حزقیال 19 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

سرود سوگواری

¹ خداوند به من گفت که این سرود سوگواری را برای شاهزادگان اسرائیل بخوانم:

² مادر تو چه مادّه‌شیری در میان شیرها بود! او بچّه‌های خود را در میان شیرهای درّنده بزرگ کرد.

³ او یکی از توله‌هایش را بزرگ کرد. وی شیر ژیانی شد و شکار کردن آموخته آدمیان را خورد.

⁴ ملّت‌ها علیه او هشدار دادند و او را در گودال به دام انداختند. او را به قلّاب کشیدند و به سرزمین مصر بردند.

⁵ وقتی مادرش متوجّه شد که بیهوده منتظر مانده است، امیدش را از دست داد. آنگاه بچّۀ دیگرش را بزرگ کرد، و او رشد کرده شیر درّنده‌ای شد.

⁶ وقتی او کاملاً بزرگ شد، او با شیران پَرسه می‌زد. او نیز شکار کردن آموخت و به شکار آدم‌ها پرداخت.

⁷ او دژهایشان را درهم کوبید و شهرهایشان را ویران کرد. سرزمین و ساکنانش از غرّش او ترسان شدند.

⁸ ملّت‌ها علیه او گرد هم آمدند؛ آن‌ها دام خود را گستردند و او را در دامشان گرفتار کردند.

⁹ با قلّاب‌ها او را در قفس نهادند و نزد پادشاه بابِل بردند. او را زندانی کردند، تا صدای غرّش او دیگر هرگز در کوه‌های اسرائیل شنیده نشود.

¹⁰ مادر تو چون تاکی در تاکستان بود که در کنار نهری کاشته شده بود، و به‌خاطر آب فراوان، پُر برگ و پُر میوه بود.

¹¹ شاخه‌های او نیرومند بودند و رشد کرد و عصای سلطنتی پادشاهان شد. تاک چنان رشد کرد که سر به آسمان می‌کشید. همه دیدند که چه پُر برگ و بلندبالا بود.

¹² امّا دست‌های خشمگینی او را ریشه‌کن کرد و بر زمین افکند. باد شرقی میوه‌هایش را خشک کرد و آن‌ها را فروریخت و شاخه‌های نیرومندش خشک شده در آتش سوختند.

¹³ اکنون تاک در بیابان، و در زمین خشک و تشنه کاشته شده است.

¹⁴ آتش از تنه‌اش برآمده و شاخه‌ها و میوه‌اش را سوزانده و دیگر شاخۀ نیرومندی از آن باقی نمانده است تا عصایی سلطنتی در دست پادشاهان باشد. این سرود سوگواری بارها سروده شده است.