۲تواریخ 29 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

حِزقیا، پادشاه یهودا

¹ حِزقیا در بیست و پنج سالگی به سلطنت رسید و مدّت بیست و نه سال در اورشلیم پادشاهی کرد. مادرش دختر زَکریا بود و اَبیّه نام داشت.

² او مانند جدّ خود داوود آنچه را که در نظر خداوند نیک بود، انجام داد.

پاکسازی معبدِ بزرگ

³ حِزقیا در ماه اوّل سال اوّل سلطنت خود، دروازه‌های معبدِ بزرگ را گشوده آن‌ها را ترمیم کرد.

⁴ او کاهنان و لاویان را در میدان شرقی گردهم آورد

⁵ و به ایشان گفت: «ای لاویان، به من گوش فرادهید! خود و معبدِ بزرگ را تقدیس کنید و چیزهای ناپاک را از معبدِ بزرگ خارج کنید،

⁶ زیرا نیاکان ما وفادار نبودند و در نظر یَهْوه، خدای ما کارهای پلیدی انجام دادند. ایشان او را ترک کردند و از مسکن خداوند روی برگردانده به او پشت کردند.

⁷ ایشان درهای معبد بزرگ را بستند و چراغ‌هایش را خاموش کردند. در معبد خدای اسرائیل دیگر بُخور و قربانی‌های سوختنی تقدیم نکردند.

⁸ شما خود می‌دانید که خشم خدا بر یهودا و اورشلیم فرود آمده و آنچه را که او بر سر ایشان آورده موجب حیرت و ترس همه شده است.

⁹ پدران ما در نبرد کشته شدند و همسران و فرزندان ما را به اسارت برده‌اند.

¹⁰ «اکنون من تصمیم گرفته‌ام که با یَهْوه، خدای اسرائیل عهد ببندم تا او دیگر از ما خشمگین نباشد.

¹¹ ای پسران من، اکنون کوتاهی نکنید، زیرا خداوند شما را برگزیده است تا در حضورش خدمت کنید و خادمان او باشید و برای او بُخور بسوزانید.»

^12-14 پس لاویان آماده خدمت شدند. از خانوادۀ قُهاتیان: مَحَت پسر عَماسای و یِعوئیل پسر عَزَریا؛ از خانوادۀ مِراری‌: قِیس پسر عَبدی و عَزَریا پسر یِهَلِلئیل؛ از خانوادۀ جِرشونیان: یوآخ پسر زمه و عیدن پسر یوآخ؛ از خانوادۀ اِلیصافان: شمری و یِعیئیل؛ از خانوادۀ آساف: زَکریا و مَتَّنیا؛ از خانوادۀ هیمان: یِحیئیل و شِمعی؛ از خانوادۀ یِدوتون: شِمَعیا و عُزّیئیل.

¹⁵ ایشان برادران خود را گرد آوردند و خود را تطهیر کردند و مطابق فرمان پادشاه و کلام خداوند، داخل معبدِ بزرگ شدند تا آن‌ را پاکسازی کنند.

¹⁶ کاهنان به قسمت داخلی معبدِ بزرگ رفتند تا آن‌ را پاکسازی کنند و آنچه را ناپاک یافتند از معبد بزرگ، به حیاط معبدِ بزرگ آوردند و لاویان آن‌ها را به وادی قِدرون بردند.

¹⁷ ایشان در اوّلین روز ماه اوّل شروع به پاکسازی کردند. در روز هشتم به اتاق ورودی معبدِ بزرگ رسیدند. آنگاه ایشان هشت روز دیگر کار کردند تا در روز شانزدهم، معبدِ بزرگ برای نیایش آماده شد.

تقدیم دوبارۀ معبدِ بزرگ

¹⁸ بعد لاویان نزد حِزقیای پادشاه رفتند و به او گفتند: «ما تمام معبد بزرگ، قربانگاه قربانی‌های سوختنی با همۀ لوازم آن، و میز نان مقدّس و لوازم آن‌ را پاکسازی کردیم.

¹⁹ همچنین تمام لوازمی را که آحاز پادشاه در سال‌هایی که به خدا وفادار نبود برداشته بود، بازگرداندیم. همهٔ آن‌ها آماده و پاکسازی شده‌اند و در برابر قربانگاه خداوند قرار دارند.»

