حزقیال 10 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

جلال خداوند اورشلیم را ترک می‌کند

¹ آنگاه نگریستم و بر فراز گنبدی که بالای سر فرشتگان نگهبان بود، چیزی شبیه تختی از یاقوت کبود پدیدار گشت.

² خدا به مردی که لباس کتانی به تن داشت، گفت: «بین چرخ‌ها در زیر فرشتگان نگهبان برو و دست‌هایت را از زغال‌های سوزان پُر کن. آنگاه زغال‌ها را بر روی شهر پراکنده ساز.» من دیدم که او رفت.

³ هنگامی‌که او داخل شد، فرشتگان نگهبان در قسمت جنوب معبدِ بزرگ بودند و ابری حیاط داخلی را پُر کرد.

⁴ نور درخشندۀ حضور خداوند از فرشتگان نگهبان برخاست و بر در دروازۀ معبدِ بزرگ قرار گرفت. آنگاه ابری معبدِ بزرگ را پُر کرد و حیاط از نور جلال خداوند می‌درخشید.

⁵ صدای بال‌های فرشتگان نگهبان که تا حیاط بیرونی شنیده می‌شد، شبیه صدای خدای قادر مطلق بود.

⁶ هنگامی‌که خداوند به مردی که جامۀ کتانی پوشیده بود، امر کرد تا مقداری آتش از بین چرخ‌هایی که در میان فرشتگان نگهبان بود، بردارد، آن مرد رفت و کنار یکی از چرخ‌ها ایستاد.

⁷ آنگاه یکی از فرشتگان نگهبان دست خود را به‌سوی آتشی که در میان ایشان بود دراز کرد و مقداری آتش در دست مردی که جامۀ کتانی پوشیده بود، گذاشت. آن مرد آتش را گرفت و بیرون رفت.

⁸ به نظر می‌رسید که آن فرشتگان نگهبان در زیر بال‌هایشان دستی مانند دست انسان داشتند.

^9-10 نگاه کردم و چهار چرخِ هم‌شکل دیدم، هر چرخ در کنار یکی از فرشتگان نگهبان بود. چرخ‌ها چون سنگ‌های گران‌بها می‌درخشیدند و در درون هر چرخ، چرخ دیگری قرار داشت.

¹¹ این چرخ‌ها می‌توانستند به هر طرف حرکت کنند، بدون این‌که دور بزنند. به هر سمتی که چرخ جلویی حرکت می‌کرد، چرخ‌های دیگر به‌دنبالش می‌رفتند بدون این‌که دور بزنند.

¹² تمام بدن‌های آن‌ها، پشت‌ها، دست‌ها، بال‌ها و چرخ‌ها پُر از چشم بود.

¹³ ندایی شنیدم که می‌گفت: «چرخ‌های گردان.»

¹⁴ هر فرشتهٔ نگهبان چهار چهره داشت، چهرهٔ اوّل مانند گاو، چهرهٔ دوّم ‌مانند انسان، سوّمین چهره چون شیر و چهارمین چهره مانند عقاب بود.

¹⁵ فرشتگان نگهبان به هوا برخاستند. ایشان همان فرشتگان نگهبانی بودند که در کنار رود خابور دیده بودم.

¹⁶ هنگامی‌که فرشتگان نگهبان حرکت می‌کردند، چرخ‌ها نیز به حرکت می‌آمدند و هرگاه بال‌های خود را می‌گشودند و پرواز می‌کردند، چرخ‌ها نیز با ایشان بودند.

¹⁷ هنگامی‌که ایشان می‌ایستادند، چرخ‌ها نیز می‌ایستادند و چون برمی‌خاستند، چرخ‌ها نیز برمی‌خاستند، چون روح فرشتگان نگهبان در آن‌ها بود.

¹⁸ آنگاه نور درخشان خداوند از آستانۀ معبدِ بزرگ بیرون رفت و بالای سر فرشتگان نگهبان قرار گرفت.

¹⁹ سپس بال‌های خود را گشودند و همان‌طور که چرخ‌ها در کنارشان بودند، از زمین برخاستند و در دهانهٔ دروازۀ شرقی معبدِ بزرگ توقّف کردند، و جلال خدای اسرائیل بر فراز ایشان بود.

²⁰ من آن فرشتگان نگهبان را شناختم. آن‌ها همان فرشتگان بالداری بودند که در زیر تخت خدای اسرائیل، در کنار رود خابور دیده بودم.

²¹ هرکدام چهار رو و چهار بال داشت و در زیر هریک از بال‌هایشان شبیه دست انسان بود.

²² چهره‌های ایشان هم مانند چهره‌هایی بود که در کنار رود خابور دیده بودم. هرکدام از آن‌ها مستقیم حرکت می‌کرد.