۲پادشاهان 23 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

تجدید پیمان

¹ یوشیا همۀ رهبران یهودا و اورشلیم را احضار کرد.

² پادشاه به اتّفاق تمام مردم یهودا و اورشلیم، کاهنان و مردم از کوچک تا بزرگ به معبدِ بزرگ رفت. او تمام کتاب عهد را که در معبدِ بزرگ پیدا شده بود، برای همه خواند.

³ پادشاه در کنار ستون سلطنتی با خداوند پیمان بست که از او پیروی کند و فرمان‌ها، قوانین و احکام او و کلماتی را که در کتاب پیمان نوشته شده بود، با تمام دل‌وجان انجام دهد. همۀ مردم در این پیمان به او پیوستند.

⁴ آنگاه یوشیا به کاهن اعظم و دستیارانش و محافظین دروازۀ معبدِ بزرگ دستور داد تا تمام وسایلی را که برای پرستش بُت بَعَل‌ و الهۀ اَشیرَه و ستارگان آسمان به‌کار می‌رفت، بیرون بیاورند و آن‌ها را در بیرون شهر اورشلیم و در وادی قِدرون سوزانده و خاکستر آن‌ها را به ‌بِیت‌ئیل‌ ببرند.

⁵ او تمام کاهنانی را که پادشاهان یهودا برای تقدیم قربانی در قربانگاه بُت‌ها در شهر یهودا و نزدیک اورشلیم، تعیین کرده بودند، به‌ همراه تمام کاهنان بَعَل، خورشید، ماه، سیارات و ستاره‌ها برکنار کرد.

⁶ او نماد الهۀ اَشیرَه را که در معبدِ بزرگ خداوند بود، بیرون آورد و در خارج اورشلیم، در وادی قِدرون سوزاند و به خاکستر تبدیل کرد و بعد خاک آن‌ را بر گورستان عمومی پاشید.

⁷ او محل سکونت روسپیان زن و مرد را که در معبدِ بزرگ بود، ویران کرد. این همان جایی بود که زنان برای پرستش نماد الههٔ اَشیرَه لباس می‌بافتند.

⁸ او همۀ کاهنان را از شهرهای یهودا به اورشلیم آورد و به تمام قربانگاه‌هایی که در سراسر آن سرزمین، از جِبَع تا بِئِرشِبَع، در‌ ‌آن‌ها قربانی تقدیم می‌کردند، بی‌حرمتی کرد. او همچنین قربانگاه‌هایی را در نزدیکی دروازۀ یوشع، حاکم شهر، که در سمت چپ دروازۀ ورودی بود، ویران کرد.

⁹ آن کاهنان اجازه نداشتند در معبدِ بزرگ خدمت کنند، امّا با سایر کاهنان از نان بی‌خمیرمایه می‌خوردند.

¹⁰ یوشیای پادشاه به پرستشگاه توفِت در درّۀ بن‌هِنّوم بی‌حرمتی کرد؛ پس دیگر کسی نمی‌توانست دختر یا پسر خود را برای بُت مولِک در آتش قربانی کند.

¹¹ او همچنین اسب‌هایی را که پادشاهان یهودا برای پرستش خورشید وقف کرده بودند، از آنجا بیرون افکند و ارّابه‌های آن‌ها را سوزاند. اسب‌ها در حیاط معبدِ بزرگ در نزدیکی دروازه و نه چندان دور از محل زندگی نَتَنمَلَک که از مقامات مهم بود، نگهداری می‌شدند.

¹² قربانگاه‌هایی را که پادشاهان یهودا بر بام خانۀ آحاز، پادشاه اسرائیل ساخته بودند با قربانگاه‌هایی که مَنَسی در دو حیاط معبدِ بزرگ بنا کرده بود، ویران ساخت و خاک و سنگ آن‌ها را در وادی قِدرون پاشید.

¹³ یوشیا به قربانگاه‌هایی که سلیمان پادشاه در شرق اورشلیم و جنوب کوه زیتون برای پرستش بُت‌های کَریه عَشتاروت الهۀ صیدونیان، کِموش بُت موآبیان و مِلکُوم بُت عَمون ساخته بود، بی‌حرمتی کرد.

¹⁴ او ستون‌های سنگی را شکست و نمادهای الهۀ اَشیرَه را خُرد کرد و جای آن‌ را با استخوان‌های انسان پوشاند.

¹⁵ یوشیای پادشاه همچنین قربانگاه ‌بِیت‌ئیل‌ و پرستشگاه‌های بلندی را که یِرُبعام پسر نِباط، یعنی کسی‌ که قوم اسرائیل را به گناه کشیده بود، ویران کرد. او پرستشگاه‌های بالای تپّه‌ها را آتش زد و تبدیل به خاکستر نمود و الهۀ اَشیرَه را هم سوزاند.

¹⁶ وقتی یوشیا چند قبر بر روی تپّه دید، دستور داد تا استخوان‌ها را از گورها بیرون بیاورند و بر روی قربانگاه بسوزانند؛ به‌این‌ترتیب قربانگاه را ناپاک کرد، همان‌گونه که کلام خداوند بر نبی آمده بود و او این رویدادها را پیش‌بینی کرده بود.

