۲تواریخ 25 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

پادشاهی اَمَصیا

¹ اَمَصیا در سن بیست و پنج‌سالگی به سلطنت رسید و مدّت بیست و نه سال در اورشلیم پادشاهی کرد. مادرش یهوعدان از اهالی اورشلیم بود.

² او آنچه را از‌ نظر خداوند درست بود، انجام داد امّا نه از صمیم قلب.

³ همین‌که حکومت او استوار گشت، بدون درنگ خدمت‌گذارانی که پدرش را کشته بودند، اعدام کرد.

⁴ امّا او فرزندان ایشان را نکُشت، بلکه از قوانینی که خداوند به موسی داده بود، پیروی کرد که می‌گوید: «والدین نباید به‌خاطر جنایت فرزندان خود کشته شوند و همچنین فرزندان نباید به‌خاطر جنایت والدین خود کشته شوند، بلکه هرکسی باید برای جنایتی که خود مرتکب شده است، کشته شود.»

جنگ علیه اَدومیان

⁵ اَمَصیای پادشاه تمام مردان طایفه‌های یهودا و بنیامین را سازماندهی کرد و آن‌ها را بر گردان‌های ارتش گماشت و بر‌ طبق طایفه‌ها، فرماندهانی برای گروه‌های صد نفری و هزار نفری برگزید، که شامل مردان بیست سال به بالا بود و تعدادشان سی‌صد هزار نفر می‌رسید. ایشان مردانی مبارز و آماده نبرد بودند و در استفاده از نیزه و سپر مهارت داشتند.

⁶ علاوه براین، او صد هزار مزدور از اسرائیل به بهایی معادل سه هزار و چهارصد کیلوگرم نقره اجیر کرد.

⁷ امّا نبی‌ای نزد پادشاه رفت و به او گفت: «این مزدوران اسرائیلی را همراه خود مبر، زیرا خداوند با اسرائیل، یعنی با هیچ‌یک از مردم بنی‌افرایم نیست.

⁸ ممکن است فکر کنی که آن‌ها تو را در این نبرد نیرومندتر خواهند کرد، امّا این خدا است که قدرت دارد به انسان پیروزی یا شکست بدهد، و او دشمنان تو را بر تو غالب خواهد کرد.»

⁹ اَمَصیا از آن نبی پرسید: «پس در مورد آن نقره‌ای که در ازای ایشان پرداخته‌ام، چه کنم؟» نبی پاسخ داد: «خداوند می‌تواند بیشتر از آن به تو بدهد.»

¹⁰ پس اَمَصیا مزدوران اسرائیلی را روانه خانه‌های خود کرد. این کار باعث شد که خشم آن‌ها نسبت به یهودا برانگیخته شود و ایشان با‌خشم بسیار به خانه‌های خود بازگشتند.

¹¹ اَمَصیا با شجاعت سپاه خود را به درّۀ نمک رهبری کرد و آن‌ها در آنجا ده‌هزار سرباز اَدومی را کشتند،

¹² و ده‌هزار نفر را هم اسیر کردند و آن‌ها را به بالای پرتگاهی در شهر سِلاع بردند و از آنجا به پایین افکندند و ایشان بر روی صخره‌های پایین جان سپردند.

¹³ در این ضمن مزدوران اسرائیلی که اَمَصیا به ایشان اجازه نداده بود همراه او به جنگ بروند، به شهرهای یهودا، از سامره تا بِیت‌حورون، حمله کردند و سه هزار نفر را کشتند و مقدار زیادی اموال به تاراج بردند.

¹⁴ هنگامی‌که اَمَصیا پس از شکست دادن اَدومی‌ها بازگشت، بُت‌های ایشان را با خود آورد و آن‌ها را برپا کرده ستایش نمود و برای آن‌ها قربانی‌های سوزاندنی تقدیم کرد.

¹⁵ بنابراین خداوند بر اَمَصیا خشمگین شد و نبی‌ای را نزد او فرستاد. نبی از اَمَصیا پرسید: «چرا خدایان بیگانگانی را که حتّی نتوانستند مردم خود را از دست تو رهایی دهند، پرستش کردی؟»

¹⁶ در‌حالی‌که نبی سخن می‌گفت، پادشاه به او گفت: «آیا ما تو را مشاور سلطنتی کرده‌ایم؟ ساکت باش. آیا می‌خواهی کشته شوی؟» پس نبی ساکت شد، امّا گفت: «من می‌دانم که خداوند قصد دارد تو را نابود کند، زیرا تو چنین کرده‌ای و به پند من گوش نداد‌ه‌ای.»

جنگ با اسرائیل

¹⁷ اَمَصیا پادشاه یهودا و مشاوران او علیه اسرائیل نقشه کشیدند. او برای یهوآش، پادشاه اسرائیل پسر یهوآحاز، نوه یِیهو، پیام فرستاد و او را به نبرد خواند.

¹⁸ یهوآش پادشاه اسرائیل به اَمَصیا، پادشاه یهودا چنین پاسخ داد: «روزی بوته خاری در لبنان برای درخت سدر چنین پیام فرستاد: دختر خود را به همسری پسر من درآور. ولی حیوانی وحشی که از آنجا می‌گذشت، بوتۀ خار را لگد‌مال کرد.

¹⁹ تو به‌خاطر این‌که اَدوم را شکست دادی، مغرور شده‌ای و افتخار می‌کنی. اکنون در خانه‌ات بمان. چرا می‌خواهی بر سر خود و مردم یهودا بلا بیاوری؟»

²⁰ امّا اَمَصیا گوش فرانداد. این ارادۀ خدا بود تا او شکست بخورد، چون او بُت‌های اَدومی‌ها را پرستش کرده بود.

²¹ پس یهوآش، پادشاه اسرائیل به جنگ اَمَصیا، پادشاه یهودا رفت. ایشان در بِیت‌شمِش، در سرزمین یهودا با هم روبه‌رو شدند.

²² سپاه یهودا شکست خورد و سربازانش به خانه‌های خود گریختند.

²³ یوآش، پادشاه اسرائیل، اَمَصیا پادشاه یهودا را در بِیت‌شمِش دستگیر کرد و او را به اورشلیم برد. او دیوار شهر اورشلیم را از دروازۀ اِفرایِم تا دروازۀ زاویه، به طول صد و هشتاد متر، ویران کرد.

²⁴ او تمام طلا و نقره و لوازم معبدِ بزرگ را که عوُبیدْاَدوم از آن‌ها نگهداری می‌کرد و همچنین موجودی خزانۀ کاخ پادشاه را همراه با عدّه‌ای گروگان با خود به سامره برد.

²⁵ اَمَصیا، پسر یهوآش پادشاه یهودا، بعد از وفات یهوآش، پسر یهوآحاز پادشاه اسرائیل، پانزده سال دیگر زندگی کرد.

²⁶ بقیّۀ وقایع دوران سلطنت اَمَصیا، از آغاز تا پایان، در کتاب تاریخ پادشاهان یهودا و اسرائیل نوشته شده‌اند.

²⁷ زمانی‌‌که اَمَصیا از پیروی خداوند دست کشید، مردم با او به مخالف برخاسته سرانجام به ضد او توطئه چیدند و او به شهر لاکیش گریخت، امّا آن‌ها به‌دنبال او به لاکیش رفتند و او را در آنجا کشتند.

²⁸ جسد او را با اسبی به اورشلیم آوردند و در شهر داوود در آرامگاه سلطنتی به خاک سپردند.