تثنیه 19 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

شهرهای پناهگاه

¹ «بعد از آنکه یَهْوه، خدایتان مردمی را که سرزمین ایشان را به شما خواهد داد، هلاک سازد و بعد از آنکه شما شهرها و خانه‌های ایشان را تصرّف کردید و در آنجا ساکن شدید،

^2-3 آن سرزمین را که یَهْوه، خدایتان به‌عنوانِ‌ میراث به شما می‌دهد، به سه منطقه تقسیم کنید و در هر منطقه شهری بنا کنید تا هر قاتلی از شاه‌راهی بتواند به یکی از آن‌ها فرار کند.

⁴ هرگاه کسی مرتکب قتل ناخواستۀ شخصی که دشمن او نبوده بشود، می‌تواند به یکی از این شهرها فرار کند و در امان باشد.

⁵ برای نمونه، اگر کسی با همسایۀ خود برای بُریدنِ درخت به جنگل برود و هنگام قطع درخت، تبر از دسته‌اش جدا شود و باعث مرگ همسایه‌اش شود، او می‌تواند به یکی از این شهرها فرار کند و در امان باشد.

⁶ اگر فقط یک شهر وجود داشته باشد، ممکن است که فاصله‌اش دور باشد و مدّعی خونِ مقتول به متّهم برسد و در خشم خود، قاتل را بکُشد، حال آنکه او سزاوار مرگ نیست چون قبلاً با مقتول دشمنی نداشته است.

⁷ به همین خاطر من دستور داده‌ام که سه شهر برای خود در نظر بگیرید.

⁸ «هنگامی‌که یَهْوه، خدایتان همانطور که به نیاکان شما سوگند خورد، سرزمین شما را وسعت دهد، و تمام سرزمینی را که وعده داده بود به شما بدهد،

⁹ آنگاه شما باید سه شهر پناهگاه دیگر نیز داشته باشید و به‌دقّت از هرآنچه امروز به شما فرمان می‌دهم اطاعت نمایید و یَهْوه، خدایتان را دوست داشته طبقِ تعالیم او زندگی کنید.

¹⁰ چنین کنید تا خون بی‌گناهی ریخته نشود و شما به‌علّت کشتن آن‌ها در سرزمینی که یَهْوه، خدایتان به شما می‌دهد، گناهکار محسوب نشوید.

¹¹ «امّا اگر کسی با شخصی دشمنی داشته باشد و او را عمداً بکُشد و بعد به یکی از آن شهرها فرار کند،

¹² در‌آن‌صورت رهبران شهرِ خودش، باید به‌دنبال قاتل بفرستند و او را از آنجا بیاورند و به دست مدّعی خون مقتول تسلیم کنند تا کشته شود.

¹³ بر او رحم نکنید. شما باید اسرائیل را از خون بی‌گناه پاک سازید تا همه‌چیز برای شما نیکو باشد.

مرزهای سرزمین‌های همسایه

¹⁴ «در سرزمینی که یَهْوه، خدایتان به تصرّف شما در‌می‌آورد، مرز مِلکِ همسایۀ خود را که از قدیم تعیین شده است، تغییر ندهید.

شهادت در دادگاه

¹⁵ «برای محکومیّت کسی برای هر خلاف یا گناهی، یک شاهد کافی نیست؛ حداقل دو یا سه شاهد برای اثبات هر موردی لازم است.

¹⁶ اگر شاهد مغرضی به دروغ کسی را به جرمی متّهم نماید،

¹⁷ هر دو نفر باید به پیشگاه خداوند در مکان پرستش حاضر شده توسط کاهنان و قاضیان حاضر، مورد قضاوت قرار گیرند.

¹⁸ قضات باید دربارهٔ آن مورد به‌دقّت تحقیق کنند و اگر ثابت شد که شاهد بر ضد هم‌کیشِ خود دروغ می‌گوید،

¹⁹ مجازات او باید مجازاتی باشد که برای هم‌کیش خود در نظر داشت. به‌این‌ترتیب شرارت از میان شما پاک خواهد شد.

²⁰ آنگاه سایر مردم وقتی از این قضیه باخبر شوند، خواهند ترسید و کسی جرأت نخواهد کرد که مرتکب چنین شرارتی در میان شما بشود.

²¹ در چنین موارد، ترحّم نکنید: جان به‌عوض جان، چشم به‌عوض چشم، دندان به‌عوض دندان، دست به‌عوض دست و پا به‌عوض پا.