²⁰ حِزقیای پادشاه، روز بعد صبح زود همۀ رهبران شهر را گرد آورد و همه با هم به معبدِ بزرگ رفتند.

²¹ در آنجا هفت گاو نر، هفت قوچ، هفت برّه و هفت بُز نر را به‌عنوان کفّارۀ گناه خاندان سلطنتی، و ملّت و برای تقدیس معبدِ بزرگ آوردند و پادشاه به کاهنان که بازماندگان هارون بودند، امر کرد که آن‌ها را بر قربانگاه خداوند قربانی کنند.

²² پس کاهنان گاوهای را ذبح‌ کردند و خون آن‌ها را بر قربانگاه پاشیدند. بعد قوچ‌ها را ذبح‌ کردند و خون آن‌ها را هم بر قربانگاه پاشیدند. همچنین برّه‌ها را ذبح‌ کردند و خون آن‌ها را هم بر قربانگاه پاشیدند.

²³ و در پایان، هفت بُز نر را برای کفّارۀ گناه به حضور پادشاه و جمعیّت آوردند و ایشان دست‌های خود را بر آن‌ها گذاشتند.

²⁴ بعد کاهنان آن‌ها را ذبح‌ کردند و خون آن‌ها را به‌عنوان کفّارۀ گناهِ تمام مردم اسرائیل بر قربانگاه پاشیدند، زیرا پادشاه امر کرده بود که قربانی گناه و قربانی سوختنی برای تمام اسرائیل تقدیم شود.

²⁵ پادشاه از فرمان‌هایی که خداوند توسط جادِ رائی و ناتانِ نبی به داوود پادشاه داده بود، پیروی کرد و لاویان را با چنگ و بربط و سنج در معبدِ بزرگ گماشت.

²⁶ پس لاویان با وسایل موسیقی، همانند آن‌هایی که داوود پادشاه استفاده کرده بود، قرار گرفتند و کاهنان نیز با شیپورها آنجا ایستاده بودند.

²⁷ حِزقیا دستور داد تا قربانی سوختنی اهدا شود و هم‌زمان مردم سرودهای نیایشی برای خداوند می‌خواندند و نوازندگان آغاز به نواختن شیپورها و همۀ سازها کردند.

²⁸ تمام کسانی‌ که آنجا بودند به نیایش و سرودن پرداختند، و نواختن شیپور تا پایان مراسم قربانی سوختنی ادامه داشت.

²⁹ بعد از خاتمۀ مراسم قربانی، حِزقیای پادشاه و همۀ مردم زانو زدند و خدا را پرستش کردند.

³⁰ حِزقیای پادشاه و رهبران قوم به لاویان گفتند تا سرودهای نیایشی‌ای را که داوود و آساف رائی نوشته بودند، بخوانند. سپس همه با شادی فراوان زانو زدند و خدا را پرستش کردند.

³¹ حِزقیا به مردم گفت: «شما که اکنون برای خداوند تطهیر شده‌اید، نزدیک بیایید و قربانی‌ها و هدایای شکرگزاری را به معبدِ بزرگ بیاورید.» جماعت قربانی‌ها و هدایای شکرگزاری آوردند و هر‌کس که مایل بود، قربانی سوختنی آورد.

³² ایشان هفتاد گاو نر، صد گوسفند و دویست برّه به‌عنوان قربانی سوختنی برای خداوند آوردند.

³³ همچنین ایشان شش‌صد گاو و سه هزار گوسفند به‌عنوان قربانی برای مردم آوردند که بخورند.

³⁴ چون تعداد کاهنان برای قربانی کردن کم بود، لاویان به ایشان کمک کردند تا کار پایان یابد. در این زمان، کاهنان بیشتری خود را پاک کردند. لاویان در مورد پاک بودن وظیفه‌شناس‌تر از کاهنان بودند.

³⁵ علاوه بر قربانی‌هایی که کاملاً سوزانیده می‌شد، کاهنان مسئول سوزاندن چربی قربانی‌های مشارکت و سلامتی‌ای که مردم می‌خوردند و نیز مسئول ریختن شراب روی قربانی سوختنی بودند. به‌این‌ترتیب، نیایش خداوند در معبد بار دیگر آغاز شد.

³⁶ حِزقیای پادشاه و تمام مردم شاد بودند، زیرا خدا به ایشان کمک کرد تا این کارها را به‌سرعت انجام دهند.