۲تواریخ 20 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

جنگ علیه اَدوم

¹ پس از مدّتی موآبیان و عَمونیان با عدّه‌ای از مِعونیان به جنگ یِهوشافاط رفتند.

² عدّه‌ای از مردم آمده به یِهوشافاط گفتند لشکر بزرگی از سوریه، از آن سوی دریای مُرده برای حمله به تو می‌آیند و تاکنون به حَصون تامار که نام دیگرش عِین‌جدّی است رسیده‌اند.

³ یِهوشافاط هراسان شده برای راهنمایی نزد خداوند دعا کرد. سپس او فرمان داد که مردم در سراسر یهودیه روزه بگیرند.

⁴ مردم همه از سراسر یهودا به اورشلیم آمدند تا از خداوند راهنمایی بگیرند.

⁵ مردم اورشلیم و یهودا در حیاط جدید معبدِ بزرگ گرد هم آمدند، یِهوشافاط پادشاه در برابر ایشان ایستاد

⁶ و گفت: «ای یَهْوه، خدای نیاکان ما تو در آسمان بر تمام ملّت‌ها و جهان فرمانروایی می‌کنی. تو قدرتمند و متعال هستی، و هیچ‌کس نمی‌تواند با تو مخالفت نماید.

⁷ آیا تو خدای ما نیستی که ساکنان این سرزمین را از مقابل قوم خود، اسرائیل بیرون راندی و آن‌ را میراثِ جاودانِ بازماندگانِ دوستِ خود ابراهیم نمودی؟

⁸ و ایشان در آن زندگی کرده و به نام تو معبدی ساخته‌اند و می‌دانند

⁹ اگر دچار بلایی گردند یا مجازات شوند، یا بیماری یا خشک‌سالی بیاید، وقتی ایشان بیایند و در مقابل این معبدِ بزرگ که تو را در آن می‌پرستیدند، در حضور تو بایستند و در پریشانی خود نزد تو نیایش کنند، تو ایشان را خواهی شنید و ایشان را رهایی خواهی بخشید.

¹⁰ «اکنون مردم عَمون، موآب و اَدوم به ما یورش آورده‌اند. هنگامی‌که نیاکان ما از مصر بیرون آمدند، تو به ایشان اجازه ندادی وارد سرزمین آن‌ها گردند و نیاکان ما از کنارشان گذشتند و آن‌ها را نابود نکردند،

¹¹ حالا ببین ایشان چگونه پاداش ما را می‌دهند؛ آن‌ها آمده‌اند تا ما را از سرزمینی که تو به ما داده‌ای، بیرون کنند.

¹² تو خدای ما، هستی! ایشان را مجازات کن، زیرا ما در برابر این لشکر بزرگ که به ما یورش آورده، درمانده هستیم. ما نمی‌دانیم چه باید کرد و چشم امید ما بر تو است.»

¹³ همۀ مردان یهودا با زن‌ها و فرزندانشان در معبدِ بزرگ ایستاده بودند.

¹⁴ آنگاه روح خداوند به یَحزیئیل لاوی که در میان آن‌ها بود، فرود آمد. یحزئیل پسر زَکریا، زکریا پسر بِنایا، بِنایا پسر یِعیئیل، و یِعیئیل پسر مَتَّنیا از خانوادۀ آساف بود.

¹⁵ یَحزیئیل گفت: «ای یهودا و ساکنان اورشلیم و ای یَهوشافاطِ پادشاه گوش فرادهید! خداوند می‌فرماید که از این ارتش ترسان مباشید و ناامید نشوید، زیرا این نبرد از آنِ شما نیست، بلکه نبرد از آنِ خدا است.

¹⁶ فردا به مقابلۀ آن‌ها بروید. آن‌ها را در گذرگاه صیص در انتهای وادی بیابان یروئیل خواهید دید.

¹⁷ این نبردِ شما نیست که در آن بجنگید؛ در مواضع خود مستقر شوید و حرکت نکنید و پیروزی خداوند را برای خود ببینید. ای یهودا و ای اورشلیم، هراسان و ناامید نباشید. فردا برای مبارزه علیه ایشان بروید و خداوند با شما خواهد بود.»

¹⁸ آنگاه یِهوشافاط زانو زده صورت خود را بر زمین نهاد و تمام ساکنان یهودا و اورشلیم در برابر خداوند سجده کرده خداوند را پرستش نمودند.

