تثنیه 20 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

مقرّرات جنگ

¹ «زمانی‌‌که به جنگ می‌روید و لشکر دشمن را با اسب‌ها و ارّابه‌های جنگی آن‌ها عظیم‌تر از خود می‌بینید، نترسید، زیرا یَهْوه، خدایتان که شما را از سرزمین مصر بیرون آورد، با شما است.

² پیش از آنکه وارد جنگ شوید، کاهن بیاید و به ارتش بگوید،

³ 'بشنو، ای اسرائیل! امروز شما برای جنگ به مقابل دشمن می‌روید. سست‌دل نشوید، نترسید و لرزان و هراسان نباشید،

⁴ زیرا یَهْوه، خدایتان با شما می‌رود، با دشمن شما می‌جنگد و شما را پیروز خواهد ساخت.'

⁵ «آنگاه سرداران به سربازان چنین بگویند، 'آیا کسی هست که خانه‌ای نو ساخته و آن‌ را وقف نکرده باشد؟ وی به خانۀ خود بازگردد؛ در غیر این صورت، اگر او در جنگ کشته شود، شخص دیگری آن خانه را وقف خواهد کرد.

⁶ آیا کسی هست که تاکستانی کاشته و هنوز از انگور آن برداشت نکرده باشد؟ اگر هست به خانۀ خود بازگردد، مبادا در جنگ بمیرد و کس دیگری میوۀ آن‌ را بخورد.

⁷ آیا کسی هست که نامزد کرده امّا هنوز ازدواج نکرده باشد؟ اگر هست، باید به خانۀ خود بازگردد، در غیر این صورت اگر در جنگ کشته شود، شخص دیگری با نامزد او ازدواج خواهد کرد.'

⁸ «همچنین سرداران به سربازان بگویند، 'آیا کسی هست که سست‌دل شده باشد و بترسد؟ اگر چنین است، او باید به خانۀ خود بازگردد. در غیر این صورت، روحیه دیگران را ضعیف خواهد کرد.'

⁹ هنگامی‌که سخنان سرداران با ارتش تمام شد، برای هر گروه، فرماندهی انتخاب شود.

¹⁰ «هنگامی‌که می‌خواهید به شهری حمله کنید، ابتدا به مردم پیشنهاد صلح بدهید.

¹¹ اگر پیشنهاد صلح را پذیرفتند و تسلیم شما شدند، آن‌ها مانند بردگان به شما خدمت کنند و از آن‌ها بیگاری بکشید.

¹² امّا اگر تسلیم نشدند و خواستند که بجنگند، پس شما آن شهر را محاصره کنید.

¹³ هنگامی‌که یَهْوه، خدایتان آن شهر را به شما تسلیم کرد، همۀ مردان آنجا را به قتل برسانید.

¹⁴ امّا شما می‌توانید زنان و کودکان و گاو و گوسفند و هرچه را که در شهر هست، برای خود به غنیمت بگیرید. شما می‌توانید از هر چیز که به دشمن شما تعلّق دارد، استفاده کنید، زیرا یَهْوه، خدایتان آن‌ها را به شما داده است.

¹⁵ به همین ترتیب با تمام شهرهایی که از شما بسیار دور هستند و متعلّق به اقوام اینجا نیستند، رفتار کنید.

¹⁶ «امّا در شهرهای آن سرزمینی که یَهْوه، خدایتان به شما به ملکیّت می‌دهد، کسی را زنده نگذارید.

¹⁷ همه را به‌کل هلاک کنید، حِتّیان، اَموریان، کنعانیان، فِرزّیان‌، حِویان و یِبوسیان را همان‌طور که یَهْوه، خدایتان امر فرموده است.

¹⁸ در غیر این صورت ایشان کارهای کراهت‌آوری را که برای پرستش خدایانشان انجام می‌دهند، به شما خواهند آموخت و شما علیه یَهْوه، خدایتان مرتکب گناه خواهید شد.

¹⁹ «هنگامی‌که سعی می‌کنید شهری را تصرّف کنید، درختان میوۀ آن‌ را قطع نکنید، حتّی اگر محاصره طولانی شود. میوۀ آن‌ها را بخورید، امّا درختان را از بین نبرید،، زیرا درختانْ انسان نیستند که دشمن شما باشند.

²⁰ فقط درختانی را که می‌دانید میوه به‌بار نمی‌آورند، قطع کنید و از چوب آن‌ها برای مقابله با شهری که با شما می‌جنگد، سنگر بسازید تا زمانی‌‌که سقوط کند.