حزقیال 23 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

خواهران گناهکار

¹ خداوند با من چنین سخن گفت:

² «ای انسان فانی، دو خواهر بودند، دختران یک مادر.

³ وقتی جوان بودند، در مصر روسپیگری کردند. در جوانی روسپی شدند، سینه‌هایشان در آنجا نوازش شد و بکارت خود را از دست دادند.

⁴ خواهر بزرگ‌تر اهوله و خواهر کوچک‌تر اهولیبه نام داشت. اهوله سامره و اهولیبه اورشلیم است. ایشان از آن من شدند و پسران و دختران به دنیا آوردند.

⁵ در زمانی‌‌که اهوله از آن من بود، روسپیگری کرد و عاشق آشوریان شد.

⁶ آن‌ها رزمندگانی با جامهٔ بنفش، فرمانداران و سرداران بودند. همۀ ایشان اسب سواران جوان و خوش‌اندام بودند.

⁷ او روسپی همۀ افسران آشوری شد و شهوت او باعث شد که با پرستش بُت‌های آشوری خود را ناپاک سازد.

⁸ آنجا از زمانی‌‌که هنوز دختر جوانی بود، مردان پستان‌های او را نوزاش کرده با او هم بستر می‌شدند. و با او چون فاحشه رفتار کردند.

⁹ بنابراین من او را به دست عاشقان آشوریش که خواستارشان بود، ‌سپردم.

¹⁰ ایشان او را برهنه ساختند و دختران و پسرانِ او را دستگیر کردند و سپس خود او را با شمشیر کشتند. مجازات او درس عبرتی برای زنان گردید.

¹¹ «اگرچه خواهرش اهولیبه این‌ را دید، امّا او در روسپیگری از خواهر خود بدتر، فاسدتر و شهوتران‌تر بود.

¹² او نیز پُر از هوس برای بزرگان آشور، افسران، رزمندگان با جامه‌های آبی روشن و افسران سواره‌نظام و همۀ مردان جوان خوش‌اندام بود.

¹³ دیدم که او چگونه خودش را ناپاک کرده بود؛ و هر دو خواهر به یک راه رفتند.

^14-15 «او بیشتر و بیشتر در عمق فساد غرق شد. او مجذوب تصاویر کَنده‌کاری شدۀ مقامات بابِلی بر روی دیوار با کمربند و سربندهای زیبا که قرمز رنگ شده بودند، گشت.

¹⁶ هنگامی‌که آن‌ها را دید، شهوتی شد و به‌دنبال ایشان قاصدانی به بابِل فرستاد.

¹⁷ بابِلی‌ها آمدند و با او هم‌بستر شده با شهوت خود او را ناپاک ساختند و پس از آنکه او خود را با ایشان ناپاک ساخت، با بیزاری از ایشان روی‌گردان شد.

¹⁸ هنگامی‌که آشکارا به روسپیگری و عریانی خویش ادامه داد، من، خداوند، از او همچون خواهرش بیزار و روی‌گردان شدم.

¹⁹ امّا او بیشتر مانند زمان جوانی‌اش که در سرزمین مصر روسپی بود، روسپیگری کرد.

²⁰ او پُر از هوس برای مردان شهوت‌رانی بود که مانند الاغ و اسب بودند.

²¹ ای اهولیبه، می‌خواستی فسادی را که در جوانی در مصر مرتکب شدی، تکرار کنی، هنگامی‌که مردان با سینه‌های تو بازی کردند.»

داوری خدا بر خواهر جوان‌تر

²² ای اهولیبه، خداوند متعال چنین می‌گوید: «من عاشقانت را که حالا تو از آن‌ها متنفّر شده‌ای، علیه تو تحریک می‌کنم تا از هر طرف به تو هجوم آورند.

²³ بابِلی‌ها و تمام کلدانیان را از فقود، شوع و قوع جمع می‌کنم و همچنین آشوریان را که جوانان جنگجو و خوش‌چهره و سوارکاران ماهر هستند با فرماندهان و رهبرانشان بر ضد تو می‌فرستم.

²⁴ ایشان از شمال با ارتشی بزرگ و ارّابه‌ها و گاری‌ها یورش خواهند آورد. ایشان با سپر و کلاه‌خود از خودشان محافظت می‌کنند و تو را محاصره خواهند کرد. من تو را به دست ایشان خواهم داد و آن‌ها تو را با قوانین خود داوری خواهند کرد.

²⁵ چون از تو خشمگین هستم، اجازه خواهم داد که آن‌ها در خشم خود با تو رفتار کنند. ایشان بینی و گوش‌های تو را خواهند بُرید و بازماندگانت را خواهند کشت. بله، ایشان پسران و دخترانت را دستگیر خواهند کرد و بازماندگانت را طعمۀ آتش خواهند ساخت.

