اعمال رسولان 14 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

بشارت در قونیه

¹ در شهر قونیه نیز پولس و برنابا به کنیسۀ یهود وارد شدند و چنان صحبت کردند که گروه عظیمی از یهودیان و یونانیان ایمان آوردند.

² امّا یهودیانی که ایمان نیاورده بودند، غیریهودیان را تحریک کردند و افکار آنان را نسبت به این برادران مسموم ساختند.

³ آن دو مدّت زیادی در آن شهر ماندند و با شهامت دربارۀ خداوند سخن می‌گفتند. خداوند نیز با اعطای قدرت به آن‌ها برای انجام نشانه‌ها و معجزات، پیام فیض بخش خود را تصدیق می‌فرمود.

⁴ امّا بین مردم شهر دودستگی افتاد: عدّه‌ای طرفدار یهودیان شدند و عدّه‌ای جانب رسولان را گرفتند.

⁵ در این وقت یهودیان و غیریهودیان با هم‌دستی رهبران یهود تصمیم گرفتند با رسولان بدرفتاری نموده آنان را سنگسار کنند.

⁶ به‌محض این‌که رسولان از این موضوع آگاه شدند، به‌سوی شهرهای لیکائونیه یعنی لستره و دِربِه و نواحی مجاور فرار کردند

⁷ و در آنجا به رساندن مژدهٔ نجات ادامه دادند.

در لستره

⁸ در شهر لستره مرد مفلوجی نشسته بود که لنگ مادرزاد بود و هرگز با پای‌های خود راه نرفته بود.

⁹ او به سخنان پولس گوش می‌داد. پولس به‌صورت او خیره شد و چون دید ایمان آن‌ را دارد که شفا یابد،

¹⁰ با صدای بلند به او گفت: «بلند شو و راست روی پای‌های خود بایست!» او جست زد و به راه افتاد.

¹¹ وقتی مردم کاری را که پولس کرد دیدند، به زبان لیکائونی فریاد زدند: «خدایان به‌صورت انسان در میان ما فرود آمده‌اند!»

¹² برنابا را مشتری و پولس را عطارد خواندند، زیرا پولس سخنگوی اصلی بود.

¹³ آنگاه کاهن پرستشگاه مشتری که پرستشگاهش در خارج از شهر واقع بود، گاوهایی با حلقه‌های گل به دروازۀ شهر آورد و می‌خواست به اتّفاق جماعت گاوها را قربانی کند.

¹⁴ امّا هنگامی‌که آن دو رسول، یعنی برنابا و پولس، از این امر مطّلع گشتند، لباس‌های خود را دریدند و به میان مردم رفته فریاد برآوردند:

¹⁵ «ای آقایان، چه می‌کنید؟ ما هم مثل شما انسان هستیم، ما برای شما مژده‌ای داریم که از این کارهای بیهوده بازگردید و به خدای زنده‌ای که آسمان و زمین و دریا و آنچه را که در آن‌ها است آفریده است، روی آورید.

¹⁶ در دوران گذشته او اجازه داد که جمیع ملّت‌ها به راه‌های خود بروند.

¹⁷ در عَین حال او همیشه با کارهای نیک خود وجودش را ثابت نموده است. او به شما از آسمان باران و محصول به‌موقع عطا می‌کند، به شما غذا می‌دهد و دل‌هایتان را از شادمانی پُر می‌سازد.»

¹⁸ رسولان با این سخنان به‌دشواری توانستند مردم را از قربانی کردن برای ایشان باز دارند.

¹⁹ در این هنگام یهودیان از انطاکیه و قونیه سر رسیدند و مردم را با خود متّحد ساختند و پولس را سنگسار کردند و به گمان این‌که مُرده است، او را از شهر بیرون کشیدند.

²⁰ امّا وقتی شاگردان دور او جمع شدند، او برخاست و به داخل شهر آمد. روز بعد، به‌ همراه برنابا به دِربِه رفت.

بازگشت به انطاکیه و سوریه

²¹ پس از این‌که در آن شهر هم بشارت دادند و بسیاری را شاگرد ساختند، به لستره و قونیه و انطاکیه بازگشتند

²² و در بین راه ایمان‌داران را تقویت می‌کردند و آنان را تشویق می‌نمودند که در ایمان خود پایدار بمانند و به آنان می‌گفتند: «برای داخل شدن به پادشاهی خدا ما باید سختی‌های بسیاری را تحمّل کنیم.»

²³ در هریک از کلیساها مشایخی را تعیین کردند و با نیایش و روزه، ایشان را به دست آن خداوندی که به او ایمان آورده بودند، سپردند.

²⁴ سپس از سرزمین پیسیدیه گذشتند و به سرزمین پَمفیلیه رسیدند.

²⁵ پس از این‌که پیام را در پرجه هم اعلام کردند، به آتّالیه وارد شدند

²⁶ و از آنجا با کشتی به‌سوی انطاکیه رفتند، یعنی همان جایی‌که به‌خاطر خدمتی که انجام داده بودند، به فیض خدا سپرده شده بودند.

²⁷ وقتی به آنجا رسیدند، کلیسا را جمع کردند و ایشان را از هرچه خدا به توسط آن‌ها انجام داده بود، مطّلع ساختند و نیز گفتند که چگونه خدا راه ایمان را به روی ملل غیریهود گشوده است.

²⁸ و مدّت زیادی نزد شاگردان ماندند.