۲تواریخ 16 - مژده برای عصر جدید - ویرایش ۲۰۲۳

مشکلات با اسرائیل

¹ در سال سی و ششم سلطنت آسا، بَعشا پادشاه اسرائیل، علیه یهودا برخاست و شهر رامَه را مستحکم ساخت تا از رفت‌وآمد به سرزمین پادشاه یهودا جلوگیری کند.

² آنگاه آسا، نقره و طلا از خزانه‌های معبدِ بزرگ و کاخ پادشاه برداشت و آن‌ها را همراه با این پیام به بِنهَدَد، پادشاه سوریه که در دمشق سکونت داشت، فرستاد:

³ «بیا تا با هم متّحد شویم، همان‌طور که پدرانمان با هم متّحد بودند. من این طلا و نقره را برای تو می‌فرستم؛ پس برو و اتّحاد خود را با بَعشا، پادشاه اسرائیل بشکن تا او با سپاه خود از اینجا عقب‌نشینی کند.»

⁴ بِنهَدَد با آسای پادشاه موافقت کرد و فرماندهان ارتش خود را با سپاهیانشان علیه شهرهای اسرائیل فرستاد و آن‌ها شهرهای عَیون، دان و آبِل بِیت‌مَعکَه، منطقۀ دریاچۀ جلیل و تمام سرزمین نَفتالی را تسخیر کردند.

⁵ هنگامی‌که بَعشا این‌ خبر را شنید، مستحکم ساختن رامَه را متوقّف کرده دست از کار کشید.

⁶ آنگاه آسای پادشاه، مردان یهودا را گردهم آورد، و ایشان سنگ‌ها و الواری را که بَعشا برای مستحکم ساختن رامَه استفاده می‌کرد، با خود برای مستحکم ساختن شهرهای جِبَع و مِصفَه بردند.

هشدار حَنانی رائی به آسا

⁷ در آن زمان حَنانی رائی نزد آسا، پادشاه یهودا آمد و به او چنین گفت: «چون تو بر پادشاه سوریه تکیه کردی و نه به یَهْوه، خدای خود ارتش پادشاه سوریه از چنگ تو خلاصی یافت.

⁸ آیا ارتش حَبشه و لیبی ارتش‌های عظیم نبودند که ارّابه‌ها و سواره‌نظام بزرگی داشتند؟ باوجوداین، چون تو به خداوند تکیه کردی، او ایشان را به دست تو تسلیم کرد.

⁹ چشمان خداوند تمام جهان را زیر نظر دارد تا به کسانی‌ که نسبت به او با تمام دل وفادار هستند، توانایی ‌ببخشد. تو کار احمقانه‌ای کرده‌ای. پس از این، تو همیشه در جنگ خواهی بود.»

¹⁰ آنگاه آسا آن‌چنان از رائی خشمگین شد که او را به زندان انداخت، چون از این موضوع بسیار غضبناک بود. از آن به بعد آسا با مردم با بی‌رحمی رفتار کرد.

بیماری و مرگ آسا

¹¹ کارهای آسا از آغاز تا پایان در کتاب تاریخ پادشاهان یهودا و اسرائیل نوشته شده‌اند.

¹² آسا در سال سی و نهم سلطنتش به بیماری پا دچار شد، ولی حتّی وقتی بیماری‌اش وخیم شد، از خداوند کمک نخواست، بلکه از پزشکان یاری گرفت.

¹³ آسا در سال چهل و یکم سلطنتش درگذشت و با نیاکان خود خوابید.

¹⁴ جسد او را در تابوتی که با عطرهای گوناگون توسط عطّاران تهیّه شده بود، در گوری که در شهر داوود برای خود آماده کرده بود، دفن کردند و آتش بزرگی به احترام او برافروختند.