حزقیال 27 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

سرود سوگواری برای صور

¹ خداوند به من گفت:

² «اینک ای انسان فانی، یک سرود سوگواری برای صور بخوان

³ و به صور که بر دروازۀ دریا واقع شده و با مردم همۀ سواحل تجارت می‌کند، بگو: خداوند متعال چنین می‌گوید: «ای صور، تو گفته‌ای که من کمال زیبایی هستم!

⁴ مرزهای تو در قلب دریاها است. سازندگانت، زیبایی تو را کامل کردند.

⁵ ایشان از درختان صنوبرِ کوهِ حِرمون برای الوار و از چوب درخت‌های سدر لبنان جهت ساختن دَکل برای تو استفاده کردند.

⁶ پاروهایت را از بلوط‌های باشان ساختند؛ عرشه‌ات را از کاج‌های سواحل قبرس ساختند و با عاج تزئین کردند.

⁷ بادبان‌هایت از کتان گلدوزی شدۀ مصری بود که چون درفش تو بود. سایبان‌هایت از پارچه‌های مرغوب آبی و بنفش جزیرۀ قبرس بود.

⁸ پاروزنان تو از مردم صیدون و اَرواد، و ملوانانت از مردان کارآزمودۀ تو بودند.

⁹ نجّاران کشتی تو، مردان کارآزمودۀ جِبال بودند. ملوانان دریانورد همۀ کشتی‌ها در بازارهای تو تجارت می‌کردند.

¹⁰ «سربازانی از پارس، لود و لیبی در ارتش تو خدمت می‌کردند. ایشان سپر و کلاه‌خود خود را در پادگان‌های تو می‌آویختند. ایشان مردانی بودند که برای تو شکوه و افتخار آوردند.

¹¹ سربازان اَرواد از دیوارهایت نگهبانی و مردان جماد از بُرج‌هایت محافظت می‌کردند. ایشان سپرهایشان را بر دیوار تو آویختند. ایشان مردانی بودند که تو را زیبا ساختند.

¹² «تو با تَرشیش تجارت کردی و در عوض کالاهای فراوانت، نقره، آهن، روی و سرب گرفتی.

¹³ تو در یونان، توبال و ماشِک تجارت کردی و کالاهای خود را با بردگان و وسایل برنزی عوض کردی.

¹⁴ تو کالای خود را برای اسب‌های بارکشی و اسب‌های جنگی و قاطرها به بِیت‌توجَرمَه فروختی.

¹⁵ مردم دِدان با تو داد و ستد می‌کردند. مردم بسیاری از سواحل در عوض کالاهایت، عاج و آبنوس به تو می‌دادند.

¹⁶ مردم سوریه کالاها و فرآورده‌های تو را می‌خریدند. ایشان در عوض کالاهایت، فیروزه، ارغوان، کارهای گلدوزی شده، کتان ریزبافت، مرجان و یاقوت می‌دادند.

¹⁷ یهودا و سرزمین اسرائیل با تو داد و ستد داشتند و به‌جای کالاهایت به تو گندم، عسل، روغن زیتون و ادویه می‌دادند.

¹⁸ دمشق به‌خاطر کالاهای فراوانت با تو داد و ستد می‌کرد و بهای آن‌ها را با شراب حلبون و پشم زاهار می‌پرداخت.

¹⁹ ایشان آهن و ادویه در عوض کالاهای تو می‌دادند.

²⁰ مردم دِدان، به‌عوض کالاهای تو، نمد برای زین اسب می‌دادند.

²¹ عرب‌ها و فرمانروایان سرزمین قیدار برای کالاهای تو برّه، گوسفند و بُز می‌دادند.

²² بازرگانان سِبا و رَعَمَه‌ با تو داد و ستد می‌کردند و برای کالاهای تو بهترین ادویه و سنگ‌های گران‌بها و طلا می‌دادند.

²³ بازرگانان حَران، کنه، عدن، سِبا، آشور و کِلمَد با تو تجارت می‌کردند.

²⁴ ایشان به تو جامه‌های گران‌بها و پارچه‌های ارغوانی و قلّاب‌دوزی و فرش‌های رنگارنگ را که با ریسمان‌ها بسته‌بندی شده بودند، می‌فروختند.

²⁵ کالاهای تو بر کشتی‌های ترشیشی حمل و نقل می‌شد. «تو مثل یک کشتی انباشته و سنگین در قلب دریاها بودی.

²⁶ وقتی پاروزنانت تو را به آب‌های عمیق بردند. باد شرقی تو را در قلب دریاها درهم شکست.

²⁷ همۀ ثروت و کالاهایت، همۀ دریانوردان و ناخدایانت، و نجّاران کشتی و بازرگانانت، همۀ سربازانت که در کشتی بودند، همه، آری همه، در روز نابودی تو در دریا ناپدید خواهند شد.

²⁸ از فریاد ناخداهایت سواحل لرزیدند.

²⁹ «همۀ پاروزنان، کشتی را ترک کرده‌اند. دریانوردان و همۀ ناخدایان به ساحل رفته‌اند.

³⁰ آن‌ها برای تو شیون می‌کنند و به تلخی می‌گریند. خاک بر سَرخود می‌ریزند و در خاکستر می‌غلطند.

³¹ به‌خاطر تو موی سَرخود را می‌تراشند و پلاس می‌پوشند و با تلخیِ جان، بر تو می‌گریند.

³² آن‌ها در سوگواری خود برای تو چنین می‌سرایند: 'چه شهری مانند صور در دریا نابود شده است؟

³³ هنگامی‌که کالاهای تو از دریا می‌رسید، مردم بسیاری را خشنود می‌کردی. با فراوانی ثروت و کالاهایت پادشاهان جهان را ثروتمند کردی.

³⁴ اکنون دریا تو را درهم شکسته است و کالاهایت و همۀ دریانوردانت در عمق آب‌ها غرق شده‌اند.'

³⁵ «همۀ ساحل‌نشینان از حال تو حیران شده‌اند. پادشاهان ایشان ترسان و پریشان گشته‌اند و چهره‌های ایشان آکنده از وحشت شده است.

³⁶ تو برای همیشه نابود شده‌ای و بازرگانان در سراسر جهان ترسیده‌اند که مبادا به سرنوشت تو دچار گردند.»