اعمال رسولان 28 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

در جزیرۀ مالت

¹ وقتی به‌سلامت به ساحل رسیدیم، پی‌ بردیم که نام آن جزیره مالت است.

² مردم آن جزیره به ما لطف بسیار کردند و برای ما آتش افروختند، زیرا باران می‌بارید و هوا سرد بود، و به گرمی از ما پذیرایی کردند.

³ پولس مقداری هیزم جمع کرده بود و وقتی آن‌ را روی آتش گذاشت، به علّت حرارت آتش، ماری از میان آن بیرون آمد و به دست او چسبید.

⁴ همین‌که بومیان مار را به دست او آویزان دیدند، به یکدیگر گفتند: «این شخص حتماً قاتل است که با وجود این‌که از دریا نجات پیدا کرد، الهۀ عدالت اجازه نمی‌دهد که او زنده بماند.»

⁵ امّا پولس مار را در آتش انداخت و اصلاً آسیبی ندید.

⁶ آنان منتظر بودند که هر لحظه بدنش ورم کند و یا ناگهان افتاده بمیرد. امّا وقتی مدّت زیادی منتظر ماندند و دیدند که هیچ آسیبی به او نرسیده است، عقیده آن‌ها عوض شد و گفتند که او یکی از خدایان است.

⁷ در نزدیکی‌های آن محل، املاکی وجود داشت که متعلّق به پوبلیوس، حاکم آن جزیره بود. او ما را به خانۀ خود دعوت کرد و مدّت سه روز با کمال مهربانی از ما پذیرایی کرد.

⁸ از قضا پدر پوبلیوس بستری و مبتلا به تب و اسهال خونی بود. پولس به بالین او رفت و پس از دعا بر او دست گذاشت و او را شفا داد.

⁹ پس از این جریان، سایر بیماران آن جزیره هم آمدند و شفا یافتند.

¹⁰ آنان در مقابل، هدایای فراوانی به ما دادند و وقتی عازم سفر شدیم، هرچه را که لازم داشتیم برای ما به داخل کشتی آوردند.

رسیدن پولس به روم

¹¹ پس از سه ماه اقامت در آن جزیره، با یک کشتی اسکندریه‌ای که علامت دو پیکرۀ جوزا داشت و زمستان را در آنجا توقّف کرده بود، به راه افتادیم.

¹² در شهر سِراکیوس لنگر انداختیم و سه روز در آنجا توقّف نمودیم.

¹³ بار دیگر با کشتی از آنجا حرکت کرده به ریگیون رفتیم. بعد از یک روز، باد جنوبی برخاست و دو روز طول کشید تا به بندر پُوطیولی برسیم.

¹⁴ در آنجا به تعدای از برادران برخوردیم و به دعوت آنان مدّت یک هفته در آنجا ماندیم. سرانجام به روم رفتیم.

¹⁵ مسیحیان آن شهر وقتی شنیدند که ما در راه هستیم، تا بازار آپیاس و دهکده‌ای به نام «سه میخانه» به استقبال ما آمدند و چون پولس آنان را دید، خدا را شکر نموده دل‌گرم شد.

¹⁶ وقتی به روم رسیدیم، پولس اجازه یافت که با یک نگهبان رومی در خانه‌ای جداگانه زندگی کند.

بشارت پولس در روم

¹⁷ بعد از سه روز، پولس رهبران یهودیان آنجا را دعوت کرد و وقتی آن‌ها جمع شدند، به ایشان گفت: «ای برادران، من که هرگز عملی علیه ملّت و یا آیین نیاکانمان انجام نداده‌ام، در اورشلیم دستگیر و تسلیم رومیان شدم.

¹⁸ رومیان از من بازپرسی نمودند و می‌خواستند مرا آزاد سازند زیرا در من جرمی که مستوجب مرگ باشد نیافتند.

¹⁹ امّا یهودیان مخالفت کردند و من هیچ راهی نداشتم جز این‌که از قیصر دادخواهی نمایم. البتّه من هیچ شکایتی هم علیه ملّت خود ندارم.

²⁰ به‌این‌سبب از شما درخواست کردم تا شما را ببینم و با شما صحبت کنم. زیرا من به‌خاطر همان امیدی که اسرائیل دارد، گرفتار زنجیرم.»

²¹ به او گفتند: «هیچ نامه‌ای دربارۀ تو از یهودیه به ما نرسیده است و برادرانی هم که از آنجا آمده‌اند، گزارش یا سخن بدی دربارۀ تو به زبان نیاورده‌اند.

²² امّا ما مایل هستیم عقاید و نظرات تو را از زبان خودت بشنویم. آنچه ما دربارۀ این فرقۀ جدید می‌دانیم این است که همه بر ضد آن حرف می‌زدنند.»

²³ پس روزی را تعیین کردند و عدّۀ زیادی برای دیدن او به محل اقامتش آمدند. او به تفصیل از صبح تا شب دربارۀ پادشاهی خدا برای آن‌ها سخن گفت و کوشید با مراجعه به تورات موسی و نوشته‌های انبیا، آنان را نسبت به عیسی متقاعد سازد.

²⁴ بعضی از آن‌ها سخنان او را قبول کرده ایمان آوردند، ولی دیگران در بی‌ایمانی خود باقی ماندند.

²⁵ آن‌ها جرّو‌بحث‌کنان و بدون توافق نظر متفرق گشتند. امّا قبل از رفتن آن‌ها، پولس اظهار داشت: «روح‌القدس به‌وسیلهٔ اِشعیای نبی به نیاکان شما چه خوب گفته است،

²⁶ 'پیش این قوم برو و به آن‌ها بگو: پیوسته گوش می‌دهید ولی نمی‌فهمید، پیوسته نگاه می‌کنید ولی نمی‌بینید؛

²⁷ زیرا ذهن این مردم کُند گشته، گوش‌هایشان سنگین شده و چشمانشان بسته است، وگرنه چشمانشان می‌دید و گوش‌هایشان می‌شنید و می‌فهمیده بازگشت می‌کردند و من آنان را شفا می‌دادم.'

²⁸ «پس بدانید که این نجات الهی در اختیار غیریهودیان گذاشته شده است و آن‌ها آن‌ را خواهند پذیرفت.» [

²⁹ چون پولس این سخنان را گفت، یهودیان رفتند و با یکدیگر به‌شدّت مباحثه می‌کردند.]

³⁰ پولس دو سال تمام در منزل اجاره‌ای خود زندگی کرد و همه را با خوشرویی می‌پذیرفت.

³¹ او پادشاهی خدا را اعلام می‌کرد و دربارۀ عیسای مسیح خداوند بسیار صریح و بدون هیچ مانعی تعلیم می‌داد.