¹⁷ آنگاه یوشیا پرسید: «آن مقبرهٔ کیست؟» مردم شهر ‌بِیت‌ئیل‌ پاسخ دادند: «این مقبرۀ نبی‌ای است که از یهودا آمده بود و کارهایی را که تو علیه قربانگاه ‌بِیت‌ئیل‌ کردی، پیشگویی کرده بود.»

¹⁸ یوشیا دستور داد: «با آن کاری نداشته باشید؛ استخوان‌های او را جابه‌جا نکنید.» پس استخوان‌های او و نبی‌ای را که از سامره آمده بود، جابه‌جا نکردند.

¹⁹ یوشیای پادشاه در تمام شهرهای اسرائیل همۀ پرستشگاه‌های بالای تپّه‌ها را که پادشاهان اسرائیل ساخته بودند و به‌وسیلهٔ آن‌ها خشم خداوند را برانگیخته بودند، ویران کرد. او با آن قربانگاه‌ها مانند قربانگاه ‌بِیت‌ئیل‌ رفتار کرد.

²⁰ او تمام کاهنانی را که در قربانگاه‌های بُت‌پرستان خدمت می‌کردند، بر همان قربانگاه‌ها کشت و استخوان‌های انسان‌ها را بر روی قربانگاه‌ها سوزاند. آنگاه به اورشلیم بازگشت.

مراسم برگزاری عید فِصَح

²¹ یوشیا دستور داد تا مردم مراسم عید فِصَح را برای جلال یَهْوه، خدای خود جشن بگیرند، همان‌گونه که در کتاب عهد نوشته شده است.

²² از زمان داورانی که بر اسرائیل داوری می‌کردند تا آن روز هیچ پادشاهی از اسرائیل یا یهودا جشن عید فِصَح را این‌چنین برگزار نکرده بود.

²³ در سال هجدهم سلطنت یوشیای پادشاه، جشن عید فِصَح در اورشلیم برای خداوند برگزار شد.

²⁴ همچنین یوشیا احضار کنندگان ارواح، افسونگران، فالگیران، بُت‌های خانگی و همۀ وسایل مربوط به آن‌ها را در سرزمین یهودا و اورشلیم از بین برد تا اوامر کتابی که حلقیای کاهن آن‌ را در معبدِ بزرگ یافته بود، به‌جا آورده شود.

²⁵ پیش از یوشیا هیچ پادشاهی نبود که مطابق شریعت موسی با تمام دل و جان و توان به‌سوی خداوند روی آورد، و پس از او نیز پادشاهی چون او برنخاست.

²⁶ امّا به‌خاطر کارهای مَنَسی آتش خشم خداوند علیه یهودا فرو ننشست و حتّی اکنون نیز خاموش نشده است.

²⁷ خداوند فرمود: «من یهودا را از‌ نظرم دور خواهم داشت، همان‌طور که اسرائیل را ترک کرده‌ام؛ شهر برگزیدهٔ خود اورشلیم و معبد بزرگی را که گفتم، 'نام من بر آن خواهد بود،' ترک خواهم کرد.»

مرگ یوشیا

²⁸ بقیّۀ وقایع دوران سلطنت یوشیا و کارهای او در کتاب تاریخ پادشاهان یهودا نوشته شده‌ است.

²⁹ در زمان پادشاهی یوشیا، نِکوه فرعون مصر با ارتش خود به‌سوی رود فرات رفت تا به امپراتور آشور کمک کند. یوشیا سعی کرد ایشان را در مِجِدّو متوقّف کند، امّا در نبرد کشته شد.

³⁰ سرداران او جسدش را در ارّابه‌ای گذاشتند و به اورشلیم بردند و در آرامگاه خودش به خاک سپردند. مردم یهودا پسر او، یوآحاز را به‌جای پدرش به تخت سلطنت نشاندند.

یوآحاز، پادشاه یهودا

³¹ یوآحاز بیست و سه‌ساله بود که بر تخت سلطنت نشست و مدّت سه ماه در اورشلیم سلطنت کرد. نام مادرش حَموطَل دختر اِرمیا از اهالی لِبنه بود.

³² او مثل اجداد خود کارهایی کرد که در نظر خداوند زشت بود.

³³ فرعون نکوه او را در رِبلَه، در سرزمین حَمات، به زندان انداخت تا دیگر نتواند در اورشلیم حکومت کند و یهودا را مجبور کرد که سالانه دو خروار نقره و سی و چهار کیلوگرم طلا خراج بپردازد.

³⁴ سپس فرعون نکوه، اِلیاقیم یکی دیگر از پسران یوشیا را به پادشاهی گماشت و نامش را به یِهویاقیم تغییر داد. امّا یوآحاز را با خود به مصر برد و او در همان‌جا درگذشت.

یِهویاقیم، پادشاه یهودا

³⁵ یِهویاقیم از مردم به نسبت دارایی ایشان مالیات می‌گرفت تا به‌این‌وسیله میزان خراجی را که باید به فرعون می‌پرداخت، جمع‌آوری کند.

³⁶ یِهویاقیم بیست و پنج‌ساله بود که به سلطنت رسید و مدّت یازده سال در اورشلیم پادشاهی کرد. نام مادرش زبیده دختر فدایه از مردم رومه بود.

³⁷ او مثل نیاکان خود کارهایی کرد که در نظر خداوند پلید بود.