حزقیال 18 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

هرکس مسئول گناه خود می‌باشد

¹ خداوند با من چنین سخن گفت:

² «منظور شما از تکرار این مَثَل در مورد سرزمین اسرائیل چیست که می‌گویید، 'والدین غوره خوردند و دهان فرزندان ترش شد.'

³ «به حیات خودم سوگند که بعدازاین، در اسرائیل کسی این ضرب‌المثل را به زبان نخواهد آورد.

⁴ جان همه به من تعلّق دارد؛ پدر و پسر هر دو به من تعلّق دارند. تنها، کسی‌ که گناه ورزد، خواهد مرد.

⁵ «اگر شخصی نیک، عادل و صادق باشد،

⁶ بالای کو‌ه‌ها برای پرستش بُت‌های قوم اسرائیل نمی‌رود، از گوشت حیوانی که برای بُت‌ها قربانی شده است نمی‌خورد، دامن زن همسایۀ خود را لکّه‌دار نمی‌کند، با زنی که عادت ماهانه داشته باشد هم‌بستر نمی‌شود،

⁷ ستم نمی‌کند، گروی وام‌گیرنده را بر‌می‌گرداند، دزدی نمی‌کند، نان خود را به گرسنگان می‌دهد و برهنگان را جامه می‌پوشاند،

⁸ برای بهره وام نمی‌دهد، پلیدی نمی‌کند، و دعاوی را عادلانه قضاوت می‌کند.

⁹ چنین شخصی از فرمان‌های من پیروی می‌کند و قوانین مرا رعایت می‌نماید. او نیک است و خواهد زیست.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.

¹⁰ «امّا اگر این مرد پسری ظالم و خون‌ریز داشته باشد

¹¹ و آن پسر دست به کارهایی بزند که پدرش هرگز دست نزده است، گوشت حیوانی را که برای بُت‌ها قربانی شده باشد بخورد، دامن زن همسایه را لکّه‌دار کند،

¹² به نیازمندان ستم کند، دزدی نماید، گروی وام را پس ندهد، به پرستشگاه بُت‌ها رفته بُت‌های کَریه را پرستش نماید،

¹³ و با نزول وام بدهد، آیا چنین پسری زنده خواهد ماند؟ البتّه نه، او زنده نخواهد ماند. او که چنین کارهای پلیدی را کرده است، به‌راستی خواهد مرد و خونش به گردن خودش خواهد بود.

¹⁴ «امّا اگر این مرد، پسری داشته باشد و گناهان پدر خود را ببیند و مانند او رفتار نکند،

¹⁵ از گوشت حیوانی که برای بُت‌ها قربانی شده باشد نخورد و بُت‌های قوم اسرائیل را نپرستد، دامن زن همسایهٔ خود را لکّه‌دار نکند،

¹⁶ به کسی بدی نکند، گرویی نگیرد، دزدی نکند، بلکه نان خود را به گرسنگان بدهد و برهنگان را جامه بپوشاند،

¹⁷ پلیدی نکند و برای بهره، وام ندهد و قوانین مرا مراعات ‌کرده از فرمان‌های من پیروی کند، این شخص به‌خاطر گناهان پدرش نخواهد مُرد، بلکه به‌راستی خواهد زیست.

¹⁸ ولی پدرش به‌خاطر فریب‌دادن و دزدی از برادرانش و به‌ سبب بدی کردن در میان قومش و به‌خاطر خطاهایش خواهد مرد.

¹⁹ «امّا شما می‌پرسید، 'چرا پسر به‌خاطر گناهان پدرش مجازات نمی‌شود؟' پاسخ این است که پسر آنچه را درست و نیکو بود، انجام داد. او قوانین مرا نگاه داشت و از آن‌ها به‌دقّت پیروی کرد، پس به‌راستی زنده خواهد ماند.

²⁰ فقط همان کسی‌ که گناه می‌کند می‌میرد. فرزند به‌خاطر گناه پدر جزا نمی‌بیند و پدر به‌خاطر گناه فرزند مجازات نمی‌شود. شخص نیکوکار به‌خاطر کارهای نیک خودش پاداش می‌گیرد و شخص بدکار به مجازات شرارت خودش می‌رسد.

²¹ «امّا اگر مردان شریر از همۀ گناهانی که ورزیده بودند، بازگردند و همۀ احکام مرا نگاه دارند و آنچه را که مطابق قانون و نیک است انجام دهند، البتّه زنده خواهند ماند و نخواهند مرد.

²² همۀ گناهانشان بخشیده خواهد شد و زنده خواهند ماند، زیرا ایشان به نیکی عمل کرده‌اند.

²³ آیا گمان می‌کنید که من از مردن شخص گناهکار خوشحال می‌شوم؟ به هیچ وجه! بلکه برعکس می‌خواهم از راه بدی که در پیش گرفته است، بازگردد و زنده بماند.

²⁴ «امّا هنگامی‌که راستکاران، کجروی کنند و خطا نمایند و کارهای زشتی را که از شریران سر می‌زند، انجام دهند، آیا ایشان زنده خواهند ماند؟ هیچ‌کدام از نیکویی‌های ایشان به یاد نخواهد آمد و آن‌ها به‌خاطر خیانتی که مرتکب شده‌اند و گناهانی که ورزیده‌اند، خواهند مرد.

²⁵ «امّا شما می‌گویید، 'روش خداوند غیرعادلانه است؟' پس اینک بشنوید، ای قوم اسرائیل: آیا روش من غیرعادلانه است؟ آیا این روش‌های شما نیست که غیرعادلانه است؟

²⁶ هنگامی‌که فرد نیک از انجام کارهای نیک بازگردد و پلیدی کند و بمیرد، او به‌خاطر کارهای پلیدش می‌میرد.

²⁷ امّا هنگامی‌که فرد پلیدی از گناه بپرهیزد و آنچه را راست و نیک است، انجام دهد، او جان خود را نجات خواهد داد.

²⁸ او به خطاهایی که مرتکب شده‌ پی برده از آن‌ها روی‌گردان شده‌ است؛ پس البتّه او زنده خواهد ماند و نخواهد مرد.

²⁹ امّا شما، ای قوم اسرائیل می‌گویید، 'روش خداوند غیرعادلانه است.' ای قوم اسرائیل، آیا روش‌های من غیرعادلانه است؟ آیا این روش‌های شما نیست که غیرعادلانه می‌باشد؟

³⁰ «من، خداوند متعال می‌گویم: بنابراین ای قوم اسرائیل، من شما را مطابق کردارتان داوری خواهم کرد. توبه کنید و از گناهان خود بازگردید؛ در غیر این صورت گناه، شما را هلاک خواهد کرد.

³¹ از گناهانی که در برابر من مرتکب شده‌اید، دست بکشید و قلب و روح تازه برای خود فراهم آورید. ای قوم اسرائیل، چرا می‌خواهید بمیرید؟

³² خداوند متعال می‌گوید: من از مرگ هیچ‌کس شاد نمی‌شوم، پس بازگردید و زنده بمانید.»