اعمال رسولان 17 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

هیاهو در تَسالونیکی

¹ پس آن‌ها از آمْفیپولیس و آپولونیا گذشتند و به تَسالونیکی که کنیسۀ یهود در آن واقع بود رسیدند.

² پولس به پیروی از شیوۀ همیشگی خود به کنیسه رفت و در سه روز سَبَّت متوالی با استفاده از کلام خدا با آنان مباحثه می‌کرد

³ و توضیح می‌داد و دلیل می‌آورد که لازم بود مسیح رنج ببیند و پس از مرگ زنده گردد. او می‌گفت: «این عیسی که من او را به شما اعلام می‌کنم همان مسیح است.»

⁴ عدّه‌ای از آنان و همچنین گروه زیادی از یونانیان خداپرست و زن‌های سرشناس متقاعد شدند و به پولس و سیلاس گرویدند.

⁵ امّا گروهی از یهودیان در آتش حسد می‌سوختند. آنان عدّه‌ای از اراذل و اوباش بازاری را گرد آورده دسته‌ای به راه انداختند و در شهر آشوبی برپا کرده به خانۀ یاسون هجوم بردند تا پولس و سیلاس را به میان جمعیّت بیاورند.

⁶ وقتی آنان را نیافتند، یاسون و عدّه‌ای از برادران را نزد مقامات شهر کشیدند و فریاد می‌کردند: «این کسانی‌ که دنیا را به هم ریخته‌اند حالا به اینجا آمده‌اند

⁷ و یاسون آنان را به خانۀ خود برده است. این‌ها همه برخلاف احکام قیصر عمل می‌کنند و ادّعا دارند پادشاه دیگری به نام عیسی وجود دارد.»

⁸ با شنیدن این جمله، جمعیّت و مقامات شهر مضطرب شدند.

⁹ ولی یاسون و دیگران را با ضمانت مالی آزاد کردند.

پولس و سیلاس در بیریه

¹⁰ به‌محض این‌که شب شد، ایمان‌داران، پولس و سیلاس را به بیریه روانه کردند، و وقتی آن‌ها به آنجا رسیدند، به کنیسۀ یهود رفتند.

¹¹ یهودیان مقیم آنجا از یهودیان تَسالونیکی طرز فکر بازتری داشتند؛ آن‌ها با اشتیاق کامل به پیام پولس و سیلاس گوش می‌دادند و هر روز کتب مقدّس را بررسی می‌کردند تا ببینند آیا آن سخنان با کتب مقدّس سازگار است یا خیر.

¹² بنابراین بسیاری از آنان و عدّۀ زیادی از زن‌های متنفذ یونانی و مردان یونانی نیز ایمان آوردند.

¹³ ولی وقتی یهودیان در تَسالونیکی اطّلاع یافتند که پولس در بیریه نیز کلامِ خدا را منتشر ساخته است، به آنجا آمدند و مردم را به شورش آوردند.

¹⁴ به‌این‌جهت ایماندران فوراً پولس را به ساحل دریا فرستادند و سیلاس و تیموتاؤس هر دو در همان‌جا ماندند.

¹⁵ همراهان پولس او را تا شهر آتن همراهی کردند. سپس پولس به آنان دستور داد که به بیریه بازگردند و هرچه زودتر سیلاس و تیموتاؤس را نزد او بفرستند.

پولس در آتن

¹⁶ پولس وقتی در آتن در انتظار سیلاس و تیموتاؤس بود، از این‌که شهر را آنطور پُر از بُت می‌دید عمیقاً متأثّر شد.

¹⁷ به این دلیل در کنیسه با یهودیان و خداپرستان و هر روز در میدان شهر با رهگذران به گفت‌وگو می‌پرداخت.

¹⁸ عدّه‌ای از فلسفه‌دانان اپیکوری و رواقی به او برخورد کردند و با عقایدش به مخالفت پرداختند. بعضی از آن‌ها می‌گفتند: «این یاوه‌گو چه می‌گوید؟» دیگران می‌گفتند: «گویا مبلغ خدایان بیگانه است.» زیرا به عیسی و رستاخیز بشارت می‌داد

¹⁹ پس او را گرفته به «شورای کوه مریخ» بردند و گفتند: «ممکن است ما بدانیم این تعالیم تازه‌ای که تو می‌دهی چیست؟

²⁰ سخنان تو به گوش ما عجیب می‌آید. ما می‌خواهیم معنی آن‌ را بفهمیم.»

²¹ آتنی‌ها و خارجی‌های ساکن آنجا همۀ وقت خود را صرف گفت و شنود در خصوص عقاید تازه می‌کردند.

²² پس پولس در میان «شورای کوه مریخ» برخاست و فرمود: «ای مردم شهر آتن، من متوجّه شدم که شما در کلّیۀ امور بسیار مذهبی هستید

²³ زیرا وقتی در شهر شما می‌گشتم و آنچه را مورد پرستش شما است مشاهده می‌کردم، به قربانگاهی رسیدم که بر آن نوشته شده بود 'تقدیم به خدای ناشناخته.' من همان کسی را که شما می‌پرستید امّا نمی‌شناسید به شما اعلام می‌کنم.

²⁴ آن خدایی که دنیا و آنچه را که در آن است آفرید و صاحب آسمان و زمین است در معابد ساخته شده به دست انسان ساکن نیست

²⁵ و به چیزی که آدمیان با دست‌های خود برای او فراهم نمایند نیازی ندارد، زیرا خدا است که حیات و نَفَس و همه‌‌چیز را به جمیع آدمیان می‌بخشد.

²⁶ او جمیع ملل را از نسل یک انسان آفرید تا در تمام سطح زمین ساکن شوند و برای آنان زمانی مقرّر فرمود و برای مرز و بومشان حدودی را معیّن کرد،

²⁷ تا خدا را بجویند و چون کوری در پی او بگردند تا شاید او را بیابند و حال آنکه او از هیچ‌یک از ما دور نیست،

²⁸ 'زیرا در او زندگی می‌کنیم و در او حرکت و هستی داریم.' چنان‌که بعضی از شاعران خودتان گفته‌اند: 'ما نیز از نسل او هستیم.'

²⁹ پس چون همۀ ما از نسل خدا هستیم، نباید گمان کنیم که ذات الهی مانند پیکره‌ای از طلا و نقره و سنگ است که با هنر و مهارت آدمی تراشیده می‌شود.

³⁰ خدا از دوران جهالت چشم‌پوشی کرده است، امّا اکنون بشر را در همه جا امر می‌کند که توبه کنند،

³¹ زیرا روزی را معیّن فرمود که جهان را با عدالت به‌وسیلهٔ شخصی که برگزیدۀ خود او است داوری فرماید و برای اثبات این حقیقت به همه او را پس از مرگ زنده کرد.»

³² وقتی در خصوص رستاخیز مردگان شنیدند، عدّه‌ای او را مسخره کردند ولی عدّه‌ای گفتند: «دربارۀ این چیزها دوباره به سخن تو گوش خواهیم داد.»

³³ به‌این‌ترتیب پولس شورا را ترک کرد.

³⁴ چند نفر، از جمله دیونیسوس که عضو آن شورا بود، و زنی به نام دامرس و چند تن دیگر به او گرویدند و ایمان آوردند.