¹⁹ سپس لاویانی از خاندان قُهات و قورح برخاستند تا یَهْوه، خدای اسرائیل را با صدای بلند ستایش کنند.

²⁰ آن‌ها صبح زود برخاسته به بیابان تِقوع رفتند. در‌حالی‌که عازم جنگ بودند، یِهوشافاط ایستاده به آن‌ها گفت: «ای مردم یهودا و اورشلیم، به من گوش فرادهید! به یَهْوه، خدای خود ایمان داشته باشید تا استوار بمانید! سخنان انبیای او را باور کنید تا موفّق شوید.»

²¹ پادشاه پس از مشورت با مردم، دستور داد تا نوازندگان به لباس‌هایی که در مراسم روحانی می‌پوشیدند، آراسته شوند و در پیشاپیش ارتش حرکت کرده بخوانند: «خدا را شکر کنید، زیرا که محبّت پایدار او جاودانی است.»

²² هنگامی‌که ایشان شروع به خواندن و ستایش خداوند کردند، خداوند لشکر مهاجمان را به وحشت انداخت.

²³ لشکر موآبیان و عَمونیان به لشکر اَدومیان حمله کرده ایشان را کاملاً نابود ساختند. آنگاه باقی‌مانده‌ها در یک نبرد، یکدیگر را نابود کردند.

²⁴ هنگامی‌که مردان یهودا به بُرج دیده‌بانی که در بیابان بود رسیدند، به‌سوی دشمن نگاه کردند و دیدند که همه به زمین افتاده‌ هلاک شده‌اند؛ حتّی یک نفر هم جان سالم بدر نبرده بود.

²⁵ یِهوشافاط و سپاه او به تاراج پرداختند و غنائم فراوانی از جامه‌ها و اشیای گران‌بها یافتند. ایشان برای جمع‌آوری غنیمت‌ها سه روز را سپری کردند، امّا غنائم آن‌قدر زیاد بود که آن‌ها نتوانستند همه را با خود ببرند.

²⁶ ایشان در روز چهارم در دشت برکت گرد آمدند و برای همۀ کارهایی که خداوند انجام داده بود، او را ستایش کردند. به همین سبب است که آن مکان را دشت برکت می‌نامند و تاکنون به این نام خوانده می‌شود.

²⁷ یِهوشافاط سپاه خود را با پیروزی به اورشلیم بازگرداند، زیرا خداوند دشمنان ایشان را شکست داده بود.

²⁸ هنگامی‌که به شهر رسیدند، با صدای بربط و چنگ و شیپور وارد معبدِ بزرگ شدند.

²⁹ هر قومی که شنید چگونه خداوند دشمنان اسرائیل را شکست داده است، ترسان شد.

³⁰ پس یِهوشافاط در صلح حکومت کرد، زیرا خداوند از هر سو به او ایمنی بخشید.

پایان پادشاهی یِهوشافاط

³¹ یِهوشافاط در سن سی و پنج سالگی پادشاه شد و مدّت بیست و پنج سال در اورشلیم حکومت کرد. مادرش عُزوبه، دختر شِلحی بود.

³² او نیز مانند پدرش آسا، آنچه را که از‌ نظر خداوند نیک بود، انجام داد،

³³ امّا پرستشگاه‌های بالای تپّه‌ها را نابود نکرد و مردم با تمام دل، یَهْوه، خدای نیاکان خود را پرستش نکردند.

³⁴ بقیّۀ رویدادهای دوران سلطنت یِهوشافاط، از آغاز تا به پایان، در کتاب تاریخ یِیهو پسر حَنانی که در کتاب پادشاهان اسرائیل نوشته است.

³⁵ بعدها یِهوشافاط، پادشاه یهودا با اَخَزیا، پادشاه اسرائیل که بسیار شرور بود، پیمان دوستی بست.

³⁶ آن‌ها با هم موافقت کردند و در بندر عِصیون‌جابِر کشتی‌های اقیانوس‌پیما ساختند.

³⁷ امّا اِلیعِزِر، پسر دوداواهوی مَریشَه به یِهوشافاط اخطار داد: «چون تو با اَخَزیا متّحد شده‌ای، خداوند آنچه را که تو ساخته‌ای، نابود خواهد کرد.» پس آن کشتی‌ها درهم شکسته شدند و نتوانستند به ترشیش بروند.