را اندازه گرفت و فاصلۀ آن‌ها پنجاه متر بود.

دروازۀ جنوبی

²⁴ آنگاه آن مرد مرا به‌سوی جنوب برد و ما در آنجا دروازۀ دیگری را دیدیم. او فاصله دیوارهای داخلی و اتاق ورودی را اندازه گرفت که مانند دروازه‌های دیگر بود.

²⁵ اتاق‌های این دروازه پنجره‌هایی مانند دروازه‌های دیگر داشت. طول این دروازه بیست و پنج متر و عرض آن دوازده و نیم متر بود.

²⁶ این دروازه هفت پلّه به‌طرف خارج داشت و درِ اتاق ورودی آن به‌طرف حیاط باز می‌شد و بر دیوارهای راهروها درخت‌های نخل‌ کنده‌کاری شده بود.

²⁷ اینجا نیز دروازه‌ای به‌طرف حیاط بود. آن مرد فاصلۀ آن‌ را اندازه گرفت؛ فاصلۀ دو دروازه پنجاه متر بود.

دروازۀ داخلی جنوبی

²⁸ آن مرد مرا به دروازۀ جنوبی حیاط درونی برد. او دروازه را اندازه گرفت که هم اندازۀ دروازه‌های دیوارهای بیرونی بود.

^29-30 اتاق‌های نگهبانان، اتاق ورودی و دیوارهای داخلی آن مشابه و هم اندازۀ دروازه‌های دیگر بود. همچنین در راهروی آن پنجره‌هایی بود. طول آن بیست و پنج متر و عرض آن دوازده و نیم متر بود.

³¹ اتاق ورودی آن به‌طرف حیاط بیرونی بود. در روی دیوارهای راهروی آن، درخت‌های نخل کنده‌کاری شده بود. این دروازه هشت پلّه داشت.

دروازۀ شرقی حیاط درونی

³² آن مرد، مرا از طرف دروازۀ شرقی به حیاط درونی برد. آنجا را اندازه‌گیری کرد و هم‌اندازۀ دروازه‌های دیگر بود.

³³ اتاق نگهبانان، اتاق ورودی و دیوارهای درونی آن مشابه و هم‌اندازۀ دروازه‌های دیگر بود. در راهرو، اتاق‌ها و اتاق‌های ورودی، پنجره‌هایی بود که طول آن بیست و پنج متر و عرض آن دوازده و نیم متر بود.

³⁴ اتاق ورودی به‌طرف حیاط بیرونی بود. بر روی دیوارهای راهرو، درخت‌های نخل کنده‌کاری شده بود. هشت پلّه دروازه را به حیاط بیرونی وصل می‌کرد.

دروازۀ شمالی حیاط درونی

³⁵ سپس آن مرد، مرا به دروازۀ شمالی برد. آنجا را اندازه‌گیری کرد و آنجا مشابه و هم اندازۀ دروازه‌های دیگر بود.

³⁶ مانند بقیّه، اتاق نگهبانان، دیوارهای تزئین شده و اتاق ورودی پنجره‌هایی داشت که طول آن بیست و پنج متر و عرض آن دوازده و نیم متر بود.

³⁷ اتاق ورودی به‌طرف حیاط بیرون بود. بر روی دیوارها درختان نخل کنده‌کاری شده بود. هشت پلّه حیاط بیرونی را به این دروازه وصل می‌کرد.

اتاق‌های ویژۀ قربانی

³⁸ در حیاط بیرونی اتاقی بود که به‌وسیلهٔ دری به اتاق ورودی دروازۀ شمالی متّصل می‌شد و در آنجا لاشۀ قربانی سوختنی را می‌شستند.

³⁹ در اتاق ورودی، چهار میز بود، دو میز در هر طرف اتاق. بر روی این میزها، حیوانات را برای قربانی سوختنی، قربانی گناه و قربانی جبران خطا ذبح می‌کردند.

⁴⁰ در خارج اتاق ورودی دروازۀ شمالی چهار میز بود، دو میز در هر طرف.

⁴¹ روی هم رفته هشت عدد میز بود که روی آن‌ها حیوانات را ذبح می‌کردند. چهار میز در داخل اتاق و چهار میز در حیاط بود.

⁴² چهار میزی که در داخل بود و برای آماده کردن قربانی سوختنی استفاده می‌شد، از سنگ تراشیده شده بودند. طول و عرض این میزها هفتاد و پنج سانتیمتر و ارتفاع آن‌ها نیم متر بود. تمام لوازمی که برای ذبح کردن قربانی استفاده می‌شد، بر روی این میزها قرار می‌گرفت.

⁴³ لاشۀ قربانی روی این میزها قرار می‌گرفت. دور تا دور اتاق چنگک‌هایی به طول تقریبی هشت سانتیمتر نصب شده بود.

⁴⁴ آنگاه او مرا به حیاط درونی آورد. آنجا دو اتاق بود که به‌طرف حیاط درونی باز می‌شدند، یکی به‌طرف جنوب که در کنار دروازۀ شمالی بود و اتاق دیگر به‌طرف شمال که در کنار دروازۀ جنوبی بود.

⁴⁵ آنگاه آن مرد به من گفت اتاقی که به‌طرف جنوب است برای کاهنانی است که در معبدِ بزرگ خدمت می‌کنند

⁴⁶ و اتاقی که به‌طرف شمال است برای کاهنانی است که مسئول قربانگاه هستند. این کاهنان از نسل صادوق هستند. ایشان تنها کسانی از طایفۀ لاوی هستند که اجازه دارند به حضور خداوند وارد شده او را خدمت کنند.

حیاط درونی و ساختمان معبدِ بزرگ

⁴⁷ آن مرد، حیاط درونی را اندازه گرفت، مساحت آن پنجاه متر مربّع بود. معبدِ بزرگ در غرب آن بود و قربانگاه روبه‌روی آن قرار داشت.

⁴⁸ سپس او مرا به اتاق ورودی معبدِ بزرگ برد و درِ ورودی را اندازه گرفت. حدود دو و نیم متر بود و عرض راهرو هفت متر و قطر دیوارهای دوطرف هرکدام یک و نیم متر بود.

⁴⁹ طول اتاق ورودی ده متر و عرض آن شش متر بود. این اتاق توسط ده پلّه به حیاط راه داشت. در دو طرف درِ ورودی دو ستون قرار داشت.