حزقیال 36 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

برکت خدا بر اسرائیل

¹ خداوند با من چنین سخن گفت: «ای انسان فانی، به کوه‌های اسرائیل نبوّت کرده بگو کلام خداوند را بشنوند. ای کوه‌های اسرائیل، کلام خداوند را بشنوید.

² من، خداوند متعال می‌گویم: دشمنان اسرائیل با نیشخند گفتند، 'بلندی‌های باستانی شما به تصرّف ما درآمده است.'

³ «بنابراین نبوّت کرده بگو که خداوند متعال چنین می‌گوید، چون ایشان تو را ویران کردند و از هر سو تو را درهم شکستند. آنگاه تو به تصرّف بقیّۀ ملّت‌ها درآمدی و مورد غیبت و افترا قرار گرفتی.

⁴ بنابراین ای کوه‌های اسرائیل، کلام خداوند را بشنوید. خداوند متعال به کو‌ه‌ها، تپّه‌ها، جویبارها، درّه‌ها، خرابه‌های ویران و شهرهای متروکی که مورد تاراج و تمسخر ملّت‌های همسایه قرار گرفتند، چنین می‌گوید:

⁵ «من، خداوند متعال، در آتش غیرت خود علیه بقیّۀ ملّت‌ها و بر ضد تمامی ‌اَدوم سخن گفته‌ام، چون ایشان با شادی و تحقیر سرزمین مرا به‌خاطر چراگاه‌هایش تصرّف کردند.

⁶ «بنابراین در مورد سرزمین اسرائیل نبوّت کن و به کو‌ه‌ها، تپّه‌ها، جویبارها و درّه‌ها بگو که خداوند متعال چنین می‌گوید، من با غیرت و خشم سخن می‌گویم، به‌خاطر این‌که ملّت‌ها آن‌ها را توهین و تحقیر نمودند.

⁷ بنابراین من، خداوند متعال، به حیات خود قسم خورده می‌گویم، قول می‌دهم که همۀ ملّت‌های اطراف تحقیر خواهند شد.

⁸ امّا شما، ای کوه‌های اسرائیل، از شاخه‌های خود جوانه خواهید زد و برای قوم من اسرائیل میوه خواهید آورد، زیرا به‌زودی آن‌ها به خانه و وطن خود باز خواهند گشت.

⁹ من حامی تو هستم و کشت و کار دوباره در زمین شما برقرار خواهد شد.

¹⁰ من جمعیّت تو را افزون خواهم کرد. مردم اسرائیل یعنی تمام قوم در آنجا ساکن خواهند شد. مردم در شهرها مسکن خواهند گزید و خرابه‌ها بازسازی خواهند شد.

¹¹ تعداد انسان‌ها و حیوانات در تو فزونی خواهد یافت. ایشان فزونی یافته بارور خواهند گردید، و آن‌ها را مانند ایّام قدیم در آنجا ساکن کرده بیش از پیش سعادتمند خواهم نمود. آنگاه خواهید دانست که من خداوند هستم.

¹² من آن‌ها یعنی قوم خود اسرائیل را باز خواهم گردانید و ایشان سرزمین را اشغال خواهند کرد. این سرزمین به آن‌ها تعلّق خواهد یافت، و فرزندانشان دیگر از گرسنگی نخواهند مرد.

¹³ «من، خداوند متعال، چنین می‌گویم: درست است که مردم می‌گویند این زمین مردم را می‌بلعد و این‌که زمین فرزندان خودش را غارت می‌کند.

¹⁴ امّا از این پس، زمین مردم را نخواهد بلعید و فرزندان خود را غارت نخواهد کرد.

¹⁵ این زمین دیگر سخنان تمسخرآمیز ملّت‌ها را نخواهد شنید و نیشخند قوم‌های دیگر را مشاهده نخواهد کرد. این زمین دیگر فرزندان خود را غارت نخواهد کرد.» خداوند متعال سخن می‌گوید.

زندگی تازۀ اسرائیل

¹⁶ خداوند با من چنین سخن گفت:

¹⁷ «ای انسان فانی، هنگامی‌که قوم اسرائیل در خاک خود زندگی می‌کردند، آن‌ را با روش‌ها و کردار خویش ناپاک کردند. رفتار ایشان در نظر من مانند ناپاکی زنی در هنگام عادت ماهانه‌اش بود.

¹⁸ به‌خاطر خونی که در آن سرزمین ریختند و بُت‌هایی که با آن‌ها آن‌ را آلوده کردند، من خشم خود را بر ایشان فرو ریختم.

