۲تواریخ 36 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳پادشاهی یوآحاز ( دوّم پادشاهان 23:30-35 ) 1 مردم یهودا یوآحاز، پسر یوشیا، را به جانشینی پدرش در اورشلیم به پادشاهی مسح نمودند. 2 یوآحاز بیست و سهساله بود که پادشاه شد و مدّت سه ماه در اورشلیم سلطنت کرد. 3 سپس فرعون او را در اورشلیم برکنار کرد و خراجی معادل سه هزار و چهارصد کیلوگرم نقره و سی و چهار کیلوگرم طلا بر یهودا تحمیل کرد. 4 فرعون، اِلیاقیم برادر یوآحاز را به پادشاهی یهودا گماشت و نام او را به یِهویاقیم تغییر داد. سپس نکو، یوآحاز را به اسیری با خود به مصر برد. پادشاهی و اسارت یِهویاقیم (دوّم پادشاهان 23:36-24:7) 5 یِهویاقیم بیست و پنجساله بود که پادشاه شد و مدّت یازده سال در اورشلیم حکومت کرد. او آنچه را در نظر خداوند پلید بود، انجام داد. 6 نبوکدنصر، پادشاه بابِل، به یهودا حمله کرد و آن را اشغال نمود و یِهویاقیم را دستگیر کرد و او را به زنجیر کشیده به بابِل برد. 7 نبوکدنصر مقداری از ظروف معبدِ بزرگ را به بابِل برد و در کاخ خود قرار داد. 8 شرح آنچه یِهویاقیم انجام داد و کارهای زشت او در کتاب تاریخ پادشاهان اسرائیل و یهودا نوشته شدهاند. بعد از او پسرش، یِهویاکین بهجای او به پادشاهی رسید. یِهویاکین، پادشاه یهودا ( دوّم پادشاهان 24:8-17 ) 9 یِهویاکین در سن هجدهسالگی پادشاه شد و مدّت سه ماه و ده روز در اورشلیم حکومت کرد. او نیز علیه خداوند گناه ورزید. 10 بعد در بهار همان سال، نبوکدنصر او را همراه با ظروف گرانبهای معبدِ بزرگ به بابِل برد و عمویش، صِدِقیا را بهجای او به پادشاهی یهودا گماشت. صِدِقیا پادشاه یهودا ( دوّم پادشاهان 24:18-20 ؛ اِرمیا 52:1-3 ) 11 صِدِقیا بیست و یکساله بود که پادشاه شد و مدّت یازده سال در اورشلیم حکومت کرد. 12 او هم علیه خداوند گناه ورزید و به سخنان اِرمیای نبی که کلام خداوند را میگفت با فروتنی گوش نداد. سقوط اورشلیم ( دوّم پادشاهان 25:1-21 ؛ اِرمیا 52:3-11 ) 13 باوجودیکه نبوکدنَصر، صِدِقیا را وادار کرده بود به او سوگند وفاداری یاد کند، صِدِقیا علیه او شورش کرد. او سرسخت و سختدل شد و بهسوی یَهْوه، خدای اسرائیل بازنگشت. 14 همچنین رهبران یهودا، کاهنان و مردم از راههای گناهآلود و بُتپرستانۀ ملّتهای اطراف خود پیروی کردند و معبدی را که خداوند تقدیس نموده بود، ناپاک ساختند. 15 یَهْوه، خدای نیاکان ایشان به فرستادن انبیا ادامه داد تا به قوم خود هشدار دهد، چون بر ایشان و معبدِ بزرگ خود شفقّت داشت. 16 ولی آنها انبیای خدا را مسخره کردند و کلام خدا را ناچیز شمردند و به انبیا اهانت کردند تا آنکه آتش غضب خداوند بهقدری بر آنها برافروخته شد که دیگر راه علاجی باقی نماند. شکست و تبعید مردم یهودا 17 پس خداوند پادشاه بابِل را برانگیخت تا به ایشان حمله کند. پادشاه بابِل مردان جوان را حتّی در معبدِ بزرگ کشت، و به هیچکس، پیر و جوان، مرد و زن، سالم و بیمار رحم نکرد. خدا همه را به دست او تسلیم کرد. 18 پادشاه بابِل معبدِ بزرگ و خزانۀ آن و ثروت پادشاه و درباریان را تاراج کرد و همهچیز را به بابِل برد. 19 آنها معبدِ بزرگ را سوزاندند و دیوارهای اورشلیم را ویران کردند و تمام کاخها را به آتش کشیدند و ظروف گرانبهای آنها را شکستند. 20 او آنهایی را که از دَم شمشیر گریخته بودند، به بابِل تبعید کرد، و تا استقرار پادشاهی پارس، ایشان بردۀ او و پسرانش بودند. 21 بهاینترتیب این کلام خداوند که بهوسیلهٔ اِرمیای نبی فرموده بود به انجام رسید: «این سرزمین به مدّت هفتاد سال به ازای سالهایی که مردم در اسرائیل قانون سَبَّت را شکسته بودند خالی از سکنه خواهد ماند.» فرمان بازگشت یهودیان توسط کوروش ( عِزرا 1:1-4 ) 22 در سال اوّل سلطنت کوروش، شاهنشاه پارس، خداوند آنچه را که توسط اِرمیای نبی فرموده بود، به انجام رساند. او کوروش را برانگیخت تا فرمانی صادر کند و نوشتۀ آن را به سرتاسر نواحی شاهنشاهی خود بفرستد تا با صدای بلند خوانده شود. 23 این فرمان کوروش امپراتور پارس است: «یَهْوه، خدای آسمان مرا فرمانروای همۀ جهان کرد و به من مسئولیّت ساختن معبدی برای او در اورشلیم در یهودا داده است. اکنون همۀ کسانی که قوم خدا هستند، به آنجا بروند! یَهْوه، خدای شما همراهتان باشد!» |
Today's Persian Version Revised (TPVR) © United Bible Societies, 2023
United Bible Societies