اعمال رسولان 22 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

¹ «ای برادران و پدران، به دفاعی که هم‌اکنون به عرض شما می‌رسانم گوش دهید.»

² وقتی آن‌ها شنیدند پولس به زبان عبری با ایشان صحبت می‌کند، ساکت‌تر شدند و گوش دادند. پولس ادامه داده گفت:

³ «من یک یهودی از اهالی طرسوس قیلیقیه هستم، ولی در این شهر در خدمت غمالائیل پرورش یافتم و شریعت آباواجدادی خود را به‌دقّت آموختم و همین‌طور که شما امروز نسبت به خدا غیور هستید، من هم بودم.

⁴ من تا سرحد مرگ به پیروان این طریقه آزار می‌رسانیدم و آنان را، چه مرد و چه زن، به زندان می‌انداختم.

⁵ کاهن اعظم و تمام اعضای شورای یهود شاهد هستند، زیرا ایشان نامه‌هایی به برادران یهودی در دمشق نوشتند و من با آن نامه‌ها به‌طرف دمشق رفتم تا مسیحیان را دست‌بسته برای مجازات به اورشلیم بیاورم.

سخنان پولس دربارۀ ایمان خود به مسیح

⁶ «امّا وقتی در راه بودم، در حوالی دمشق نزدیک ظهر، ناگهان نور عظیمی از آسمان به اطراف من درخشید.

⁷ من به زمین افتادم و صدایی شنیدم که می‌گفت، 'ای شائول، ای شائول، چرا بر من جفا می‌کنی؟'

⁸ پرسیدم، 'ای خداوند، تو کیستی؟' او به من گفت، 'من آن عیسای ناصری هستم که تو بر او جفا می‌کنی.'

⁹ همراهان من نور را می‌دیدند، امّا صدای کسی را که با من صحبت می‌کرد، نمی‌شنیدند.

¹⁰ من عرض کردم، 'خداوندا چه کنم؟' خداوند به من گفت، 'برخیز و به دمشق برو و در آنجا کارهایی که قرار است تو انجام بدهی به تو گفته خواهد شد.'

¹¹ چون به علّت درخشندگی آن نور من نابینا شده بودم، همراهانم دست مرا گرفتند و مرا با خود به دمشق بردند.

¹² در دمشق شخصی به نام حنّانیا زندگی می‌کرد که مردی خداترس، مطیع شریعت، و در بین یهودیان نیک نام بود.

¹³ او نزد من آمد و در کنار من ایستاد و گفت، 'ای برادر شائول، بینا شو!' و من فوراً بینا شدم و به او نگاه کردم.

¹⁴ او ادامه داده گفت، 'خدای نیاکان ما تو را برگزیده است تا ارادۀ او را درک نمایی و بندۀ عادل او را ببینی و صدای او را از دهان خودش بشنوی،

¹⁵ زیرا تو در برابر همۀ مردم شاهد او خواهی شد و به آنچه دیده و شنیده‌ای شهادت خواهی داد.

¹⁶ حالا چرا معطل هستی؟ برخیز، تعمید بگیر و به خداوند روی آور و از گناهان خود پاک شو.'

مأموریت پولس در میان غیر یهودیان

¹⁷ «وقتی دوباره به اورشلیم آمدم، یک روز در معبدِ بزرگ دعا می‌کردم که به حالت خلسه فرورفتم

¹⁸ و در رؤیا عیسی را دیدم که می‌گفت، 'زود برخیز و اورشلیم را ترک کن، زیرا اهالی این شهر شهادت تو را دربارۀ من قبول نخواهند کرد.'

¹⁹ گفتم، 'خداوندا، اینان می‌دانند که من همان شخصی هستم که کسانی را که به تو ایمان داشتند به زندان می‌انداختم و در کنیسه‌ها آنان را می‌زدم

²⁰ و وقتی خون آن شاهد تو استیفان ریخته شد، من در آنجا ایستاده بودم و با آن کار موافقت کردم و مراقب لباس‌های قاتلان او بودم.'

²¹ امّا او به من فرمود، 'برو، زیرا من تو را به جاهای دور و نزد ملل غیریهود خواهم فرستاد.'»

پولس و سرهنگ رومی

²² جمعیّت تا اینجا به او گوش می‌دادند، امّا وقتی این جمله را به زبان آورد، بار دیگر فریاد کردند: «او را بکُشید! چنین کسی لایق نیست زنده بماند!»

²³ در همان وقت که مردم با هیاهو لباس‌های خود را در هوا تکان می‌دادند و گرد و خاک بلند می‌کردند،

²⁴ فرمانده دستور داد پولس را درون سربازخانه برده با تازیانه از او بازجویی کنند تا معلوم شود به چه علّت این هیاهو علیه او برپا شده است.

²⁵ وقتی او را برای شلّاق زدن بستند، پولس از افسری که آنجا ایستاده بود پرسید: «آیا شما اجازه دارید یک نفر رومی را بدون آنکه محکوم شده باشد، شلّاق بزنید؟»

²⁶ وقتی آن افسر این‌ را شنید، نزد فرمانده رفت و گفت: «هیچ می‌دانی چه می‌کنی؟ این مرد تبعۀ روم است.»

²⁷ فرمانده نزد پولس رفت و از او پرسید: «بگو ببینم، آیا تو رومی هستی؟» پولس گفت: «آری.»

²⁸ فرمانده گفت: «برای به دست آوردن این تابعیّت من بهای گزافی پرداختم.» پولس گفت: «امّا من با آن به دنیا آمدم.»

پولس در حضور شورای یهودیان

²⁹ پس آنانی که می‌خواستند از پولس بازجویی کنند باعجله از آنجا دور شدند و فرمانده هم که به دستور او پولس را بسته بودند، وقتی فهمید او تبعه روم است، بسیار ترسید.

³⁰ روز بعد، چون فرمانده می‌خواست علّت اتّهام یهودیان علیه پولس را بداند، بندهای پولس را باز کرد و دستور داد سران کاهنان و شورای یهود تشکیل جلسه دهند. سپس پولس را به آنجا آورد و از او خواست در برابر آنان بایستد.