حزقیال 31 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

مصر با درخت سدر مقایسه می‌شود

¹ در روز اوّلِ ماه سوّم از سال یازدهم تبعید ما، خداوند با من چنین سخن گفت:

² «ای انسان فانی، به فرعون و به مردم او بگو: «در بزرگی‌ات به چه شباهت داری؟

³ تو چون درخت سدری در لبنان هستی با شاخه‌های زیبای سایه‌گستر، درخت بلندی که سر به آسمان می‌کشد.

⁴ آب‌ها آن‌ را تغذیه می‌کردند و چشمه‌های عمیق آن‌ را رشد می‌دادند تا بلند گردد. آنجا که کاشته شده بود، رودخانه‌ها جاری بودند و جوی‌ها به‌سوی همۀ درختان جنگل روانه بودند.

⁵ چون سیراب بود، از درختان دیگر بلندتر شد. شاخه‌های آن دراز و تنومند شدند.

⁶ همۀ پرندگان آسمان بر شاخه‌های آن آشیانه ساختند، زیر شاخه‌هایش همۀ حیوانات صحرا بچّه ‌زاییدند و در سایه‌اش همۀ ملّت‌های بزرگ استراحت کردند.

⁷ چه درخت زیبایی بود، چه بالا بلند با شاخه‌های دراز، زیرا تا عمق آب‌های روان ریشه دوانده بود.

⁸ هیچ درخت سدری در باغ خدا با آن قابل مقایسه نبود. هیچ درخت صنوبری هرگز چنان شاخه‌هایی نداشت و نه درختان دیگر چنان جوانه‌هایی. هیچ درختی در باغ خدا چنین زیبا نبود.

⁹ من آن‌ را با شاخه‌های گسترده زیبا کردم. او مورد رَشک همۀ درختان در عدن، باغ خدا، بود.

¹⁰ «پس من، خداوند متعال، می‌گویم که برای درختی که رشد کرد و سر به آسمان می‌کشد، چه رخ خواهد داد. هرچه بلندتر شد مغرورتر گردید.

¹¹ پس من او را از خود رانده به دست قوی‌ترین پادشاه جهان تسلیم خواهم کرد تا او را به سزای کارهای زشتش برساند.

¹² بیگانگان بی‌رحم آن‌ را قطع و رها خواهند کرد. شاخ و برگ شکسته‌اش در کوه و درّۀ کشور خواهد افتاد. همۀ ملّت‌هایی که در سایه‌اش استراحت می‌کردند، خواهند رفت.

¹³ بر تنۀ افتاده آن، همۀ پرندگان آسمان آشیانه خواهند گزید و در میان شاخه‌هایش همۀ حیوانات وحشی لانه خواهند کرد.

¹⁴ بنابراین دیگر هیچ درختی هرقدر هم که سیراب باشد، آن‌قدر بلند نخواهد شد که سر به آسمان بکشد. همۀ آن‌ها چون انسان فانی محکوم به مرگ هستند، محکوم به پیوستن به کسانی‌ که به دنیای مردگان می‌روند.»

¹⁵ خداوند متعال چنین می‌گوید: «در روزی که درخت به دنیای مردگان نزول کند، به نشانۀ سوگواری با آب‌های زیرزمینی آن‌ را خواهم پوشاند. رودخانه‌ها را از جریان باز خواهم داشت و بسیاری از جویبارها جاری نخواهند شد. چون درخت مُرده است، کوه‌های لبنان را با تاریکی خواهم پوشاند و همۀ درختان جنگل را پژمرده خواهم کرد.

¹⁶ هنگامی‌که آن‌ را به دنیای مردگان بفرستم، صدای فرو افتادنش ملّت‌ها را به لرزه خواهد انداخت. تمام درختان عدن و درختان نیکو و سیراب‌شدهٔ لبنان که به دنیای پایین رفته بودند، از سرنگونی آن خشنود خواهند شد.

¹⁷ آن‌ها نیز با متّحدین خود نزد کسانی‌که با شمشیر کشته شده بودند به دنیای مردگان فرو رفتند، یعنی آنانی که در میان ملّت‌ها در سایه‌اش می‌زیستند.

¹⁸ «کدام‌یک از درختان باغ عدن در شکوه و جلال مانند تو بود؟ اکنون تو همراه درختان عدن به دنیای مردگان خواهی رفت و در میان نامختونان و کسانی‌ که با شمشیر کشته شدند، خواهی افتاد. این‌چنین خواهد بود سرنوشت فرعون و مردم او.» خداوند متعال چنین می‌گوید.