¹⁹ من ایشان را در میان ملّت‌ها پراکنده ساختم و ایشان در میان کشورها پخش شدند و مطابق رفتار و کردارشان ایشان را داوری کردم.

²⁰ هرکجا رفتند، نام مقدّس مرا بی‌حرمت ساختند، زیرا مردم گفتند، 'ایشان قوم خداوند هستند، امّا مجبور شدند سرزمین او را ترک کنند.'

²¹ امّا من می‌خواهم نام نیک خود را حفظ کنم، نامی که قوم اسرائیل هر جایی که رفتند، آن را بی‌حرمت کردند قوم اسرائیل هر جا رفتند، نام مرا بی‌حرمت کردند و من به نام مقدّس خود اهمیّت می‌دهم.»

²² پس به قوم اسرائیل بگو خداوند متعال چنین می‌گوید: کاری را که می‌خواهم بکنم به‌خاطر شما نیست، بلکه به‌خاطر نام مقدّس خودم است که شما آن‌ را در هر کشوری که رفتید بی‌حرمت ساختید.

²³ هنگامی‌که قدّوسیّت نام عظیم خود را به ملّت‌ها نشان دهم، نامی ‌که شما در میان ایشان بی‌حرمت کردید. آنگاه خواهند دانست که من خداوند هستم. من، خداوند متعال، چنین سخن گفته‌ام. من با نجات شما، به ملّت‌ها نشان خواهم داد که قدّوس هستم.

²⁴ من شما را از میان قوم‌ها بیرون آورده از همۀ کشورها جمع خواهم کرد و به سرزمین خودتان باز خواهم گرداند.

²⁵ آب پاک بر شما خواهم پاشید و شما را از همۀ آلودگی‌ها و بُت‌ها پاک خواهم کرد.

²⁶ دلی تازه به شما خواهم داد و روحی تازه‌ در شما خواهم گذاشت و دل سنگی را از شما بیرون کرده دلی گوشتین به شما خواهم داد.

²⁷ روح خود را در اندرون شما خواهم نهاد و شما را پیرو احکام خود خواهم ساخت تا با‌دقّت دستورات مرا به‌جا آورید.

²⁸ آنگاه در سرزمینی که به نیاکان شما دادم، زندگی خواهید کرد و قوم من خواهید بود و من خدای شما خواهم بود.

²⁹ شما را از همۀ ناپاکی‌ها نجات خواهم داد. غلّه را فزونی خواهم بخشید و دیگر شما را دچار قحطی نخواهم کرد.

³⁰ میوۀ درختان و محصول کشتزار را فراوان خواهم کرد تا دیگر هرگز به‌خاطر گرسنگی در میان ملّت‌ها شرمسار نشوید.

³¹ آنگاه روش‌های پلید و کردار زشت خود را به یاد خواهید آورد و از خطاها و کارهای پلید خود بیزار خواهید شد.

³² بدانید که من این کار را به‌خاطر شما انجام نمی‌دهم. پس ای قوم اسرائیل، به‌ سبب روش‌های خود شرمسار و سرشکسته باشید. من، خداوند متعال، سخن گفته‌ام.»

³³ خداوند متعال چنین می‌گوید: «هنگامی‌که شما را از همۀ گناهانتان پاک سازم، اجازه خواهم داد دوباره در شهرهای خود زندگی کرده ویرانه‌ها را بازسازی کنید.

³⁴ زمینی که در نظر رهگذران بایر بود شخم زده خواهد شد

³⁵ و همۀ مردم خواهند گفت، 'این زمینِ بایر مانند باغ عَدَن گردیده است. و شهرهایی که خراب و ویران و منهدم بودند، مستحکم و مسکونی شده‌اند.'

³⁶ آنگاه ملل همسایه که هنوز باقی مانده‌اند، خواهند دانست که من، خداوند، شهرهای ویران را بازسازی کرده‌ام و زمین‌های بایر را دوباره بارور ساخته‌ام. من، خداوند، چنین گفته‌ام و آن‌ را انجام خواهم داد.»

³⁷ خداوند متعال چنین می‌گوید: «بار دیگر دعاهای قوم اسرائیل را اجابت خواهم کرد و جمعیّت ایشان را مانند گلّۀ گوسفند زیاد خواهم ساخت.

³⁸ همان‌طور که شهر اورشلیم در گذشته در روزهای عید از گوسفندان قربانی پُر می‌شد، شهرهای ویران و متروک هم از جمعیّت پُر خواهند گشت. آنگاه همه خواهند دانست که من خداوند متعال هستم.»