عاموس نبی 7 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

رؤیای ملخ

¹ در رؤیایی که خداوند متعال به من نشان داد، دیدم که بعد از این‌که محصول اوّل غلّه که سهم پادشاه بود، برداشته شده و محصول دوّم تازه سبز شده بود، خداوند انبوهی از ملخ‌ها را فراهم کرد.

² بعد از آنکه ملخ‌ها همۀ گیاهان سبز زمین را خوردند، من به خداوند گفتم: «ای خداوند متعال، از حضور تو استدعا می‌کنم که قومت را ببخشی. آن‌ها قومی ضعیف و کوچک هستند و نمی‌توانند در برابر این مصیبت طاقت بیاورند.»

³ پس خداوند منصرف شده گفت: «آنچه دیدی اتّفاق نخواهد افتاد.»

رؤیای آتش

⁴ خداوند در رؤیای دیگری، آتش بزرگی را که برای مجازات مردم آماده کرده بود، به من نشان داد. آن آتش آب‌های عمیق زمین را بلعید و تمام گیاهان را سوزانید.

⁵ من گفتم: «خداوندا، التماس می‌کنم از این کار منصرف شو، زیرا قوم اسرائیل کوچک و ضعیف است و طاقت این بلا را ندارد.»

⁶ پس خداوند منصرف شده گفت: «این‌ اتّفاق نخواهد افتاد.»

رؤیای شاغول

⁷ بعد در رؤیای دیگری دیدم که خداوند در کنار دیوار راستی که با استفاده از شاغول بنا شده بود ایستاده بود و شاغولی در دست داشت.

⁸ از من پرسید: «عاموس، چه می‌بینی؟» من جواب دادم: «یک شاغول.» خداوند گفت: «با این شاغول می‌خواهم نشان بدهم که قوم من مثل این دیوار راست نیست. بنابراین تصمیم گرفته‌ام که آن‌ها را مجازات کنم و از تصمیم خود منصرف نخواهم شد.

⁹ مکان‌های مقدّس فرزندان اسحاق را خراب و پرستشگاه‌های بالای تپّه‌های اسرائیل را ویران خواهم کرد و خاندان یِرُبعام را با شمشیر نابود خواهم ساخت.»

عاموس و اَمَصیا

¹⁰ آنگاه اَمَصیا، کاهن ‌بِیت‌ئیل‌، به یِرُبعام پادشاه اسرائیل خبر داده گفت: «عاموس در بین قوم اسرائیل فتنه برانگیخته و علیه تو توطئه چیده است و سخنان او کشور ما را نابود خواهد ساخت.

¹¹ زیرا او می‌گوید که تو با شمشیر کشته خواهی شد و قوم اسرائیل از سرزمین‌شان تبعید شده به اسارت برده خواهند شد.»

¹² اَمَصیا به عاموس گفت: «ای رائی، از اینجا فرار کرده به سرزمین یهودا برو و در آنجا با نبوّت کردن نان بخور.

¹³ دیگر هرگز در ‌بِیت‌ئیل‌ نبوّت نکن، زیرا این‌ مکان جای عبادتِ پادشاه و پرستشگاه ملّی ما می‌باشد.»

¹⁴ عاموس جواب داد: «من نه نبی هستم و نه پسر نبی. کار من چوپانی و پرورش درخت انجیر بود.

¹⁵ امّا خداوند مرا از کار چوپانی گرفت و گفت، 'برو برای قوم اسرائیل نبوّت کن.'

¹⁶ حالا تو می‌گویی که بر ضد قوم اسرائیل و خانۀ اسحاق نبوّت نکنم، پس ای اَمَصیا، به کلام خداوند گوش بده که به تو می‌گوید:

¹⁷ 'زن تو در این شهر فاحشه خواهد شد، فرزندانت در جنگ به قتل خواهند رسید و سرزمینت تقسیم شده به دیگران تعلّق خواهد گرفت. خودت هم در یک کشور بیگانه خواهی مُرد و قوم اسرائیل درحقیقت از وطن خود به اسارت برده خواهد شد.'»