²⁶ ایشان جامهٔ تو را از تنت بیرون خواهند آورد و جواهرات پرارزش تو را خواهند گرفت.

²⁷ بنابراین به هرزگی و روسپیگری که تو از سرزمین مصر آوردی، پایان می‌دهم. تو دیگر خواستار ایشان نخواهی بود و دیگر مصر را به یاد نخواهی آورد.»

²⁸ این است آنچه خداوند متعال می‌گوید: «من تو را به دست کسانی‌ که از ایشان نفرت داری، خواهم سپرد، به دست کسانی‌ که با بیزاری از ایشان روی‌گردان شدی.

²⁹ با تو با نفرت رفتار خواهند کرد، ثمرهٔ دست‌رنجت را از تو خواهند گرفت و تو را چون فاحشه‌ای عریان رها خواهند کرد.

³⁰ شهوت و روسپیگری تو این‌ها را بر سرت آورده است، زیرا تو روسپی ملّت‌ها شدی و خود را با بُت‌های ایشان ناپاک کردی.

³¹ تو به راه خواهرت رفتی، بنابراین همان جام مجازات او را به دست تو می‌دهم.»

³² خداوند متعال چنین می‌گوید: «تو از جام ژرف و بزرگ خواهرت خواهی نوشید. همه تو را مسخره خواهند کرد و به تو ریشخند خواهند زد، زیرا گنجایش آن فراوان است.

³³ تو پُر از مستی و اندوه خواهی شد. جام خواهر تو سامره، جام وحشت و نابودی است.

³⁴ تو آن‌ را خواهی نوشید و تُهی خواهی کرد و با تکّه‌های شکسته آن سینۀ خود را پاره خواهی‌ نمود.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.

³⁵ این است آنچه خداوند متعال می‌گوید: «چون مرا فراموش نموده به من پشت کرده‌ای، پس به‌خاطر شهوت‌رانی و روسپیگری خود رنج خواهی برد.»

داوری خدا بر هر دو خواهر

³⁶ خداوند به من گفت: «ای انسان فانی، اهوله و اهولیبه را محکوم کن و ایشان را از کارهای پلیدشان آگاه ساز.

³⁷ زیرا ایشان زنا کرده‌اند و دست‌های آن‌ها خون‌آلود است. آن‌ها با بُت‌ها زنا کرده‌اند و حتّی پسرانی را که برای من زاییده بودند، به‌عنوان خوراک برای بُت‌ها قربانی کردند.

³⁸ علاوه براین ایشان معبدِ بزرگ مرا ناپاک کردند و روز سَبَّت مرا بی‌حرمت ساختند.

³⁹ در همان روزی که فرزندان خود را کشتند و قربانی بُت‌ها کردند، به معبدِ بزرگ من آمدند و آن‌ را ناپاک ساختند.

⁴⁰ «ایشان حتّی به سرزمین‌های دور برای مردان قاصدان فرستادند تا بیایند و آمدند. خود را برای ایشان شست‌وشو کردند و چشم‌های خود را آرایش نمودند و به خود جواهرات آویختند.

⁴¹ بر روی نیمکت باشکوهی نشستند و بر روی میزی که جلوی آن بود بُخور و روغنی را که به آن‌ها داده بودم، گذاشتند.

⁴² صدای خوش‌گذرانی مردم اطراف، او را در بر گرفته بود. بسیاری از این مردانِ مست را از صحرا آورده بودند، و ایشان بازوبند به بازوی زنان بستند و تاج‌های زیبا بر سرشان گذاشتند.

⁴³ آنگاه گفتم، آه که از زنا کردن فرسوده شده است، امّا همچنان با او هم‌بستر می‌شوند.

⁴⁴ ایشان بارها نزد این روسپیان رفتند؛ ایشان نزد این زن‌های هرزه یعنی اهوله و اهولیبه بازگشتند.

⁴⁵ پس داوران دادگر باید ایشان را برای زناکاری و خونریزی مجرم اعلام کنند، زیرا زناکارند و دست‌هایشان به خون‌ آلوده است.»

⁴⁶ خداوند متعال چنین می‌گوید: «گروهی را علیه ایشان برمی‌انگیزم تا ایشان را هراسان و تاراج کنند.

⁴⁷ این گروه ایشان را سنگسار خواهند کرد و با شمشیرهای خود ایشان را تکّه‌تکّه خواهند نمود؛ فرزندانشان را خواهند کشت و خانه‌هایشان را به آتش خواهند کشید.

⁴⁸ بنابراین در این سرزمین به هرزگی پایان خواهم داد تا هشداری برای همۀ زنان باشد و مانند شما هرزگی نکنند.

⁴⁹ امّا شما دو خواهر، شما سزای هرزگی خود را خواهید پرداخت و به‌خاطر بُت‌پرستی گناهکارانۀ خود، مجازات خواهید شد و خواهید دانست که من، خداوند متعال هستم.»