حزقیال 13 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

محکومیّت انبیای دروغین

¹ خداوند با من چنین سخن گفت:

² «ای انسان فانی، علیه انبیایی که از پیش خود نبوّت می‌کنند، نبوّت کن و بگو: کلام خداوند را بشنوید.»

³ خداوند متعال چنین می‌گوید: «وای بر انبیای نادانی که فقط الهامات خود را بیان می‌کنند و از پیش خود رؤیا می‌سازند.

⁴ ای قوم اسرائیل، انبیای شما چون روباهان در ویرانه‌ها هستند.

⁵ ایشان از دیوارهایی که فرو ریخته‌اند نگهبانی نمی‌کنند و دیوارها را بازسازی نمی‌کنند. بنابراین اسرائیل نمی‌تواند هنگام جنگ در روز خداوند، از خود دفاع کند.

⁶ رؤیاها و پیشگویی‌های ایشان نادرست و دروغ است. ادّعا می‌کنند که از پیام‌های من سخن می‌گویند، امّا من ایشان را نفرستاده‌ام. باوجوداین، انتظار دارند حرف‌های‌شان حقیقت پیدا کند.

⁷ من به ایشان می‌گویم: رؤیاهای شما غلط و پیشگویی‌هایتان دروغ است، امّا بازهم می‌گویید که از زبان من حرف می‌زنید، در‌حالی‌که من با شما صحبت نکرده‌ام.»

⁸ بنابراین خداوند متعال به ‌ایشان چنین می‌گوید: «چون سخن‌های نادرست گفتید و رؤیاهای دروغین دیدید، پس اینک بر ضد شما خواهم بود.

⁹ ای انبیایی که رؤیاهای دروغین می‌بینید و پیشگویی‌های گمراه کننده می‌کنید، من شما را مجازات خواهم کرد. شما آنجایی که مردم گرد‌هم می‌آیند تا تصمیم بگیرند، حضور نخواهید داشت. نام شما در فهرست شهروندان اسرائیل نخواهد بود و هرگز به سرزمین خود باز نخواهید گشت. آنگاه خواهید دانست که من خداوند متعال هستم.

¹⁰ «انبیا با گفتن این‌که همه‌‌چیز امن‌وامان است، قوم مرا گمراه کرده‌اند، در‌حالی‌که همه‌چیز در امن‌وامان نیست. قوم من دیوار سستی بنا کرده‌اند و انبیا آن‌ را سفیدکاری کرده‌اند.

¹¹ به انبیا بگو دیوار ایشان فرو خواهد ریخت. من باران سیل‌آسا و رگبار تگرگ خواهم فرستاد و بادهای شدید بر آن خواهند وزید.

¹² دیوار فرو خواهد ریخت و همه خواهند پرسید، 'سفیدکاری چه فایده‌ای داشت؟'»

¹³ اینک خداوند متعال چنین می‌گوید: «در خشم خود، باد شدید، باران سیل‌آسا و رگبار تگرگ خواهم فرستاد تا دیوار نابود شود.

¹⁴ من دیواری را که ایشان سفیدکاری کرده‌اند، درهم خواهم شکست و پایۀ آن‌ را نمایان خواهم کرد. آن دیوار فرو خواهد ریخت و همۀ شما را خواهد کُشت. آنگاه همه خواهند دانست که من خداوند هستم.

¹⁵ «به این ترتیب، غضب خود را بر دیوار و کسانی که آن را سفید کرده‌اند خواهیم ریخت و آنگاه به شما خواهم گفت دیوار و کسانی‌ که آن‌ را سفید کرده‌اند، نابود‌شده‌اند،

¹⁶ یعنی همۀ انبیایی که با اطمینان به اورشلیم می‌گفتند همه‌‌چیز در امن‌وامان است، هنگامی‌که چنین نبود.» خداوند متعال چنین سخن می‌گوید.

¹⁷ خداوند گفت: «اینک ای انسان فانی، روی به‌سوی زنان قوم خویش کن و علیه زنانی که از خیال خود نبوّت می‌کنند، نبوّت کن،

¹⁸ و بگو خداوند متعال چنین می‌گوید: «وای بر شما زنان که بازوبند و روسری طلسم‌دار برای همه می‌سازید. شما می‌خواهید قدرت مرگ و زندگی مردم را به دست آورید تا از آن به سود خود استفاده کنید.

¹⁹ شما به‌خاطر مشتی جو و چند تکّه نان، مرا در برابر قوم خود بی‌حرمت کرده‌اید. شما مردمی را می‌کشید ‌که شایستۀ مرگ نیستند و کسانی را زنده نگاه می‌دارید که سزاوار زنده بودن نیستند. پس شما به قوم من دروغ می‌گویید و ایشان باور می‌کنند.»

²⁰ بنابراین خداوند متعال چنین می‌گوید: «من علیه طلسم‌هایی هستم که برای به دست آوردن قدرت مرگ و زندگی به بازویشان می‌بندند. من آن‌ها را از بازوهایشان پاره خواهم کرد و جان‌هایی را که چون پرندگان در دام شما هستند، آزاد خواهم کرد.

²¹ من طلسم‌های شما را پاره خواهم کرد و قوم خود را از دست شما نجات خواهم داد و ایشان دیگر چون شکار در دست شما نخواهند بود. آنگاه شما خواهید دانست که من خداوند هستم.

²² «شما با دروغ‌های خود، مردم نیکی را که من نمی‌خواهم به آنان صدمه بزنم، دل‌سرد کرده‌اید؛ و شما اشخاص پلید را تشویق کرده‌اید که از کارهای زشت خود دست نکشند، مبادا جان خود را نجات دهند.

²³ پس اینک رؤیاهای دروغین و پیشگویی‌های گمراه کنندۀ شما پایان یافته است. من قوم خود را از زیر قدرت شما نجات خواهم داد تا بدانید که من خداوند هستم.»