تثنیه 29 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

تجدید پیمان خداوند در سرزمین موآب

¹ این است متن پیمانی که خداوند در سرزمین موآب به‌وسیلهٔ موسی با بنی‌اسرائیل بست. این پیمان غیراز پیمانی است که خداوند در کوه سینا با آن‌ها بسته بود.

² موسی تمام قوم اسرائیل را گرد هم آورد و به آن‌ها گفت: «شما با چشمان خود دیدید که خداوند در سرزمین مصر با فرعون و خدمتکارانش و تمام سرزمینش چه کرد.

³ آزمایش‌های عظیم و نشانه‌ها و شگفتی‌های عظیم را با چشمان خود دیدید.

⁴ ولی تا به امروز خداوند دلی که بفهمد و چشمی که ببیند و گوشی که بشنود به شما نداده است.

⁵ او شما را مدّت چهل سال در بیابان هدایت کرد. لباس‌های شما کهنه و کفش‌های شما فرسوده نشده است.

⁶ خداوند گفت، 'شما نان برای خوردن و شراب یا مُسکرات برای نوشیدن نداشتید، ولی من آن‌ها را به شما دادم. همهٔ این کارها را انجام دادم تا بدانید که من یَهْوه، خدای شما هستم.'

⁷ وقتی به اینجا رسیدیم، سیحون پادشاه حِشبون و عوج پادشاه باشان به جنگ ما آمدند، ولی ما آن‌ها را شکست دادیم.

⁸ ما سرزمین ایشان را تصرّف کردیم و به طایفه‌های رِئوبین، جاد و نصف طایفه مَنَسی دادیم.

⁹ پس از هر کلمۀ این پیمان به‌دقّت اطاعت نمایید تا در هر کاری که می‌کنید، موفّق شوید.

¹⁰ «امروز شما رهبران، ریش‌سفیدان، درباریان و همۀ مردان اسرائیل،

¹¹ زنان، بچّه‌ها، بیگانگانی که با شما زندگی می‌کنند، کسانی‌ که هیزم می‌شکنند و کسانی‌ که آب می‌آورند، در حضور یَهْوه، خدایتان ایستاده‌اید

¹² تا اکنون به پیمانی که یَهْوه، خدای شما با شما می‌بندد، وارد شوید

¹³ تا آنکه امروز، همان‌طور که به شما و به نیاکانتان یعنی ابراهیم، اسحاق و یعقوب سوگند خورده بود، شما را به‌عنوان قوم خود بپذیرد و او خدای شما باشد.

¹⁴ خداوند این سوگند و این پیمان را فقط با شما نمی‌بندد

¹⁵ بلکه آن را با تمام کسانی‌که امروز در حضور یَهْوه، خدای ما با ما هستند و هم با کسانی‌که امروز در اینجا با ما نیستند، می‌بندد.

¹⁶ «به یاد دارید که در سرزمین مصر چگونه زندگی می‌کردیم و چطور در سفر از بین قوم‌های مختلف گذشتیم.

¹⁷ شما رسوم کَریه و بُت‌های ساخته شده از چوب و سنگ و نقره و طلای ایشان را دیدید.

¹⁸ خیلی مواظب باشید که امروز در میان شما هیچ مرد، زن، خانواده یا طایفه‌ای از یَهْوه، خدای ما روی برنگرداند و خدایان ملّت‌های دیگر را پرستش نکند، مبادا در میان شما ریشه‌ای باشد که میوهٔ تلخ و سمّی به‌بار آورد.

¹⁹ مواظب باشید، کسی در میان شما نباشد که این هشدارها را بشنود و به خود بگوید که حتّی اگر به راه‌های خود برود، امن‌وامان خواهد بود، زیرا او باعث خواهد شد که تروخشک با هم بسوزند.

²⁰ خداوند چنین مردی را نخواهد بخشید، بلکه آتش خشم و غیرت خداوند علیه او شعله خواهد کشید و تمام لعنت‌هایی که در این کتاب نوشته شده است تا هنگامی‌که خداوند نام او را از زیر آسمان محو سازد، بر او فرود خواهند آمد.

²¹ خداوند او را برای گرفتارِ بلا شدن از همۀ طایفه‌های اسرائیل جدا خواهد کرد و تمام لعنت‌هایی را که در این کتاب شریعت نوشته شده است، بر سر او خواهد آورد.

²² «نسل‌های آینده و فرزندان شما و بیگانگانی که از سرزمین‌های دوردست به سرزمین شما می‌آیند و از سرزمین شما عبور کنند، بلاها و بیماری‌هایی را که خداوند به این سرزمین فرستاده است، خواهند دید.

²³ کشتزارها بی‌حاصل و با گوگرد و نمک پوشیده خواهند شد، هیچ‌چیز در آن‌ها کاشته نخواهد شد و حتّی علف نیز در آنجا نخواهد رویید. سرزمین شما مانند شهرهای سُدوم و غُمورَه و اَدُمَه و صبوئیم خواهد بود که خداوند در آتش خشم و غضب خود آن‌ها را ویران کرد.

²⁴ آنگاه همهٔ قوم‌ها خواهند پرسید، 'چرا خداوند با سرزمین ایشان چنین کرده است؟ دلیل خشم عظیم او چه بوده است؟'

²⁵ سپس پاسخ خواهند داد، 'زیرا ایشان پیمانی را که یَهْوه، خدای نیاکانشان هنگام خروج از مصر با ایشان بسته بود، از یاد بردند.

²⁶ ایشان خدایان دیگری را که نمی‌شناختند، خدمت و پرستش کردند، خدایانی که خداوند برای آن‌ها برنگزیده بود.

²⁷ بنابراین آتش خشم خداوند بر ضد آن‌ها افروخته شد و تمام لعنت‌هایی را که در این کتاب نوشته شده است، بر سر آن‌ها آورد.

²⁸ خداوند با قهر و غضب و خشم شدید خود، آن‌ها را از این سرزمین ریشه‌کن ساخت و به سرزمین دیگری راند که تاکنون در آنجا به سر می‌برند.'

²⁹ «اسرار به یَهْوه، خدای ما تعلّق دارد، امّا آنچه بر ما آشکار گشته است، برای همیشه به ما و فرزندانمان تعلّق دارد تا همۀ آن‌ها را به‌جا آوریم.